Ο παπα – Λευτέρης ήταν ένας αληθινός άνθρωπος του Θεού, ένας Άγιος των ημερών μας!
Σφράγισε ανεξίτηλα με την παρουσία του,την ταπεινοφροσύνη του,την ελεήμονα καρδιά του τους ανθρώπους που τον γνώρισαν!
Οι ενορίες της Κρεμαστής και του Φοινικίου μπορούν να καυχώνται ότι είχαν για εφημέριο έναν Άγιο!
Έμαθε τα παιδιά να εξομολογούνται και να κοινωνούν,να προσεύχονται με πίστη,να συγχωρούν και να προχωρούν!
Έπρεπε να φτάσω σε ώριμη ηλικία για να καταλάβω γιατί τα παιδιά του Φοινικίου διέφεραν τόσο από όλα τα άλλα παιδιά, γιατί ήταν τόσο ήσυχα,καλόκαρδα,με τόσο ζωντανή πίστη!!!
Διότι είχαν τον παπα-Λευτέρη!
Ο ίδιος ήταν άνθρωπος της νοεράς προσευχής και είχε πάντοτε συνοδοιπόρο του σε αυτό το έργο την εκλεκτή πρεσβυτέρα του!
Δεν ξέρω αν η λέξη “συλλυπητήρια”είναι η αρμόζουσα για την περίσταση!
Περισσότερο φυσικά ανεβαίνει στον νου μου να κραυγάσω και να πω:
“Παπα-Λευτέρη, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών προς τον Κύριο της Δόξης,που τόσο αγάπησες!”
Ένας χρόνος από την οσιακή του κοίμηση!
Θωμάς Πανάκος
