Πάσχα σε μια διαφορετική Ελληνορθόδοξη Εκκλησία στην Pennsylvania των ΗΠΑ (φωτο)

Συλλογική κουζίνα από διάφορα θρησκευτικά δόγματα, διαφορετικές εθνικότητες πιστών, ανάγνωση του Ευαγγελίου σε όλες τις γλώσσες 

 Όταν μπαίνεις στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Ματθαίου στο Maidencreek, δεν είναι οι όμορφες εικόνες, οι πίνακες και τα αγάλματα των αγίων, οι χρυσοποίκιλτοι σταυροί, ή η μυρωδιά του λιβανιού και των κεριών που πρωτογεμίζουν τις αισθήσεις σου. Είναι οι αρωματικές μυρωδιές της κουζίνας και οι χαλαρές σκέψεις που σχετίζονται με την οικογενειακή κουζίνα, την οικογενειακή κουζίνα της διακριτικής αυτής ελληνικής εκκλησίας.     
Εκεί όπου η μυρωδιά του ζεστού καφέ, μια μεγάλη σοκολάτα και ένα λευκό κομμάτι γλυκό, με μια μεγάλη κόκκινη καρδιά και τις λέξεις “Τα καταφέραμε!” επάνω, μας προσφέρονται ως ένα θερμό καλωσόρισμα.    

“Βρισκόμαστε στην συγκεκριμένη τοποθεσία εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια”, δήλωσε ο αιδεσιμότατος Δημήτριος Νικολουδάκης, 59 ετών απο το Exeter, ο οποίος μαζί με την σύζυγό του Δέσποινα , 48 ετών και μια ομάδα γυναικών από διαφορετικά θρησκευτικά δόγματα, οργάνωσαν την πρωτοβουλία “Η Λίβρα της Αγάπης 2013. ”   

Όλοι εμπλέκονται στην προετοιμασία περισσότερα από 1.500 λιβρών γλυκών, δύο πλήρη φορτίων, που θα διανεμηθούν ως δώρα στους κρατούμενους και τις κρατούμενες των φυλακών του Berks County.     

«Θα δείξει στους  κρατούμενους  ότι κάποιος νοιάζεται, και είχαμε μια θαυμάσια υποστήριξη από ανθρώπους από τόσες πολλές και διαφορετικές θρησκείες», δήλωσε η Δέσποινα, η οποία ξεκίνησε την πρωτοβουλία το 2009  μετά τη θητεία της  ως σύμβουλος για τις κρατούμενες.   Περίπου 200 γυναίκες, της Ορθόδοξης, Εβραίκής, Μουσουλμανικής, Προτεσταντικής και της Καθολικής κοινότητας, ενώθηκαν μαζί για να ψήσουν αυτό που ονομάζουν ως “Αγάπη Σε Ένα Καρβέλι” για να εκφράσουν συμπόνια και φροντίδα.   

  Παντρεμένοι εδώ και 25 χρόνια, οι Νικολουδάκηδες, έχουν πέντε παιδιά, ηλικίας από 6 έως 23 ετών και έχουν στην ενορία περίπου 30 οικογένειες, δηλαδή σχεδόν 80 άτομα.   Μόνο περίπου το ένα πέμπτο των μελών της ενορίας έχει ρίζες από την Ελλάδα. Η πλειοψηφία αποτελείται από έναν εξαιρετικό συνδυασμό Ιρλανδών, Λατίνων,  Ιταλών, Γερμανών, Αφρικανών, ορισμένοι από τους οποίους είναι πρώην Καθολικοί, Προτεστάντες και Μεννονίτες Προτεστάντες.   Την Κυριακή, η εκκλησία γιόρτασε το Ελληνικό Πάσχα με την χριστιανική Ανατολική Ορθόδοξη παράδοση,   “Ενώ οι περισσότεροι Ορθόδοξοι γιορτάζουν τα μεσάνυχτα, εμείς κάνουμε μια λειτουργία στις 6:30 μ.μ. το Σάββατο και στις εννέα το πρωί της Κυριακής και θα επικεντρωθούμε να αναλύσουμε τις συνέπειες της ανάστασης του Χριστού” , είπε ο Νικολουδάκης, ο οποίος είναι εφημέριος εδώ και 15 χρόνια.    

Μετά τις λειτουργίες, ακολουθεί γεύμα, για να εορταστεί η σωματική επανεμφάνιση του αναστημένου Χριστού και η παρουσία του στους μαθητές.   Ο αιδ. Νικολουδάκης δήλωσε ότι θα κάνει ανάγνωση από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη σε όσο το δυνατόν περισσότερες γλώσσες για να τονίσει την οικουμενικότητα του Ευαγγελίου, υπερβαίνοντας όλα τα φυλετικά, εθνικιστικά / εθνοτικά και κοινωνικοοικονομικά εμπόδια όπως αυτά εκφράζονται μέσα σε κάθε κοινότητα της Θείας Ευχαριστίας.   Κατά κάποιο τρόπο, όλα αυτά μιλάνε για το ποιά είναι η εκκλησία του Αγίου Ματθαίου και γιατί έχει το εκκλησίασμα που έχει. 

  “Ξέρεις, λέω πάντα στους ανθρώπους, ότι το αφεντικό μου είναι Εβραίος”, λέει ο πάτερ Νικολουδάκης, τονίζοντας ότι στην εκκλησία του Αγίου Ματθαίου γίνεται μια προσπάθεια να συνδυάστουν οι εθνικότητες, οι πολιτισμοί και η πίστη και γίνεται μια συνειδητή προσπάθεια για να συνδεθεί η θρησκεία και οι πεποιθήσεις, με την πραγματική ζωή.     «Σίγουρα οι μυστικιστικές πτυχές είναι επίσης μέρος του να είσαι Χριστιανός, αλλά πιστεύουμε ότι ο Θεός θέλει επίσης να έχουμε οικειότητα μεταξύ μας», είπε.

“Κάνω μεγάλη διδασκαλία, σχετικά με το  γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε και πώς η πίστη μας μπορεί να συνδεθεί με την πραγματική ζωή.   Είμαστε σε ένα περιβάλλον που βοηθάει και ανακουφίζει και σε μια κοινότητα, οπότε αν θέλετε να κρυφτήτε σε μια εκκλησία, αυτό δεν είναι το κατάλληλο μέρος για εσάς.”    Ο αιδεσιμώτατος είπε ακόμη ότι κάθε θρησκεία έχει μέσα της πρόκληση ως προς το πώς να χαιρόμαστε ο ένας τον άλλο και η εκκλησία του Σήμερα πρέπει να είναι σε ένα περιβάλλον το οποίο θα προωθεί το καλό και θα ανακουφίζει.   Και αυτό φαίνεται στην συγκεκριμένη εκκλησία να ισχύει ανεξάρτητα από την ημέρα του Πάσχα.