Του Γιώργου Ι. Βασιλείου: “Προς μεγάλη μου έκπληξη, το τιτλοφορούμενο άρθρο μου «Οι πένθιμες καμπάνες του θανάτου και οι καμπανάρηδες της ζωής» στον έγκριτο ιστότοπο “ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ” προκάλεσε σωρεία αναίτιων αντιδράσεων και αιτιάσεων, καθώς παρουσιάσθηκε τεχνηέντως και αυθαιρέτως ως εκφράζον ανεπισήμως τη στάση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, καθώς και της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος έναντι του εθνικού ζητήματος της Συνθήκης των Πρεσπών.
Πρόκειται φυσικά για εκούσια διαστρέβλωση και δυσφήμηση τόσο του ονόματός μου, όσο βεβαίως και πολύ περισσότερο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου μας.
Επισημαίνω ότι δεν συνέταξα το άρθρο υπό την ιδιότητα του Διευθυντή Τύπου της Ιεράς Συνόδου, αλλά ως ελεύθερα σκεπτόμενος πολίτης, που τυγχάνει να είμαι Θεολόγος.
Οι δε απόψεις που διατυπώνω για ένα θέμα μείζονος εθνικής σημασίας αποσκοπούν στην καταλλαγή των παθών, που προκάλεσε η υπογραφή της συμφωνίας και την άρση της προσπάθειας εθνικού διχασμού, τόσο με πολιτικά, όσο και με θεολογικά επιχειρήματα, όπως άλλωστε οφείλω να έχω ως άνθρωπος της Εκκλησίας.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΕΠΙΜΑΧΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Είναι λοιπόν πρόδηλο και καθ’ όλα σαφές ότι το γεγονός ότι υπηρετώ στην Ι. Σύνοδο ως Διευθυντής Τύπου δεν συνεπάγεται ότι οσάκις γράφω ή ομιλώ δημόσια εκφράζω το σώμα της Εκκλησίας! Οποιαδήποτε λοιπόν προσπάθεια εξισώσεως των απόψεών μου, που εκφράζονται αυτοβούλως και ελευθέρως, με τις θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος και μάλιστα επί θεμάτων μείζονος εθνικής σημασίας γίνεται εκ του πονηρού και εντάσσεται στην προσπάθεια αποδόμησης του θεοσύστατου θεσμού της Εκκλησίας.
Η Εκκλησία της Ελλάδος εκφράζεται επισήμως μόνο δια των Συνοδικών Οργάνων αυτής και τον επικεφαλής της, τον εκάστοτε Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο, όπως άλλωστε ορίζει και ο Καστατικός της Χάρτης και ουδέπουτε από μεμονομένους μητροπολίτες, πολλώ δε μάλλον από λαϊκούς από οποιαδήποτε θέση και αν αυτοί την υπηρετούν.
Η ελευθερία της απόψεως είναι κεκτημένο της Δημοκρατίας, η άποψη δε της Εκκλησίας κεκτημένο του δημοκρατικού συνοδικού της συστήματος και των αρμοδίων οργάνων. Ας μην ισοπεδώνουμε λοιπόν τα πάντα με αποδομιστικές εξισώσεις!
Είθε ο Παντοδύναμος να ευλογεί για την ειρήνη του έθνους μας και για τον καταλλαγιασμό των παθών της μισαλλοδοξίας, του μίσους και της μνησικακίας”.
