Βέροια: Την Πέμπτη 13 Νοεμβρίου το βράδυ ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων προεξήρχε στην Ιερά Αγρυπνία στο καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά Βεροίας για την εορτή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και της Αγίας Οικογενείας αυτού και τέλεσε την κουρά (ρασοευχή) του κ. Ιωάννη Δημόκα δίδοντάς του το όνομα Ιερώνυμος, προς τιμήν του Αγίου Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτου.
Στην Ιερά Αγρυπνία τέθηκε σε προσκύνηση τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου του εορταζομένου Αγίου.
Την προσεχή Κυριακή θα τελεστεί η εις διάκονον χειροτονία του Μοναχού π. Ιερωνύμου στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αλεξανδρείας.
Διαβάστε την ομιλία του Μητροπολίτη:
«Πάτερ ιερέ Γρηγόριε, σύ τον Θεόν εκ παιδός, αγαπήσας εξέφυγες, υλικήν προσπάθειαν και του κόσμου το άστατον· και τον Σταυρόν γενναίως αράμενος, τώ σώ Δεσπότη κατηκολούθησας».
Στις λίγες αυτές λέξεις συνοψίζει ο ιερός υμνογράφος, ο Θεσσαλονικεύς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως άγιος Φιλόθεος ο Κόκκινος, τη ζωή του συμμοναστού και φίλου του, αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, του προστάτου της Ιεράς μας Μονής και της τοπικής μας Εκκλησίας, τη μνήμη του οποίου τιμούμε και πανηγυρίζουμε αγρυπνώντας ενώπιον χαριτοβρύτου τμήματος του ιερού του λειψάνου.
Και πως περιγράφει ο ιερός υμνογράφος και βιογράφος του μεγάλου Πατρός της Εκκλησίας μας τη ζωή του τιμωμένου αγίου;
Την περιγράφει πρωτίστως ως ζωή γεμάτη από αγάπη προς τον Θεό και μάλιστα από την παιδική του ηλικία. «Σύ τον Θεόν εκ παιδός αγαπήσας», γράφει.
Πως όμως γνωρίζει και διαπιστώνει ο άγιος Φιλόθεος ο Κόκκινος την εκ παιδός αγάπη του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά προς τον Θεό;
Την αντιλαμβάνεται και την διαπιστώνει μέσα από τη ζωή του υμνουμένου αγίου. Γνωρίζει ο άγιος Φιλόθεος ότι η αγάπη προς τον Θεό δεν είναι κάτι στατικό και αδιάφορο. Δεν είναι κάτι που συνδυάζεται με άλλες επιδιώξεις και επιθυμίες. Η αγάπη προς τον Θεό ελκύει τον άνθρωπο τόσο πολύ, ώστε τον κάνει να εγκαταλείπει κατά το δυνατόν τα πάντα και να επιδιώκει να είναι διαρκώς και όλο και περισσότερο αφοσιωμένος στον Θεό.
Και αυτό το χαρακτηριστικό της προς Θεόν αγάπης εκφράζει ο ιερός υμνογράφος γράφοντας για τον άγιο Γρηγόριο ότι «τόν Θεόν … αγαπήσας, εξέφυγες υλικήν προσπάθειαν και του κόσμου το άστατον».
Είχε τη δυνατότητα και τα χαρίσματα να σταδιοδρομήσει στον κόσμο και στα βασιλικά ανάκτορα ο άγιος Γρηγόριος, καθώς και από αριστοκρατική οικογένεια κατήγετο και μόρφωση και σοφία κοσμική διέθετε, ώστε να θαυμάζεται και από τον ίδιο τον αυτοκράτορα. Όμως η αγάπη προς τον Θεό τον είλκυε μακριά από την προσπάθεια του κόσμου, στον οποίο τίποτε δεν είναι σταθερό και μόνιμο. Τον είλκυε με τόση δύναμη, ώστε προτίμησε να ανταποκριθεί στον λόγο του Κυρίου, να άρει δηλαδή τον σταυρό του και να τον ακολουθήσει, για να είναι διαρκώς μαζί του, ενωμένος με αυτόν που αγάπησε εκ νεότητός του.
Σταυρός για τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά δεν ήταν μόνο η μοναχική ζωή την οποία επέλεξε, εγκαταλείποντας τα πάντα, αλλά όλες οι δυσκολίες και οι δοκιμασίες που αντιμετώπισε στη ζωή του από ορατούς και αοράτους εχθρούς, οι οποίες τον ανάγκασαν να φύγει από το Άγιο Όρος και να έλθει στη Βέροια, αλλά και να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη για να υπερασπισθεί την ορθόδοξη πίστη.
Ήταν οι πειρασμοί που αντιμετώπισε εξαιτίας των αιρετικών αλλά και των ζηλωτών που εμπόδισαν την ενθρόνισή του στη Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης, και αυτοί που συνήντησε ως αιχμάλωτος των Τούρκων.
Όμως η αγάπη του Θεού τον αξίωσε μεγάλων δωρεών, γιατί η αγάπη του Θεού είναι αυτή που δίδει στον άνθρωπο τη δυνατότητα να ζει στη γη αλλά να ακολουθεί τον Χριστό. Να ζει εν σώματι αλλά να έχει μέσα του τη χάρη του Θεού που τον μεταποιεί, που τον μεταρσιώνει, που τον κάνει να βλέπει όχι μόνο με τα μάτια του σώματος αλλά και της ψυχής· που τον αξιώνει να κατανοεί, έστω και εν εσόπτρω και αινίγματι, τα μυστήρια του Θεού. Και αυτά αξιώθηκε να δεί και να ψηλαφίσει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο οποίος με τη ζωή του παρακινεί και εμάς που τον τιμούμε απόψε να αγαπήσουμε και να ακολουθήσουμε τον Χριστό πραγματικά και ουσιαστικά, όχι μόνο με τα λόγια αλλά με τη ζωή μας και με την ψυχή μας, για να ζούμε όντως εν Χριστώ.
Αυτή τη ζωή καλούμεθα όλοι οι πιστοί να ζήσουμε, ιδιαιτέρως όμως όσοι επιλέγουν τον δρόμο της αφιερώσεως στον Χριστό που επέλεξες και σύ με τη μοναχική σου κουρά.
Η αγάπη προς τον Θεό που γέμιζε τη ζωή σου από τα μαθητικά σου χρόνια και οδήγησε τα βήματά σου κοντά στην Εκκλησία θα πρέπει να είναι στο εξής ακόμη μεγαλύτερη και αποκλειστικότερη. Γιατί η αγάπη προς τον Θεό ούτε μπορεί ούτε πρέπει να συνδυάζεται με οποιαδήποτε άλλη αγάπη.
Όποιος αγαπά πραγματικά τον Θεό, δεν επιθυμεί τίποτε άλλο από όσα επιθυμούν και επιδιώκουν οι άλλοι άνθρωποι, αλλά το μόνο που επιθυμεί, είτε βρίσκεται στον κόσμο είτε εκτός του κόσμου, είναι να είναι προσηλωμένος στον Θεό. Η προσήλωση αυτή στον Θεό που επιτυγχάνεται με την προσευχή, με τη μελέτη, με την υπακοή στην Εκκλησία και τον Επίσκοπο, με τον προσωπικό αγώνα της νεκρώσεως του παλαιού ανθρώπου και της ταπεινοφροσύνης, πληροί την ψυχή του μοναχού, ώστε να θεωρεί τα πάντα γύρω του ευτελή και ανάξια του ενδιαφέροντός του, κενά περιεχομένου και ουσίας, να τα θεωρεί σκύβαλα.
Έτσι αισθανόταν και έτσι ζούσε ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, κατά την ημέρα της μνήμης του οποίου αξιώθηκες από τον Θεό να ενδυθείς το μοναχικό τριβώνιο. Έτσι αισθανόταν είτε βρισκόταν στο Άγιοn Όρος είτε στη Σκήτη της Βεροίας είτε στα αυτοκρατορικά ανάκτορα η τον επισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς.
Έτσι όμως αισθανόταν και ο νέος άγιος της Εκκλησίας μας, ο όσιος Ιερώνυμος ο Σιμωνοπετρίτης, του οποίου το όνομα έλαβες απόψε με τη μοναχική σου κουρά και θα φέρεις στο εξής.
Η αγάπη του Θεού έφλεγε την ψυχή του και γι᾽ αυτό δεν υπολόγιζε ούτε τις κακίες ούτε τις συκοφαντίες ούτε τις αδικίες των ανθρώπων και των συμμοναστών του. Το μόνο που τον απασχολούσε και το μόνο που επεδίωκε ήταν να είναι άξιος της αγάπης του Θεού και να ακολουθεί τον Δεσπότη Χριστό εν παντί.
Και ευαρέστησε στον Θεό και αγιάσθηκε και τιμάται και στη γη και στον ουρανό, όπως και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και ο απόστολος Φίλιππος και ο άγιος Κωνσταντίνος ο Υδραίος, ο νεομάρτυς, τους οποίους εορτάζουμε σήμερα.
Εύχομαι, λοιπόν, πατρικά να αξιωθείς και σύ με τον αγώνα σου και την υπακοή σου και διά πρεσβειών της Κυρίας Θεοτόκου και των προστατών αγίων της Ιεράς μας Μονής και ιδιαιτέρως του εορταζομένου αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και του προστάτου σου οσίου Ιερωνύμου, να ευαρεστήσεις στον Θεό επιδιώκοντας πάντοτε να ακολουθείς τον Χριστό, για να είσαι άξιος της αγάπης του.
Ένα πράγμα ζητά από όλους μας ο Χριστός και το είπε στον άγιο Ιερώνυμο, όχι τον νέο του οποίου το όνομα πήρες, αλλά τον παλαιό ασκητή, ο οποίος είχε τη χάρη και την ευλογία να ευρίσκεται πλησίον του σπηλαίου της γεννηθέντος Κυρίου. Και ένα βράδυ των Χριστουγέννων παρακαλούσε ο άγιος Ιερώνυμος και του έλεγε: «Κύριέ μου, τι να σου προσφέρω;». Και άκουσε τη φωνή του Κυρίου να του λέγει: «Ιερώνυμε, εκείνο που θέλω από σένα είναι οι αμαρτίες σου». Η μεγαλύτερη προσφορά που μπορούμε να κάνουμε στον Χριστό είναι να του προσφέρουμε εν μετανοία τις αμαρτίες μας, για να μας ελεήσει.
Άς έχουμε τη χάρη και την ευλογία του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και του αγίου Ιερωνύμου.
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
