Του Βασίλη Χαραλάμπους
Την επαύριον τ’ Άη Νικόλα
αγρυπνία και εορτή
στου Νέου Σιναΐτη το μεγαλομονάστηρο
και τα καλογέρια που για ψάρεμα βγήκαν
βραδινή γραιγοτραμουντάνα τα πρόφτασε.
Μπουρίνι και στους καλογέρους
πού την έγνοια περίσσια είχαν
για τους διακονούντες αδελφούς
στ΄ ακράταγο κύμα.
Τ’ ακροθαλάσσι σιμά στον Γρηγοριάτικο αρσανά
γιόμισε με το πλήθος των μοναστών
την εικόνα τ’ Άη Νικόλα κρατώντας
και το παρακάλι ακατάπαυστα
« δυσωπήσαι τον Κύριον »
να πλοιαρχεί τη ψαροπούλα
π’ αντιπαλεύει στο κύμα μεσοπέλαγα.
O γραίγος ξακολουθούσε να σφυρίζει
ανάμεσα στα βράχια
την έγνοια περίσσια μακραίνοντας.
Αίφνης το κύμα στην απαλάμη το πλοιάριο κρατεί
στον αρσανά αγάλι αφήνοντας το
κι ύστερα σύρθηκε μεσοπέλαγα.
Κι ανεβαίνοντας κατόπιν
τ’ ανηφορικό λιθόστρωτο
στο δώρημα ετούτο
του Σιωπώντος Οσίου Γρηγορίου
αρχίνισε της ευχαριστίας το δοξολόγημα.
*Από την ποιητική συλλογή «Αγιονορείτικο διαβατικό»
