Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: Την Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2026, εορτάστηκε η εορτή του αγίου Συμεών του Θεοδόχου στην επ’ ονόματί του Ιερά Μονή, η οποία βρίσκεται στη δυτική Ιερουσαλήμ, πλησίον του Εβραϊκού Κοινοβουλίου.
Η μνήμη του εορτάζεται από την Εκκλησία ιδιαιτέρως, ως εκείνου που κατ’ εξοχήν υπηρέτησε το εξαίσιο μυστήριο της υποδοχής του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στον Ναό του Σολομώντος και αναφώνησε το «νυν απολύεις τον δούλον σου, δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ», αναγνωρίζοντας και ομολογώντας τον Χριστό ως τον Σωτήρα του κόσμου. Όπως λέγει ο πρεσβύτερος της Εκκλησίας Ησύχιος, ο Συμεών ο Θεοδόχος έγινε όχημα και θρόνος της Θεότητας.
Προς τιμήν του πρεσβύτη Συμεών τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία το πρωί της εορτής στην πανηγυρίζουσα, ως άνω, Ιερά Μονή, όπου βρίσκεται και ο τάφος του, της οποίας προεξήρχε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων του Μητροπολίτη Ναζαρέτ κ. Κυριακού και του Γέροντος Αρχιγραμματέως, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, Αγιοταφιτών ιερομονάχων, ήτοι των αρχιμανδριτών π. Αμφιλοχίου και π. Δοσιθέου, αντιπροσώπων του Ρωσικού Πατριαρχείου και ιερέων του ρωσόφωνου ποιμνίου των Ιεροσολύμων, όπως του π. Νικολάου, του αρχιδιακόνου π. Μάρκου και των ιεροδιακόνων Ευλογίου και Προδρόμου κ.ά., ψαλλόντων των μαθητών της Πατριαρχικής Σχολής Σιών και μελών του Ελληνικού Γενικού Προξενείου.
Στο Κοινωνικό της Θείας Λειτουργίας ο Πατριάρχης κήρυξε τον θείο λόγο:
«Όπως είδε συμβολικά ο Ησαΐας τον Θεό σε υπερυψωμένο θρόνο, περιστοιχισμένο από αγγέλους δόξης, αναφώνησε: “Αλίμονο σε μένα!”, διότι είδε τον Θεό να σαρκώνεται, το ανέσπερο Φως και τον άρχοντα της ειρήνης».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
ευλαβείς χριστιανοί και προσκυνητές,
Η χάρη του Αγίου Πνεύματος μας συγκέντρωσε σήμερα όλους σε αυτόν τον ιερό τόπο της ταφής του αγίου και δικαίου Συμεών του Θεοδόχου, καθώς και στον ομώνυμο μοναστηριακό ναό, για να τελέσουμε τη Σύναξή του μαζί με την προφήτιδα Άννα.
Η σημερινή εόρτια πανήγυρη αποτελεί προέκταση της μεγάλης εορτής της Υπαπαντής, δηλαδή της εισόδου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στον Ναό του Σολομώντος από την Πανάχραντη Μητέρα Του και τον δίκαιο Ιωσήφ, σύμφωνα με τη διάταξη και τη συνήθεια του Μωσαϊκού Νόμου.
Όπως διηγείται ο Ευαγγελιστής Λουκάς, κατά την παρουσία του Ιησού στον Ναό, υπήρχε στα Ιεροσόλυμα άνθρωπος ονόματι Συμεών, δίκαιος και ευλαβής, και το Άγιο Πνεύμα ήταν επάνω του. Είχε δε λάβει αποκάλυψη από το Άγιο Πνεύμα ότι δεν θα δει θάνατο πριν αντικρίσει τον Χριστό του Κυρίου. Και ήλθε με την ενέργεια του Πνεύματος στον Ναό και, όταν οι γονείς έφεραν το παιδί Ιησού για να πράξουν όσα όριζε ο Νόμος γι’ Αυτόν, ο Συμεών Τον πήρε στην αγκαλιά του, ευλόγησε τον Θεό και είπε: «Τώρα, Δέσποτα, αφήνεις τον δούλο σου να φύγει εν ειρήνη, σύμφωνα με τον λόγο σου, γιατί είδαν τα μάτια μου το σωτήριό σου, το οποίο ετοίμασες ενώπιον όλων των λαών, φως για αποκάλυψη των εθνών και δόξα του λαού σου Ισραήλ» (Λουκ. 2, 25–32).
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο πρεσβύτης Συμεών ευλόγησε τον Θεό, διότι τα μάτια του είδαν «το σωτήριον του Θεού», δηλαδή τον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού Πατρός, ο οποίος θα φέρει τη σωτηρία στους ανθρώπους.
Ερμηνεύοντας τον λόγο αυτό του δικαίου Συμεών, ο Ωριγένης λέγει ότι προηγουμένως πίστευε με τον νου και τη διάνοια, ενώ τώρα βλέπει το σωτήριο του Θεού με τα μάτια του σώματος, τον ίδιο τον Χριστό. Ο δε Μέγας Βασίλειος σημειώνει ότι η Αγία Γραφή ονομάζει «σωτήριον» τον Χριστό. Κατά τον Μέγα Αθανάσιο, το «σωτήριον» δηλώνει την ένσαρκη παρουσία του Χριστού, ενώ ο άγιος Θεοφύλακτος αναφέρει ότι ο Συμεών ονόμασε «σωτήριον» τη σάρκωση του Μονογενούς Υιού και Λόγου του Θεού.
«Γνώρισε ο Κύριος το σωτήριό Του και αποκάλυψε τη δικαιοσύνη Του ενώπιον των εθνών» (Ψαλμ. 97, 2), αναφωνεί ο ψαλμωδός. Η σωτηρία του λαού του Θεού συνδέεται με τη δικαιοσύνη Του, γι’ αυτό και προστίθεται η φράση αυτή. Τέτοιο είναι το έργο του Μεσσία, του Χριστού, και ο λαός Του είναι ο λαός της Εκκλησίας Του, τον οποίο απέκτησε με το ίδιο Του το αίμα, όπως σχολιάζει ο Θεοδώρητος Κύρου.
Το σωτήριο που είδαν τα μάτια του πρεσβύτη Συμεών «ετοιμάστηκε ενώπιον όλων των λαών», δηλαδή το μυστήριο της θείας Οικονομίας, η ενανθρώπηση του Θεού Λόγου, που αποτελεί το μέσο της σωτηρίας για κάθε άνθρωπο καλής προαίρεσης, όπως λέγει και ο Ευαγγελιστής Λουκάς, επικαλούμενος τον προφήτη Ησαΐα: «και θα δει κάθε σάρκα το σωτήριον του Θεού» (Ησ. 40, 5 / Λουκ. 3, 6).
Η Εκκλησία μας σήμερα μνημονεύει το θαυμαστό αυτό έργο της αποκάλυψης του φωτός στα έθνη και της δόξας στον λαό του Ισραήλ, και γι’ αυτό ο υμνογράφος, εκστασιασμένος, αναφωνεί: «Θαυμαστά και παράδοξα βλέπουμε τώρα: Αυτός που δημιούργησε τον Αδάμ βαστάζεται ως βρέφος, ο αχώρητος χωρείται στις αγκάλες του πρεσβύτη, Αυτός που βρίσκεται απερίγραπτα στους κόλπους του Πατρός, εκούσια περιγράφεται με σάρκα, ο μόνος φιλάνθρωπος».
Και πράγματι, θαυμαστά και ακατάληπτα θεωρούμε σήμερα, αγαπητοί αδελφοί, όπως λέγει και ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, ότι το μυστήριο του Χριστού είχε προετοιμαστεί πριν από τη δημιουργία του κόσμου και φανερώθηκε στους έσχατους χρόνους.
Με το προφητικό του χάρισμα ο δίκαιος Συμεών είπε προς τη Μαρία, τη Μητέρα του Ιησού: «Να, Αυτός είναι τοποθετημένος για πτώση και ανάσταση πολλών στον Ισραήλ και για σημείο που θα αμφισβητείται· και τη δική σου ψυχή θα τη διαπεράσει ρομφαία, για να αποκαλυφθούν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών» (Λουκ. 2, 34–35).
Ερμηνεύοντας τα λόγια αυτά, ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας εξηγεί ότι όσοι πίστεψαν στον Χριστό δεν ντροπιάστηκαν, ενώ όσοι δεν πίστεψαν, σκόνταψαν και συνετρίβησαν. Η έλευση του Χριστού δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα για όλους: άλλοι Τον δέχθηκαν και άλλοι Τον αρνήθηκαν, διότι η αγαθή θέληση του Θεού δεν καταργεί την ελευθερία του ανθρώπου. «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον σταυρό του και ας με ακολουθήσει» (Ματθ. 16, 24).
Η «ρομφαία» που προφήτευσε ο Συμεών δηλώνει τον πόνο και τον πειρασμό που θα δοκίμαζε η Θεοτόκος βλέποντας τον Υιό της να σταυρώνεται, όπως σημειώνουν οι ερμηνευτές και ιδιαίτερα ο Ζιγαβηνός.
Ο σταυρός ονομάζεται «σημείο αντιλεγόμενο», διότι για άλλους είναι σκάνδαλο και για άλλους δύναμη Θεού, όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος (Α΄ Κορ. 1, 18.23).
Γι’ αυτό και εμείς, τιμώντας τη μνήμη του δικαίου Συμεών, ας αναφωνήσουμε μαζί με τον υμνογράφο Κοσμά τον μοναχό: «Στόλισε τον νυμφώνα σου, Σιών, και υποδέξου τον Βασιλέα Χριστό· ασπάσου τη Μαρία, την επουράνια πύλη· γιατί αυτή έγινε θρόνος Χερουβικός και βαστάζει τον Βασιλέα της δόξας, τον οποίο ο Συμεών πήρε στην αγκαλιά του και κήρυξε στους λαούς ως Δεσπότη της ζωής και του θανάτου και Σωτήρα του κόσμου».
Να, λοιπόν, καιρός προετοιμασίας και καθάρσεως των ψυχών μας, ο καιρός της αγίας και μεγάλης νηστείας του Πάσχα, κατά τον οποίο καλούμαστε, με τις πρεσβείες του πρεσβύτη Συμεών και της Θεοτόκου Παρθένου Μαρίας, να υποδεχθούμε στις πνευματικές μας αγκάλες τον Δεσπότη της ζωής και του θανάτου, τον Θεό και Σωτήρα μας Κύριο Ιησού Χριστό, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, μαζί με τον Θεό Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Την Πατριαρχική Συνοδεία και το εκκλησίασμα υποδέχθηκε με φιλοφροσύνη ο νέος ηγούμενος της Μονής, αρχιμανδρίτης π. Παρθένιος, ο οποίος επιμελείται με ιδιαίτερη φροντίδα τα της Μονής.
























