Μητροπολίτης Βεροίας: Τη Δευτέρα 27 Οκτωβρίου o Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ξεχασμένης για την εορτή των συναθλητών του Μεγαλομάρτυρος, Αγίων Νέστορος και Λούπου.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης χειροθέτησε Αναγνώστη τον κ. Απόστολο – Ραφαήλ Ματθαιόπουλο, ο οποίος διακονεί στο ιερό βήμα και στο αναλόγιο της ενορίας.
Παράλληλα, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας, ως εκπρόσωπος του κ. Παντελεήμονος λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Σχοινά.
Ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων κηρύττοντας τον θείο λόγο ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ο Θεός του Δημητρίου βοήθει μοι». Εόρτασε χθές η Αγία μας Εκκλησία και πανηγύρισε ιδιαιτέρως η ενορία σας τη μνήμη του μεγάλου αγίου της, τη μνήμη του αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του μυροβλύτου. Αλλά όπως, κατά την παλαιά παράδοση, η τιμή της μνήμης του αγίου Δημητρίου αρχίζει πολλές ημέρες πρίν από την εορτή του αγίου, έτσι συνεχίζεται και μετά από αυτήν, καθώς σήμερα τιμούμε έναν νεαρό μαθητή του αγίου Δημητρίου και συναθλητή του, τιμούμε τον άγιο μεγαλομάρτυρα Νέστορα.
Και συνεχίζεται η εορτή του αγίου Δημητρίου, γιατί ο άγιος Νέστορας βαδίζει στον αγώνα του κατά του Λυαίου και στο μαρτύριο χάριν του Χριστού εμπλέκοντας, κατά κάποιο τρόπο, και τον διδάσκαλό του, τον άγιο Δημήτριο, καθώς ζητά την ευχή του και επικαλείται τη βοήθεια του Θεού, τον οποίο είχε γνωρίσει από τον μεγαλομάρτυρα άγιο Δημήτριο.
«Ο Θεός του Δημητρίου βοήθει μοι», λέγει ο άγιος μεγαλομάρτυς Νέστωρ, πρίν να επιχειρήσει έναν δύσκολο αγώνα κατά του υπερφίαλου και προκλητικού μονομάχου Λυαίου, του αγαπημένου του αυτοκράτορα, που διαφήμιζε τη δύναμή του ως απόδειξη της δυνάμεως και της ευνοίας των ψεύτικων θεών που πίστευε.
«Ο Θεός του Δημητρίου βοήθει μοι», λέγει ο άγιος μεγαλομάρτυς Νέστωρ, πρίν να κατέλθει στο σημείο της πάλης με τον Λυαίο, στο στάδιο της Θεσσαλονίκης, ομολογώντας συγχρόνως σε ποιόν Θεό πιστεύει και διαφοροποιούμενος από τους θεούς των ειδώλων.
Επικαλείται τον Χριστό, στον οποίο πιστεύει και ο Δημήτριος, αλλά δεν λέγει απλώς «Ο Θεός βοήθει μοι», γιατί προσδιορίζοντάς τον ως Θεό του Δημητρίου, επικαλείται και τη δική του μεσιτεία και τη δική του πρεσβεία για την εκπλήρωση του αιτήματός του.
Η επιλογή του νεαρού χριστιανού, του αγίου Νέστορος, να αντιμετωπίσει τον Λυαίο, δεν είναι μία επιπόλαιη απόφαση της νεότητός του, δεν είναι μία απλή παρόρμηση που τον οδηγεί να αντιπαρατεθεί προς κάποιον, ο οποίος προσέβαλε την πίστη του στον Χριστό. Είναι απολύτως συνειδητή απόφαση του αγίου Νέστορος που γνωρίζει ότι το τέλος είναι ο θάνατος, όχι γιατί θα τον νικήσει και θα τον σκοτώσει ο Λυαίος, αλλά γιατί, αντίθετα σε κάθε λογική, θα είναι το τίμημα της νίκης του κατά του Λυαίου. Αντί να επιβραβευθεί, όπως θα έπρεπε, για τη νίκη του εναντίον του αήττητου Λυαίου, θα οδηγηθεί στο μαρτύριο, γιατί ο Ρωμαίος αυτοκράτορας, ο Μαξιμιανός, δεν μπορεί να ανεχθεί τη βοήθεια και τη δύναμη του Χριστού, δεν μπορεί να αναγνωρίσει και να αποδεχθεί την καταισχύνη του Λυαίου και των ειδώλων.
Η επίκληση του αγίου Νέστορος «Ο Θεός του Δημητρίου βοήθει μοι» δείχνει ότι έχει συνειδητοποιήσει που βαδίζει και έχει ενστερνισθεί απολύτως το βίωμα της Εκκλησίας και της εν Χριστώ ζωής, η οποία προσεγγίζεται και βιώνεται με ταπείνωση.
Δεν αποτολμά ο άγιος Νέστωρ να κατέβει στον στίβο και να επιλέξει την ομολογία και το μαρτύριο μόνος του, βασιζόμενος στις δικές σκέψεις και δυνάμεις, αλλά μετά από τη σύμφωνη γνώμη και την ευχή του διδασκάλου του, του αγίου Δημητρίου. Αποδεικνύει με τον τρόπο αυτό ότι γνωρίζει πως ο δρόμος που οδηγεί στον ουρανό, ο δρόμος που οδηγεί στον Θεό, περνά μέσα από την ταπείνωση, περνά μέσα από τη μαθητεία.
Μαθητής του αγίου Δημητρίου ήταν ο άγιος Νέστωρ και μαθητής παρέμεινε μέχρι τέλους, χωρίς αυτό να τον εμποδίσει να τιμάται από την Εκκλησία μας ως μάρτυρας και άγιός της και να απολαμβάνει την τιμή και τη δόξα και του Θεού και των ανθρώπων.
Και αυτό διδάσκει και σε μας, που ήλθαμε σήμερα για να εορτάσουμε τη μνήμη του και να τον τιμήσουμε. Ό,τι και εάν κάνουμε στη ζωή μας, ό,τι και εάν προσπαθούμε να επιτύχουμε στην πνευματική μας ζωή, άς το κάνουμε με πνεύμα μαθητείας. Άς μην αυτοσχεδιάζουμε, άς μην αποφασίζουμε μόνοι μας, ακόμη και εάν πρόκειται για μία προφανώς ευσεβή επιλογή και απόφαση. Άς το θέτουμε υπόψη του πνευματικού μας, του ιερέα, του Επισκόπου. Άς ζητήσουμε τη γνώμη του, την προσευχή του, την ευχή του, και έτσι άς προχωρήσουμε την προσπάθειά μας, όπως έκανε και ο άγιος Νέστωρ.
Με αυτό τον τρόπο προφυλάσσουμε τον εαυτό μας από κάποια τυχόν εσφαλμένη επιλογή η απόφαση. Δείχνουμε την ταπείνωσή μας και λαμβάνουμε με βεβαιότητα περισσότερη χάρη από τον Θεό, ο οποίος «επιβλέπει επί τον ταπεινόν» και «ταπεινοίς δίδωσι χάριν», όπως έκανε και με τον άγιο μεγαλομάρτυρα Νέστορα, ο οποίος με τη χάρη του Θεού νίκησε τον υπερήφανο Λυαίο και όσους τον υποστήριζαν και καυχώντο γι᾽ αύτόν, και κέρδισε τον στέφανο του μαρτυρίου, για να ευφραίνεται πλέον στον ουρανό μαζί με τον άγιο μεγαλομάρτυρα και μυροβλύτη Δημήτριο και να πρεσβεύουν για όλους μας και ιδιαιτέρως για την ενορία σας.
Για να δείτε φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
