Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου, εορτἠ της ευρέσεως της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε την πρώτη Προγησιασμένη θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο Λόγο στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη
«Πάντοτε την νέκρωση του Ιησού εν τω σώματι περιφέροντες, ίνα και η ζωή του Ιησού εν τω σώματι ημών φανερωθή».
Τρίτη της πρώτης εβδομάδος των νηστειών και η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει τον άγιο Ιωάννη τον προφήτη και πρόδρομο και βαπτιστή του Κυρίου μας «επί τη μνεία της α΄ και β΄ ευρέσεως της τιμίας κεφαλής αυτού». Γι’ αυτό και τελεί, κατά παρέκκλιση του συνήθους Τυπικού, την πρώτη θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων. Και το κάνει για δύο λόγους.
Ο πρώτος είναι για να τιμήσει τον μέγα αυτόν άγιο, τον μείζονα εν γεννητοίς γυναικών, όπως τον ονόμασε ο ίδιος ο Κύριός μας. Ο δεύτερος είναι για να αξιοποιήσει την ευκαιρία της μνήμης του και να τον προβάλλει σε όλους εμάς, οι οποίοι εισήλθαμε μόλις χθες στο στάδιο των αρετών, στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, αφενός ως πρότυπο νηστείας και αφετέρου ως κήρυκα της μετανοίας.
Νηστεία και μετάνοια είναι οι δύο απαραίτητες προϋποθέσεις για την κάθαρση της ψυχής και του σώματος του ανθρώπου. Είναι συγχρόνως τα δύο μέσα που μας προτείνει η Αγία μας Εκκλησία για να την επιτύχουμε. Και ταυτίζονται και οι δύο απολύτως με την ιερά μορφή και τη ζωή του τιμίου Προδρόμου. Διότι ο τίμιος Πρόδρομος δεν νήστευσε μόνο κάποια περίοδο της ζωής του. Νήστευσε όλη του τη ζωή, τριάντα περίπου χρόνια.
Η νηστεία του συνίστατο στην πλήρη αδιαφορία για την τροφή, καθώς ούτε μεριμνούσε για αυτήν ούτε την προετοίμαζε, αλλά αρκείτο αποκλειστικά σε ό,τι του προσέφερε η φύση ή μάλλον η έρημος. Αυτό συνέβαλε στην τελεία κάθαρσή του, έτσι ώστε το κήρυγμα της μετανοίας του να είναι απολύτως αξιόπιστο και να προσελκύει τους ανθρώπους.
Η νηστεία του τιμίου Προδρόμου δεν εξαντλείτο όμως μόνο στη νηστεία των τροφών αλλά και στη συνακόλουθη αποχή από κάθε βιοτική μέριμνα και επιθυμία κοσμική, ώστε να μπορεί να πει κανείς ότι ήταν νεκρός κατά κόσμον ή όπως ακούσαμε να λέγει σήμερα ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος στο αποστολικό ανάγνωσμα: «πάντοτε την νέκρωση του Ιησού εν τω σώματι περιφέροντες, ίνα και η ζωή του Ιησού εν τω σώματι ημών φανερωθή».
Μπορεί βέβαια ο τίμιος Πρόδρομος να ζούσε πριν από τον Χριστό και το κήρυγμά του, ζούσε όμως αυτήν ακριβώς τη νέκρωση, στην οποία αναφέρεται ο μέγας απόστολος Παύλος. Και χάρη σ’ αυτήν, χάρη στην καθαρότητα και την αγιότητα της ζωής του, αξιώθηκε να γίνει αυτός που θα ετοίμαζε «την οδόν του Κυρίου» και θα έδειχνε στους ανθρώπους τον σωτήρα και λυτρωτή του κόσμου, τον Υιό και Λόγο του Θεού που έγινε άνθρωπος για τη σωτηρία μας.
Και ακόμη, επειδή ζούσε αυτή τη νέκρωση προς ό,τι κοσμικό, προς ό,τι επίγειο, προς ό,τι αμαρτωλό για χάρη του Θεού, γι’ αυτό και ο Θεός του αποκάλυψε τον Χριστό. Τον αξίωσε να δει με τα μάτια του τον «Αμνό» του Θεού και να αγγίξει με τα χέρια του την ακέρατη κορυφή του Δεσπότου. Και ακόμη αξιώθηκε να μεταδώσει αυτή την αποκάλυψη του Θεού στους ανθρώπους, με πρώτους τους μαθητές του, για να γνωρίσουν και να ακολουθήσουν και εκείνοι τον Χριστό.
Έτσι η μνήμη του τιμίου Προδρόμου σήμερα αποτελεί και για εμάς, που ευρισκόμεθα στην αρχή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής όχι μόνο ένα ιδανικό πρότυπο νηστείας και μετανοίας αλλά και ένα κίνητρο, για να αγωνισθούμε να ζήσουμε μέσα μας τη νέκρωση του παλαιού ανθρώπου, με τη νηστεία των τροφών και των αδυναμιών μας, με την εγκράτεια των επιθυμιών μας, με τον αγώνα εναντίον των παθών μας, με τη μετάνοια και την εξομολόγηση που καθαρίζει την ψυχή μας και νεκρώνει μέσα μας ό,τι κοσμικό, ό,τι εγωιστικό, ό,τι αμαρτωλό, ό,τι μας απομακρύνει από τον Θεό και κρατά τη χάρη του μακριά μας.
Και όταν και εμείς αγωνιζόμεθα και προσπαθούμε να νεκρώσουμε για την αγάπη του Χριστού τον παλαιό άνθρωπο, για να ζήσουμε αληθινά το θείο Πάθος και τη λαμπροφόρο Ανάστασή του, τότε θα έχουμε πράγματι τον Χριστό στην ψυχή μας και τότε πράγματι η ζωή του Ιησού θα φανερωθεί «εν τω σώματι ημών», γιατί η ζωή μας θα είναι ζωή εν Χριστώ, και θα ισχύει και για εμάς αυτό που γράφει ο απόστολος Παύλος, ότι «ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός».
Αυτό ας προσπαθήσουμε να επιτύχουμε κατά το δυνατόν κατά την περίοδο αυτή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής αλλά και σε όλη μας τη ζωή, για να ζήσουμε εν τέλει αιωνίως μαζί με τον Χριστό.
Για να δείτε τις φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
