Βεργίνα: Το Σάββατο 14 Μαρτίου το πρωί, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Βεργίνας με την ευκαιρία της εορτής (εκ μεταθέσεως) του Οσίου Χριστοδούλου του εν Πάτμω.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στην Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Γερόντισσα Χριστοδούλη καθώς και στον πατέρα Χριστόδουλο για την ονομαστική τους εορτή.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου:
«Το κατ᾽ εικόνα τηρήσας αλώβητον … εις το καθ᾽ ομοίωσιν ως δυνατόν ανελήλυθας».
Εορτάζει σήμερα η Αγία μας Εκκλησία και τιμά τη μνήμη του οσίου Βενεδίκτου, ενός από τους θεμελιωτές του μοναχισμού στη Δύση, ψάλλοντας προς τιμήν του το κοινό δοξαστικό των οσίων και θεοφόρων πατέρων που προανέφερα.
Το ίδιο όμως δοξαστικό όρισε η Εκκλησία μας να ψάλλεται και κατά την εορτή της μνήμης ενός άλλου μεγάλου οσίου και θεοφόρου πατρός, του οσίου Χριστοδούλου του εν Πάτμω, τον οποίο τιμούμε προεορτίως φέτος, εδώ, στην Ιερά Μονή των Αγίων Πάντων, όπως κάθε χρόνο.
Γιατί όμως ο ιερός υμνογράφος, θέλοντας να εγκωμιάσει τους δύο οσίους πατέρες, κάνει μία αναδρομή στον χρόνο και μας μεταφέρει στο γεγονός της δημιουργίας του ανθρώπου από τον Θεό, δηλώνοντας εξ αρχής ότι οι όσιοι και θεοφόροι πατέρες μας ετήρησαν «τό κατ᾽ εικόνα … αλώβητον»;
Άς επιστρέψουμε για λίγο σ᾽ αυτή τη στιγμή που περιγράφει ο προφήτης Μωυσής στο βιβλίο της Γενέσεως και μας αποκαλύπτει ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ᾽ εικόνα και καθ᾽ ομοίωσίν του. Τον έπλασε, δηλαδή, σύμφωνα με την εικόνα του, σύμφωνα με τα πνευματικά χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες του θείου προσώπου, διότι ο Θεός ως πνεύμα και ως απερίγραπτος δεν μπορεί να ομοιάζει με κανένα υλικό και κτιστό όν, όπως είναι ο άνθρωπος.
Έπλασε, λοιπόν, ο Θεός τον άνθρωπο κατ᾽ εικόνα του, δίδοντάς του τις προϋποθέσεις και τις δυνατότητες για να εκπληρώσει ένα σκοπό, για να ομοιάσει τον Δημιουργό του.
Δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να δημιουργήσει ο Θεός τον άνθρωπο χωρίς κανένα σκοπό στη ζωή του. Του έδωσε ως σκοπό να προσπαθήσει να τον ομοιάσει, να τον πλησιάσει, αλλά τον άφησε ελεύθερο να προσπαθήσει όσο μπορούσε και όσο ήθελε, όπως ακριβώς μας περιγράφει και ο Κύριός μας στην παραβολή των ταλάντων.
Το τι έκανε ο άνθρωπος είναι γνωστό σε όλους μας. Αντί να αγωνισθεί για να επιτύχει την ομοίωση με τον Θεό, αυτός παρέβη την εντολή του Θεού να μην φάγει από τον καρπό του δένδρου, κάνοντας συγχρόνως δύο αστοχίες, αφενός μη τηρώντας την υπακοή στον Θεό και αφετέρου καταπατώντας την εντολή της εγκρατείας και της νηστείας. Έτσι, αντί να προχωρήσει προς την ομοίωση, αμαύρωσε την εικόνα του Θεού, αισθάνθηκε τη γυμνότητά του καί, παραμένοντας αμετανόητος, εξέπεσε του παραδείσου.
Το σφάλμα και το έλλειμμα των πρωτοπλάστων αναπληρώνει ο μοναχός, όπως το αναπλήρωσαν και οι όσιοι και θεοφόροι πατέρες, τους οποίους τιμούμε, ο όσιος Χριστόδουλος και ο όσιος Βενέδικτος. Διότι η ζωή του μοναχού βασίζεται και έχει ως ακλόνητη προϋπόθεση την υπακοή και την εγκράτεια. Υπακοή στον Θεό και στο θέλημά του, η οποία πραγματώνεται με την υπακοή του μοναχού στον Γέροντα, στη Γερόντισσα, στον ηγούμενο και την ηγουμένη.
Η υπακοή την οποία άσκησε ο όσιος Χριστόδουλος διά βίου και την οποία δίδαξε στους μαθητές του και διδάσκει και σε όλους εμάς, είναι αυτή που τον βοήθησε να τηρήσει το «κατ᾽ εικόνα αλώβητο», να διατηρήσει δηλαδή τις προϋποθέσεις που του έδωσε ο Θεός για να προχωρήσει προς την ομοίωσή του, η οποία αποτελεί και τον κατ᾽ εξοχήν σκοπό της μοναχικής ζωής.
Και εάν η υπακοή είναι η μία προϋπόθεση, η δεύτερη, η εγκράτεια, σωματική και ψυχική, είναι αυτή που βοηθά τον μοναχό, όπως βοήθησε και τους οσίους και θεοφόρους πατέρες μας, γιατί αποτελεί όπλο κατά των ποικίλων πειρασμών, με τους οποίους επιχειρεί ο πονηρός να τον παρασύρει, και στήριγμα της υπακοής.
Ο εγκρατής δεν δυσκολεύεται να κάνει υπακοή, εφόσον εγκράτεια είναι και η εκκοπή του ιδίου θελήματος, είναι αυτή που δίδει τη δυνατότητα στον αγωνιστή να προχωρά προς την ομοίωση του Θεού χωρίς να σκαλώνει στα διάφορα εμπόδια, χωρίς να παρασύρεται από τις σειρήνες του κόσμου και των παθών. Είναι αυτή η οποία τον βοηθά να ασκήσει τη νηστεία, ώστε απαλλαγμένος από τα σωματικά και ψυχικά βαρίδια να ανέρχεται διά της ουρανοδρόμου κλίμακος των αρετών προς τον Θεό, με τη χάρη πάντοτε και τη βοήθειά του.
Αυτές τις αρετές, της υπακοής και της εγκρατείας, με τις οποίες ανήλθαν οι όσιοι και θεοφόροι πατέρες μας, ανήλθε ο όσιος Χριστόδουλος ο εν Πάτμω, τον οποίο τιμούμε σήμερα, άς προσπαθήσουμε να μιμηθούμε και εμείς, έχοντας ως βοηθό ιδιαιτέρως κατά την περίοδο αυτή και τη νηστεία, για να αξιωθούμε διά των πρεσβειών του να βαδίσουμε στα ίχνη του και να εκπληρώσουμε τον προορισμό της ζωής μας και τον σκοπό της αφιερώσεώς μας στον Θεό, ώστε να μας χαρίσει ο Θεός «ά ητοίμασε τοις αγαπώσιν αυτόν».
Ιδιαιτέρως το εύχομαι ταπεινά, πατρικά και από καρδίας στον π. Χριστόδουλο και στη Γερόντισσα Χριστοδούλη, που φέρουν το όνομα του οσίου Χριστοδούλου, ώστε να αποτελεί και εκείνη πρότυπο για όλες τις αδελφές με τη χάρη του προστάτου της οσίου Χριστοδούλου του εν Πάτμω, τον οποίο τόσο ευλαβείται και εκείνη και όλη η Αδελφότητα.
Άς έχουμε την ευχή και τη χάρη των οσίων πατέρων και ιδιαιτέρως του οσίου Χριστοδούλου, ο οποίος είναι ένας από τους προστάτες της Ιεράς μας Μονής.
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
