Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Το Σάββατο 23 Μαΐου το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο Λόγο στον ιστορικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Παλατιτσίων (16ου αι.) .
Συμμετείχαν φοιτητές και φοιτήτριες της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
Με πολλή χαρά και συγκίνηση τελέσαμε σήμερα τη θεία Λειτουργία, ανταποκρινόμενοι στην παράκληση και την επιθυμία του καθηγητού κ. Γαλάνη, να λειτουργήσουμε στον ιστορικό αυτό ναό του Αγίου Δημητριου, στα Παλατίτσια. Και ανταποκριθήκαμε με χαρά, αφενός γιατί γνωρίζουμε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του καθηγητού σας γι᾽ αυτόν τον ναό, για τον οποίο μας είχε ομιλήσει πρίν από μερικά χρόνια στο Συνεδριο των Παυλείων, αλλά και γιατί προσωπικά ευλαβούμαι και αγαπώ ιδιαιτέρως τον μεγαλομάρτυρα άγιο Δημήτριο, στον ναό του οποίου είχα τη χαρά και την ευλογία το έτος 2019 να τελέσω τα θυρανοίξια μετά από τις πολύχρονιες εργασίες ανακαινίσεως του ναού, ο οποίος επί πολλά έτη ήταν κλειστός και σε κακή κατάσταση, και συντηρήσεως των εντυπωσιακών τοιχογραφιών του.
Ο ναός του αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου που βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της νεκρόπολης των Αιγών, στο βυζαντινό κοιμητήριο, είναι μνημείο πολιτιστικής της Unesco και αποτελεί ένα μεγαλοπρεπές και ξεχωριστό μνημείο και από αρχιτεκτονικής πλευράς και από πλευράς εντοίχιου διακόσμου. Όπως διαπίστωσαν οι μελετητές μεγάλο μέρος των αρχιτεκτονικών μελών του ναού προέρχονται από τις Αιγές και το ανακτορικό συγκρότημα, ενώ οι εξαιρετικές τοιχογραφίες που κοσμούν τον ναό, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή που σώζεται και δημοσίευσε, νεαρός τότε φοιτητής, το 1940, ο μεγάλος αρχαιολόγος μας Μανόλης Ανδρόνικος, είναι έργο του αγιογράφου Νικολάου από το Λινοτόπι της Καστοριάς, και ολοκληρώθηκε το έτος 1570.
Είναι όντως εντυπωσιακό και αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι σε ένα χωριό της Ημαθίας, μέσα στην Τουρκοκρατία, ανεγείρεται αυτός ο ευρύχωρος ναός με τη θαυμάσια παράσταση του μεγαλομάρτυρος αγίου Δημητρίου που φέρει την επιγραφή «μέγας Δούκας». Η επιγραφή ανταναλά τη φήμη του πολιούχου της Θεσσαλονίκης, λόγω των επανειλημμένων επεμβάσεών του για τη σωτηρία της πατρίδος του από τις επιθέσεις και τις πολιορκίες των αλλοεθνών εχθρών της, αλλά και την υψηλή θέση που κατείχε στον ρωμαϊκό στρατό.
Εξίσου εντυπωσιακή είναι και η παράσταση του Μεγάλου Αλεξάνδρου που επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η προσωπικότητά του και η φήμη του ήταν ζωντανή στον τόπο αυτό, ακόμη και κάτω από τις δύσκολες συνθήκες της σκλαβιάς.
Όλα αυτά τα θαυμαστά που βλέπει και νιώθει κανείς μέσα στον ιστορικό αυτό ναό του αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου, αποτελούν μία επιβεβαίωση του λόγου του Κυρίου, τον οποίο ακούσαμε σήμερα στο ευαγγελικό ανάγνωσμα. Εκεί, στην αρχιερατική προσευχή του Κυρίου, ο Χριστός βεβαιώνει τους μαθητές του, ότι «ο πιστεύων εις εμέ τα έργα ά εγώ ποιών κακείνος ποιήσει και μείζονα τούτων ποιήσει».
Αυτήν ακριβώς την πίστη είχαν και οι πατέρες μας, οι οποίοι και άντεξαν τις πιέσεις και τα προβλήματα που τους δημιουργούσαν οι Τούρκοι, και διατήρησαν την πίστη τους στον Χριστό και την εθνική τους αυτοσυνειδησία, αλλά κατόρθωσαν να την εκφράσουν με αυτόν τον μεγαλειώδη ναό, και ως προς το μέγεθος και ως προς τον εντοίχιο διάκοσμο. Και τον αφιέρωσαν στον άγιο Δημήτριο, έναν ιδιαίτερα προσφιλή άγιο στη Μακεδονία, τις πρεσβείες και την προστασία του οποίου είναι βέβαιο ότι θα ζητούσαν οι πατέρες μας.
Και χάρη σ᾽ αυτή την πίστη διατήρησαν οι πρόγονοί μας και την εθνική τους ταυτότητα που αποτυπώνεται στο πρόσωπο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενός προσώπου πού, αν και είχε ζήσει πρίν από 18 και πλέον αιώνες, παρέμενε ζωντανός στη μνήμη τους ως μεγάλος και ένδοξος στρατηλάτης.
Η πίστη αυτή στον Χριστό υπήρξε για τους πατέρες μας πηγή ελπίδος, γιατί οι λόγοι του Κυρίου μας συνεχίζονται με την υπόσχεση ότι ό,τι και εάν ζητήσουμε στο όνομά του από τον Θεό θα μας το χαρίσει.
Αυτή την πίστη στον Χριστό και αυτή την ελπίδα άς έχουμε όλοι μας, γιατί είναι απαραίτητες για όλους, μικρούς και μεγάλους, κληρικούς και λαϊκούς. Ο κόσμος μας ζει χωρίς πίστη. Το διαπιστώνουμε δυστυχώς καθημερινά. Και η έλλειψη πίστεως δημιουργεί και έλλειψη ελπίδος. Και έτσι ο άνθρωπος όχι μόνο δεν έχει που να στηριχθεί και από που να κρατηθεί, όταν κλειδωνίζεται από τα προβλήματα και τις τρικυμίες της ζωής, αλλά δεν έχει και ελπίδα, γιατί δεν έχει από που να περιμένει την οποιαδήποτε βοήθεια. Γι᾽ αυτό και βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να παραπαίουν και να μην ξέρουν τι να κάνουν στη ζωή τους.
Εμείς έχουμε όμως σε ποιόν να πιστεύουμε, έχουμε τον Χριστό, του οποίου προχθές εορτάσαμε την εις ουρανούς ανάληψή του, και ο οποίος μας υποσχέθηκε ότι θα είναι πάντοτε μαζί μας. Επομένως, εάν πιστεύουμε, μπορούμε και να ελπίζουμε, και η χάρη του θα μας ενισχύει και θα μας στηρίζει πάντοτε.
Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
