Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 5 Ιουλίου τελέστηκε στο ιερό προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο Αρχιερατικό Συλλείτουργο κατά το οποίο προεξήρχε ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε το θείο Λόγο, ενώ έλαβε μέρος ο Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας.
Μετά τη θεία Λειτουργία συνήλθε, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη το συλλογικό όργανο «Κοινό των Ποντίων» με τη συμμετοχή εκπροσώπων ποντιακών Σωματείων. Χαιρετισμό απηύθυνε ο Σεβασμιώτατος, ενώ μίλησε ο Πρόεδρος του Σωματείου «Παναγία Σουμελά» κ. Γεώργιος Τανιμανίδης.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Χριστού».
Έναν τρόπο, ο οποίος οδηγεί εύκολα στην τέλεια εφαρμογή της διδασκαλίας και των εντολών του Χριστού, μας υποδεικνύει σήμερα με την τελευταία φράση του αποστολικού αναγνώσματος από την επιστολή του προς τους χριστιανούς της Γαλατίας ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος.
Και ποιος είναι αυτός; Να σηκώνει ο καθένας από εμάς τα βάρη του άλλου. «Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε», γράφει ο μέγας Απόστολος.
Δεν μας ζητά να νηστεύσουμε, να αγρυπνήσουμε, να ζήσουμε «εν όρεσι και σπηλαίοις και ταις οπαίς της γής», όπως έκαναν πολλοί άγιοι.
Δεν μας ζητά να κάνουμε κάτι υπερβολικό η να μαρτυρήσουμε. Μάς ζητά να σηκώνουμε τα βάρη των αδελφών μας, όπως και αυτοί θα πρέπει να σηκώνουν τα δικά μας. Μάς ζητά ο απόστολος να δείξουμε αλληλεγγύη προς τους ανθρώπους γύρω μας και μας διαβεβαιώνει ότι αυτό αρκεί για να εκπληρώσουμε το καθήκον μας έναντι του άλλου και με αυτό τη βασική εντολή της αγάπης, την οποία όρισε ο ίδιος ο Χριστός ως προϋπόθεση και κριτήριο της σωτηρίας μας.
«Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε». Ποιά είναι όμως τα βάρη, τα οποία μας προτρέπει ο απόστολος Παύλος να βαστάσουμε, και πως μπορούμε να το επιτύχουμε;
Η ζωή δεν είναι μία εύκολη και ανώδυνη πορεία. Είναι μία διαδρομή, συχνά κοπιώδης, στην οποία καλούμεθα να αντιμετωπίσουμε και εμπόδια και δυσκολίες και ασθένειες και θλίψεις και προβλήματα και αδικίες, πράγματα τα οποία πρέπει να σηκώνουμε σαν σταυρό και να προχωρούμε. Και αυτό βέβαια δεν είναι πάντοτε εύκολο. Και αν ο Κύριός μας, ο οποίος ήταν θεάνθρωπος, χρειάσθηκε έναν άνθρωπο, τον Σίμωνα τον Κυρηναίο, για να σηκώσει τον Σταυρό του στον δρόμο προς τον Γολγοθά, είναι φυσικό ότι και εμείς χρειαζόμαστε κάποιον, να μας βοηθήσει με το βάρος που καλούμεθα πολλές φορές να σηκώνουμε.
Συμβαίνει όμως συχνά οι άνθρωποι να ασχολούμεθα αποκλειστικά με τα δικά μας προβλήματα, με τα δικά μας ζητήματα και να υποστηρίζουμε ότι δεν έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε με τους άλλους, και έτσι να μην απλώνουμε το χέρι μας για να τους βοηθήσουμε, ξεχνώντας ότι δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο.
Αυτή η συμπεριφορά είναι απόρροια του εγωισμού μας, ενός εγωισμού ο οποίος μας κάνει ψυχρούς και αδιάφορους. Ενός εγωισμού που στεγνώνει την ψυχή μας από την αγάπη και μας αποξενώνει και από τους ανθρώπους και από τον Θεό.
Τα βάρη όμως των συνανθρώπων μας που μας προτρέπει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος να σηκώνουμε δεν είναι μόνο οι δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Υπάρχουν και άλλα βάρη, τα οποία μπορούμε να βαστάσουμε κάνοντας υπομονή και προσφέροντας συγχώρηση.
Βάρος για έναν άνθρωπο μπορεί να είναι οι αδυναμίες του, οι συνήθειές του που δεν είναι συμβατές με τον δικό μας χαρακτήρα, μπορεί να είναι κάτι που μας είπε και μας προσέβαλε, κάτι που μας έθιξε, κάτι ακόμη που μας ζημίωσε. Αν όλα αυτά είμαστε πρόθυμοι να τα συγχωρήσουμε, να τα ανεχθούμε, να δείξουμε συγκατάβαση και να μην αρχίσουμε να αντιδρούμε, να διαμαρτυρόμαστε, να αρνούμεθα να τα συγχωρήσουμε, τότε είναι σαν να βαστάζουμε εμείς τα βάρη τους και μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα σηκώσουν και αυτοί τα δικά μας.
Άλλωστε ο ίδιος ο Χριστός μας διδάσκει την ανάγκη να συγχωρούμε τα παραπτώματα των ανθρώπων, εάν θέλουμε να συγχωρήσει και ο Χριστός τα δικά μας, αλλά και να φερόμεθα πάντοτε με ανοχή, με αγάπη, με αλληλεγγύη, όπως έκανε και Εκείνος κατά την επίγεια ζωή του αλλά και όπως μας δίδαξε με τα θαύματα και τις παραβολές του.
Άς δώσουμε, λοιπόν, τη σημασία που πρέπει στην προτροπή του αποστόλου Παύλου «αλλήλων τα βάρη βαστάζετε και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Χριστού», όχι μόνο για να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, αλλά και να ζούμε σε αρμονία με τους συνανθρώπους μας.
Άς μην ξεχνούμε ακόμη ότι η αγάπη και η αλληλεγγύη προς τους συνανθρώπους μας είναι αυτές που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ενότητα, συνεργασία και πρόοδο και της κοινωνίας μας αλλά και κάθε ομάδας ανθρώπων που έχουν κοινούς στόχους και κοινές επιδιώξεις και οραματισμούς.
Άς προσπαθούμε και εμείς να βαστάζουμε ο ένας τα βάρη του άλλου, για να προχωρούμε ευκολότερα στη ζωή μας με τη χάρη και την ευλογία της Παναγίας μας, της Κυράς της Σουμελά, αλλά και του εορταζομένου σήμερα μεγάλου οσίου και ιδρυτού του Αγιορειτικού Μοναχισμού και της Μονής Μεγίστης Λαύρας, του οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου, του εκ Τραπεζούντος του Πόντου.
Άς έχουμε την ευχή και της Κυρίας Θεοτόκου και του αγίου Αθανασίου.
Χαιρετισμός Σεβασμιωτάτου στο «Κοινό των Ποντίων»
Υπό τη σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου και της σεπτής και ιστορικής εικόνος της Παναγίας Σουμελά συναντώμεθα και φέτος στην καθιερωμένη αυτή σύναξη του «Κοινού των Ποντίων».
Συναντώμεθα, όπως τα παιδιά στο σπίτι της μητέρας τους, όπου έρχονται όχι μόνο για να δεχθούν την αγάπη και τη στοργή της αλλά και για να της προσφέρουν και τη δική τους υιική αγάπη και στοργή.
Συναντώμεθα, όμως και για να φροντίσουμε τη μητέρα μας, την Κυρία Θεοτόκο, που δεν είναι μητέρα μας για να μας φροντίζει μόνο εκείνη, όταν καταφεύγουμε στον ναό της και ασπαζόμεθα την χαριτόβρυτη εικόνα της και να της εμπιστευόμεθα τα αιτήματά μας, αλλά και για να την φροντίζουμε και εμείς και να ικανοποιούμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες της.
Και τι ανάγκες και επιθυμίες έχει η Παναγία μας;
Θέλει πρωτίστως να είμαστε κοντά της, όχι τυπικά αλλά ουσιαστικά. Όχι μόνο στα πανηγύρια, και κατά τα άλλα να μένουμε μακριά της. Η Κυρία Θεοτόκος μας θέλει κοντά της, αλλά όχι για να κάνουμε ο καθένας ό,τι θέλει, αλλά για να την διακονούμε ενωμένοι. Αυτό θέλει και περιμένει από εμάς. Δεν θέλει να επιδιώκει εγωιστικά ο καθένας μας το δικό του, αλλά όλοι μαζί να εργαζόμεθα για το κοινό καλό.
Δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι, εάν κάτι έβλαψε τον Ελληνισμό διαχρονικά, ήταν οι διχόνοιες, ήταν τα σχίσματα. Ο καθένας ήθελε να επιβάλλει το δικό του συμφέρον, το δικό του καλό.
Εμείς είμεθα εδώ για την Παναγία τη Σουμελά και για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Δεν είμαστε εδώ για το συμφέρον μας. Είμαστε εδώ, γιατί ο τόπος αυτός μας θυμίζει το Μοναστήρι της Παναγίας του Σουμελά στον Πόντο, και γιατί έχουμε τη χάρη της Παναγίας μας να την διακονούμε, να αγωνιζόμαστε για τα δίκαια του Ποντιακού Ελλνισμού, για τη διατήρηση και μεταλαμπάδευση της ιστορίας και του πολιτισμού του στις νεώτερες γενεές.
Γι᾽ αυτό αγωνιόματε και πρέπει να αγωνιζόμαστε καθημερινά, αλλά και να παρακαλούμε την Παναγίας μας να μας διατηρεί ενωμένους κάτω από τη Σκέπη και την προστασία της, γιατί μόνο έτσι θα επιτύχουμε τους στόχους μας και θα έχουμε τη χάρη και την ευλογία της.
Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
