Λαρίσης Ιερώνυμος: Όσο κι αν θέλω να εκμεταλλεύομαι τη φιλόξενη στήλη της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ για να αναφέρομαι σε πνευματικά ζητήματα η τουλάχιστον σε θέματα κοινού προβληματισμού και επίκαιρα, ο δημιουργηθείς θόρυβος γύρω από τις αποδοχές των Αρχιερέων και τα όσα αναδεικνύονται σε σχέση με τον τρόπο εκμετάλλευσης της είδησης, με κάνουν να ενδώσω στον πειρασμό του σχολιασμού, προσευχόμενος να μην πέσω στην παγίδα του λαϊκισμού.
Του Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερωνύμου
Το κάνω δε όχι απολογούμενος, ούτε δικαιολογούμενος, αλλά θέλοντας να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα. Το κάνω επίσης, γνωρίζοντας ότι πολλοί, εγκλωβισμένοι στην αυτοδικαίωση των προσωπικών τους αντιλήψεων, δεν θα αλλάξουν γνώμη. Το κάνω τέλος, για όσους καλοπροαίρετους θέλουν να ακούσουν μια άποψη από κάποιον που μπορεί και να ξέρει τα πράγματα, διαφορετική από αυτήν που κανοναρχούν στρατευμένα «παπαγαλάκια» στο διαδίκτυο.
Κατ᾽ αρχάς, οι Αρχιερείς δεν αναπτύσσουμε την ποιμαντική μας με κριτήριο το τι μπαίνει στην τσέπη μας. Παρά την ισοπεδωτική αντίληψη που θέλει όλοι να ενεργούμε στη ζωή μας με οικονομίστικα προτάγματα, κάποιοι ενεργούμε με όρους ευθύνης και αίσθησης καθήκοντος, όχι γιατί μας το επιβάλλουν κάποιοι άνθρωποι, αλλά γιατί υπάρχει φόβος (=σεβασμός) Θεού. Το αποδείξαμε αυτό οι Μητροπολίτες της Θεσσαλίας στα τόσα δεινά που βρήκαν τον τόπο μας, οπότε κάναμε ό,τι μπορούσαμε και παραπάνω, όχι γιατί εισπράτταμε έναν γλίσχρο μισθό, αλλά γιατί αυτό μας επέβαλλε το ήθος της Όρθοδοξίας.
Επιπλέον, αν το οικονομικό ήταν το κύριο μέλημά μας, πολύ απλά δεν θα γινόμαστε Αρχιερείς! Οικονομικά δεν αξίζει τον κόπο… Η πλειοψηφία των Μητροπολιτών είχε εναλλακτικές επαγγελματικής αποκατάστασης, χωρίς τις τόσες ευθύνες και υποχρεώσεις ενός Επισκόπου. Ιδίως, όταν το «ευχαριστώ» είναι σπάνιο, τη στιγμή που οι ύβρεις, οι συκοφαντίες και η προκατειλημμένη κριτική είναι ο κανόνας. Κι όμως, θυσιάσαμε καριέρες ενσυνείδητα, προκειμένου να διακονήσουμε τον Χριστό και την Εκκλησία Του, έχοντας ταυτόχρονα αίσθηση της αναξιότητάς μας. Και φυσικά, έχουμε πλέον συνηθίσει τη χολή και το όξος, ακόμη και από ανθρώπους «τής Εκκλησίας», η μάλλον ιδίως από ανθρώπους «τής Εκκλησίας» τόσο, που απορώ γιατί μπαίνω στον κόπο να γράψω αυτό το κείμενο…
Επί του προκειμένου. Δεν μας δίνει αυξήσεις η Κυβέρνηση! Δεν δημιουργεί ειδική μισθοδοσία για τους Αρχιερείς. Μάς εντάσσει σε μισθοδοσία που ήδη υπάρχει για πολλούς άλλους! Αντιστοίχηση κάνει με ειδικές θέσεις του Ελληνικού Δημοσίου, οι οποίες μισθοδοτούνται για συγκεκριμένους λόγους με διαφορετικό τρόπο από ότι το Ενιαίο Μισθολόγιο. Και το κάνει γιατί οι Αρχιερείς δεν μπορούν να εξισωθούν με τους λοιπούς Κληρικούς, καθώς έχουν ειδικά καθήκοντα προβλεπόμενα από τους συνταγματικά κατοχυρωμένους Ιερούς Κανόνες και τους Νόμους του Κράτους. Έχουν διαφορετική ευθύνη, ευρύτερη δυνατότητα λήψης αποφάσεων, καθώς συμμετέχουν σε Σύνοδο, αλλά και ηυξημένη αρμοδιότητα ενεργειών. Εδώ και χρόνια οι Αρχιερείς έχουν αντιστοιχηθεί με ανώτερες θέσεις του Ελληνικού Κράτους, διατηρώντας τη διακριτή ιδιότητα του Θρησκευτικού Λειτουργού, χωρίς όμως να έχει ολοκληρωθεί η αντιστοίχιση αυτή ως προς τη μισθοδοσία, κάτι που γίνεται τώρα και μάλιστα περικεκομμένα, χωρίς τα πλήρη προνόμια των άλλων. Και συνέβη αυτή η καθυστέρηση και με τη δική μας συγκατάθεση, καθώς ούτε συντεχνιακή συμπεριφορά έχουμε, ούτε ανάλγητοι είμαστε. Βεβαίως, δεν θα μπορούσε η κατάσταση αυτή ανισότητας να συνεχίζεται επ᾽ άπειρον, ιδίως όταν έχουν ήδη προηγηθεί στο Ειδικό Μισθολόγιο εδώ και χρόνια οι Μουφτήδες της Θράκης.
Δεν είναι μεγάλοι οι μισθοί αυτοί; Δεν συνιστούν πρόκληση; Αν είχε λόγο στο ύψος τους η Εκκλησία, σαφώς και θα υπήρχε ζητημα. Δεν έχει όμως, καμία αρμοδιότητα στον καθορισμό τους. Είναι απόφαση του Κράτους. Το ερώτημα δεν είναι γιατί οι «Δεσποτάδες» θα πάρουν αυτούς τους μισθούς, αλλά το γιατί υπάρχουν αυτοί οι μισθοί στο Ελληνικό Κράτος και τους παίρνουν εδώ και πολλά χρόνια πολλοί άλλοι. Μακρυά από μένα η κατηγορία ότι διέπομαι από την λαϊκίστικη, ισοπεδωτική λογική της ισότητας προς τα κάτω κι όχι προς τα πάνω.
Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι όπως και να έχει το ζήτημα, πάλι ο Έλληνας φορολογούμενος καλείται να πληρώσει… Όχι! Εμένα δεν με πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος (πέραν του ότι κι εγώ Έλληνας φορολογούμενος είμαι). Με πληρώνει η από το Ελληνικό Κράτος πολλαπλώς δημευθείσα, καταπατηθείσα, άλλοτε δωρηθείσα, άλλοτε απαλλοτριωθείσα εκκλησιαστική περιουσία. Σήμερα έχουμε μόνο το 4% της περιουσίας που άλλοτε υπήρχε. Και παλεύουμε με την ελληνική γραφειοκρατία να πετύχουμε όρους αξιοποίησής της, χωρίς αποτελέσματα, την ίδια στιγμή που άλλοι… Η μισθοδοσία μας, όπως και του λοιπού Κλήρου, είναι το πενιχρό αντάλλαγμα. Κάτι ακόμη. Η Εκκλησία της Κύπρου ποτέ δεν έδωσε την περιουσία της στο Κράτος. Πληρώνει μόνη της τους Κληρικούς της. Ο Μητροπολίτης στην Κύπρο παίρνει τον μήνα 10.000 €. Μπαίνουμε σε σκέψεις… Τα τελευταία χρόνια, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερη συμφωνία, το Βουλγαρικό Δημόσιο μισθοδοτεί τον κάθε Βούλγαρο Μητροπολίτη με 5.000 € καθαρά… Δεν αναφέρομαι κάν στη Ρωσία…
Τελειώνω με κάτι προσωπικό. Ποτέ δεν κοίταξα τις τσέπες μου. Διαπιστώνω ότι το κάνουν άλλοι. Να είναι καλά. Αναπαύομαι με το ότι οι τσέπες μου είναι τρύπιες, όπως και πολλών άλλων αδελφών Αρχιερέων, κι έτσι σκοπεύω να τις αφήσω.
