Παράδεισος: Έχω καταλάβει, ότι η υπακοή πολύ βοηθάει. Και λίγο μυαλό να έχει κανείς, αν κάνει υπακοή, γίνεται φιλόσοφος.
Είτε έξυπνος, είτε κουτός, είτε υγιής, είτε άρρωστος πνευματικά ή σωματικά είναι κανείς και βασανίζεται από λογισμούς, αν κάνει υπακοή, ελευθερώνεται. Ο πιο εύκολος και πιο σύντομος δρόμος για τον Παράδεισο…
Άσκηση χωρίς υπακοή, γεννά κενοδοξία. Η υπακοή φυλάει τον μοναχό (και κάθε πιστό), από την υπερηφάνεια. Για την υπακοή δίνεται ως δώρο η προσευχή. Για την υπακοή δίνεται η Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Να γιατί η υπακοή είναι ανώτερη της νηστείας και αυτής της προσευχής. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)
Την ψυχή του υπάκουου, πολύ την αγαπά το Άγιο Πνεύμα και γι’ αυτό δεν θα αργήσει η ψυχή αυτή, να γνωρίσει τον Κύριο. Στην ψυχή του υπάκουου, ανεμπόδιστα εισέρχεται η Χάρη του Αγίου Πνεύματος και παρέχει σε αυτόν ειρήνη και χαρά και η ψυχή αισθάνεται αγάπη για όλους. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)
Ο αληθινός υποτακτικός μισεί το θέλημα του και αγαπά τον πνευματικό πατέρα και γι’ αυτό λαμβάνει την ελευθερία να προσεύχεται στον Θεό με καθαρό νου και η ψυχή του θεωρεί τον Θεό, χωρίς λογισμούς και αναπαύεται κοντά Του… (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)
Ο διάβολος με κανένα άλλο ελάττωμα δεν οδηγεί τόσο στο βάραθρο της απώλειας τον άνθρωπο, όσο με το να τον πείσει να μην καταδέχεται να ρυθμίζει τη ζωή του σύμφωνα με τη διδασκαλία και τις υποδείξεις των Πατέρων, αλλά ν’ ακολουθεί το δικό του θέλημα. Γιατί αυτός που πορεύεται σύμφωνα με τη δική του κρίση και γνώμη, ποτέ δεν θα προχωρήσει με ασφάλεια, αλλά πολλές φορές θα σκοντάψει και θα πλανηθεί, και, βαδίζοντας λες συνεχώς μέσα στο σκοτάδι, θα αντιμετωπίσει κινδύνους πολλούς και φοβερούς. (Άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος)
Τί μεγάλο πράγμα που είναι η υπακοή! Αξίζει περισσότερο από την προσευχή και την νηστεία. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)
Να υπακούεις σε όλους για κάθε αγαθό έργο, εκτός από τους φιλοκτήμονες ή φιλάργυρους ή κοσμικούς που δεν πρέπει ν’ ακολουθήσεις, για να μην συνεργήσουν σε διαβολικό έργο. (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)
Ο πιο εύκολος και πιο σύντομος δρόμος είναι η υπακοή. Είναι το κλειδί του Παραδείσου. Με αυτήν κόβεται το θέλημα, ο εγωισμός, τα πάθη, έρχεται η Χάρις του Θεού και γίνεται η ζωή Παράδεισος. Στην υπακοή η Χάρις καθοδηγεί. (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Έχω καταλάβει, ότι η υπακοή πολύ βοηθάει. Και λίγο μυαλό να έχει κανείς, αν κάνει υπακοή, γίνεται φιλόσοφος. Είτε έξυπνος, είτε κουτός, είτε υγιής, είτε άρρωστος πνευματικά ή σωματικά είναι κανείς και βασανίζεται από λογισμούς, αν κάνει υπακοή, ελευθερώνεται. Λύτρωση είναι η υπακοή… Αν κάποιος είναι τετραπέρατος, αλλά δεν κάνει υπακοή, θα καταστραφεί… (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Η υπακοή σημαίνει, ότι δεν έχεις δικό σου θέλημα και υπακούς στο θέλημα του άλλου. (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Δεν πρέπει να κάνουμε υπακοή αδιάκριτα σε όλους. Έρχονται πολλοί Επίσκοποι και μου λένε: «Σε δεσμεύουμε με την αρχιερατική μας ιδιότητα, όταν βγεις έξω (από το Άγιο Όρος) στον κόσμο, να έρθεις στην Μητρόπολή μου». Αν κάνω υπακοή, δεν θα επιστρέψω ποτέ στο Άγιο Όρος! (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Με όλη τη δύναμη της ψυχής σου, τίμα τον πνευματικό σου πατέρα και μην παραβείς τα παραγγέλματα εκείνου που σε γέννησε εν Κυρίω, διότι μ’ αυτόν τρόπο, οι πονηροί δαίμονες δεν θα σε νικήσουν. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)
Όποιος απέκτησε υπακοή, μιμείται τον Χριστό, εκείνος όμως που αντιλέγει κάνοντας ανυπακοή, είναι ξένος από τον Χριστό. Όποιος κάνει υπακοή στον ηγούμενο, μιμείται τους Αγγέλους, εκείνος όμως που εναντιώνεται σ’ αυτόν, γίνεται φίλος με τον Διάβολο. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)
Ο υπάκουος γρήγορα υψώνεται και γρήγορα θα προκόψει. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)
Επειδή δεν θέλουμε ν’ αφήσουμε το δικό μας θέλημα για τον Κύριο, προξενούμε στους εαυτούς μας ψυχική βλάβη και καταστροφή. Και επειδή δεν ανεχόμαστε να ζούμε ή να μπούμε σε υποταγή και εξουδένωση για τον Κύριο, στερούμε τους εαυτούς μας από την παρηγοριά των δικαίων. Και επειδή δεν πειθαρχούμε στις νουθεσίες όσων μας βάζουν νόμους για τον Κύριο, γινόμαστε αντικείμενα της χαιρεκακίας των δαιμόνων. Και επειδή δεν ανεχόμαστε την αυστηρή τιμωρία, θα μας δεχθεί το καμίνι της άσβηστης φωτιάς, όπου δεν θα υπάρχει πια ποτέ παρηγοριά. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)
