ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΣΥΜΕΩΝ: Με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της νεοσύστατης και ακμάζουσας γυναικείας Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Παλαιοχωρίου την ορεινή Δυτική Φθιώτιδα ξεκίνησε την σημερινή ποιμαντική περιοδεία του ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών στο πλαίσιο του ειδικού ποιμαντικού του προγράμματος με τίτλο: «Πρωτομαγιά στην Δυτική Φθιώτιδα».
Τον Σεβασμιώτατο κ. Συμεών στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία πλαισίωσαν ο Αρχιμανδρίτης π. Μάξιμος Αναστόπουλος, πνευματικός πατέρας της Αδελφότητος, καθώς και ιερείς της ευρύτερης περιοχής , οι μοναχές της Αδελφότητος και πλήθος πιστών με προεξάρχοντα τον Δήμαρχο Μακρακώμης κ. Γεώργιο Χαντζή, μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Μακρακώμης και άλλους εκπροσώπους φορέων και συλλόγων του τόπου.
Οι Ιερές Ακολουθίες από το ορεινό Παλαιοχώρι μεταδόθηκαν απευθείας από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως (89,4 Fm) και από διαδικτύου, ενώ το ιερό αναλόγιο διηκόνησε χορός ιεροψαλτών υπό τον Διευθυντή του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος «Γερμανός ο Μελωδός» Δρ. κ. Ανδρέα Ιωακείμ.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών τέλεσε τον αγιασμό τόσο για την πρώτη του μηνός Μαΐου όσο και για τα θυρανοίξια του νεόδμητου Ιερού Μοναστηριακού Παρεκκλησίου προς τιμήν του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός Εφραίμ του Νέου.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος χαρακτηριστικά ανέφερε:
«Βλέπουμε έξω στον προαύλιο χώρο της Μονής πολλούς λίθους, πολλές πέτρες μέσα στο πλαίσιο της ανοικοδόμησης και του εξωραϊσμού αυτού του επίγειου παραδείσου. Ένα λιθαράκι ακόμα σε αυτόν τον επίγειο παράδεισο είναι και αυτό το Ιερό Παρεκκλήσιο, το οποίο σήμερα το θέτουμε προς αγιασμό, προς διακονία και προς λατρεία του αληθιμού Θεού. Τελέσαμε τον αγιασμό των Θυρανοιξίων αλλά και τον αγιασμό της 1ης του μηνός Μαΐου.
Η παρουσία των λίθων εδώ μας παραπέμπει στον Προφήτη Ιερεμία διότι κάποιες «λιθώδες καρδιές» όπως μας παραδίδει ο ιερός συναξαριστής, ενός λαού αγνώμονος και αχαρίστου, του λαού των Αιγυπτίων ελιθοβόλησε και οδήγησε στο μαρτύριο του Προφήτη Ιερεμία, τον Προφήτη, τον οποίον αργότερα οι ίδιοι οι άνθρωποι, γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι δυστυχώς, είναι σαν τα φύλλα, τα οποία τα φυσάει ο άνεμος, οι ίδιοι οι άνθρωποι θέλοντας να τιμήσουν, να υπερτιμήσουν το πρόσωπο του Χριστού και τον Σταυρό Του, θεώρησαν ότι μπορεί να είναι ή ο Ηλίας ή ο Ιωάννης ή «ο Ιερεμίας, γι’ αυτό και αναγνώσαμε αυτό το Ιερό Ευαγγέλιο η έτερος των προφητών», σε τόση περιωπή δηλαδή ήταν ο Προφήτης Ιερεμίας γι’ αυτό ανήκει στους λεγομένους μεγάλους Προφήτες, που στο πρόσωπο του Χριστού μπορούσαν να δουν εφάμιλλό του ή τον Ιωάννη τον Πρόδρομο ή τον Προφήτη Ηλία, που επίσης είμαστε στο μοναστήρι του ή τον Προφήτη Ιερεμία.
Λίθινες λοιπόν καρδιές, σκληρές καρδιές σαν την πέτρα και ποιο σκληρές από την πέτρα, οδήγησαν τον Προφήτη του Θεού στον θάνατο με λιθοβολισμό και με εξόντωση ακόμα και σωματική. Όταν η ανθρώπινη κακία υπερτερεί ακόμα και της απλής στοιχειώδους λογικής οδηγεί τους ανθρώπους στο μαρτύριο γιατί αδελφοί μου αν φιλοσοφήσουμε μέσα στο διάβα των αιώνων και σε σχέση με τα δεδομένα των σύγχρονων υποτίθεται δημοκρατιών στις οποίες ζούμε, το μαρτύριο για λόγους συνειδήσεως, αξιών, αρχών και για οποιονδήποτε φυσικά λόγο είναι ακατανόητο.
Άλλο πράγμα είναι να διαφωνείς, άλλο πράγμα είναι να μην αποδέχεσαι την πίστη του άλλου, άλλο πράγμα είναι να μην μπορείς καν να την πιστέψεις, να την θεωρείς παράλογη, να την θεωρείς τρελή, να την θεωρείς παραμύθι, να την θεωρείς μία φαντασίωση κι άλλο πράγμα είναι αυτή τη διαφωνία, αυτόν τον διαφορετικό τρόπο θεώρησης των πραγμάτων, να την θεωρείς αιτία πολέμου, αιτία βίας ή αιτία θανάτου. Αυτό αποδεικνύει ότι οι λόγοι δεν είναι λόγοι θεολογικοί, ούτε αξιακοί, ούτε λόγοι πίστεως αλλά πρόκειται για εγκληματικές συνειδήσεις και εγκληματικές καρδιές λιθώδεις και πετρώδεις.
Το βλέπουμε και σήμερα που ακόμα και σήμερα λιθοβολούνται οι Άγιοι της Εκκλησίας μας και οι Άγιοι του παρελθόντος και οι σύγχρονοι άνθρωποι του Θεού λιθοβολούνται από τους ανθρώπους ενώ πολλοί των ανθρώπων ισχυρίζονται ότι δεν πιστεύουν στο Χριστό, παραταύτα τον λιθοβολούν και εδώ κρύβεται ένα παράδοξο.
Πώς λιθοβολείς κάποιον που λες ότι δεν υπάρχει; Πώς λιθοβολείς ή βρίζεις, καθυβρίζεις, βλασφημάς κάποιον που λες ότι είναι ανύπαρκτος; Αυτό σημαίνει ότι μάλλον πρόκειται για μία σχιζοφρένεια κεκρυμμένη, αλλά δυστυχώς φανερωμένη δια πράξεων και συμπεριφορών, η οποία είναι ακατανόητη.
Πώς είναι δυνατόν να απαξιώνεις κάποιον, να λες ότι σου είναι αδιάφορος, πώς σου είναι αδιάφορο το τι κάνει, το πώς σκέφτεται, το πώς ενεργεί και παραταύτα να ασχολείσαι από το πρωί μέχρι το βράδυ μαζί του.»; Αυτό σημαίνει ότι ή δεν είναι αδιάφορο αυτό το πρόσωπο ή ότι εσύ που έχεις αυτή τη διπολική συμπεριφορά έχεις κάποια μεγάλη διχαστική κατάσταση μέσα στην καρδιά σου, η οποία δεν ξέρει που βρίσκεται, που πατάει και που πηγαίνει.
Μέσα λοιπόν σε μία τέτοια ατμόσφαιρα δυστυχώς πορεύεται μέσα στο διάβα των αιώνων η ανθρωπότητα ολόκληρη κι όχι μόνο ο λαός του Ισραήλ, ούτε μόνο ο λαός του Θεού αλλά όλη η ανθρωπότητα γι’ αυτό και βλέπουμε καταστάσεις μέσα στον κόσμο οι οποίες συνεχίζονται παρά το γεγονός ότι έχουμε διδαχθεί από το πόσο επιβλαβείς είναι. Ποιος άνθρωπος μπορεί να ισχυριστεί ότι κάποιος πόλεμος κάνει καλό και ωφέλησε την ανθρωπότητα και παραταύτα οι άνθρωποι συνεχίζουν και σήμερα να κάνουν πολέμους. Ποιος άνθρωπος να πει, ότι βγήκε κάτι καλό με τη βία, παραταύτα οι άνθρωποι και σήμερα συνεχίζουν να χρησιμοποιούν βία, βία λεκτική, βία ψυχολογική, βία συναισθηματική αλλά δυστυχώς και βία σωματική.
Ποιος άνθρωπος μπορεί να ισχυριστεί ότι η ζωή του χωρίς σεβασμό, χωρίς διάλογο, χωρίς να εμπνέει ο ένας τον άλλον, να γοητεύει ο ένας τον άλλον, ότι μπορεί πραγματικά να οικοδομηθούν σχέσεις και παραταύτα οι άνθρωποι προτιμούν αντί να προσπαθούν με τον τρόπο και τη συμπεριφορά τους να μαγνητίζουν τα άλλα πρόσωπα, προτιμούν και προσπαθούν να τα χειραγωγούν, να έχουν χειριστική συμπεριφορά, να κάνουν τον άλλον όπως ακριβώς τον θέλουν και μάλιστα ακόμα και οι γονείς προς τα παιδιά τους ή τα παιδιά προς τους γονείς οι σύντροφοι μεταξύ τους, οι συνεργάτες στο χώρο εργασίας ή σε μία ομάδα ανθρώπων.
Όλα αυτά δείχνουν ότι υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα εσωτερικό στον κάθε έναν και στη κάθε μια από εμάς κι αν δεν το λύσουμε αυτό το εσωτερικό πρόβλημα και δεν ασχοληθούμε στα σοβαρά με αυτό το εσωτερικό πρόβλημα δεν θα λυθούν ούτε τα εξωτερικά προβλήματα, θα τρωγόμαστε με τα ρούχα μας, θα μας φταίνε όλα, δεν θα ευχαριστιόμαστε με τίποτα, θα έχουμε κάποιες συναισθηματικές εντάσεις σε μια χαρά, σ ένα γάμο, σε μία ευχάριστη κατάσταση, θα πιάνουμε, συγχωρέστε με για τη φράση τσακίρ κέφι και μετά θα πέφτουμε πάλι στη μελαγχολία, πάλι στη στεναχώρια, πάλι στη θλίψη, πάλι στο αίσθημα της ανασφάλειας, στη χαμηλή αυτοεκτίμηση σε μια απέραντη κόλαση και μοναξιά κι όλα αυτά έχουν ως βάση ακριβώς τη λιθώδη κατάσταση την εσωτερική που υπάρχει μέσα μας.
Και η Εκκλησία μας τι κάνει στη ζωή της; Έρχεται να σπάσει τους λίθους κι όποιος έχει ασχοληθεί με την επεξεργασία της πέτρας στις κατασκευές, στις οικοδομές, γνωρίζει ότι είναι από τις πιο επώδυνες εργασίες και από τις πιο δύσκολες και να τις σπάσεις και πολύ περισσότερο να τις δώσεις μορφή.
Θέλει πολύ κόπο, πολύ μόχθο, πολύ αγώνα και πολλή κούραση, αλλά είναι αλήθεια ότι το πιο στέρεο υλικό το οποίο μέσα στον αιώνα κράζει και το επιβεβαιώνει και ο Χριστός «και οι λίθοι κεκράξονται» είναι αλήθεια ότι είναι οι πέτρες, οι πετρόκτιστοι ναοί, τα πετρόκτιστα καμπαναριά, τα πετρόκτιστα σπίτια, τα λίθινα οικοδομήματα τα οποία μένουν αγέρωχα μέσα στο χρόνο.
Ο Προφήτης Ιερεμίας, ο οποίος εκδιώχθηκε από τους αδελφούς και το λαό του, γιατί είπε αλήθεια στους ανθρώπους και οι άνθρωποι δε θέλουν την αλήθεια, αλλά οι άνθρωποι θέλουν το βόλεμά τους, θέλουν να ακούσουν αυτό που τους αρέσει και κυρίως θέλουν ο άλλος να εξυπηρετεί τα δικά του σχέδια. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα και εκεί είναι και η αποτυχία μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις όταν ακούμε τους ανθρώπους ότι δεν πήρα αυτό που ήθελα, δεν παίρνω αυτό που θέλω από εκεί καταλαβαίνει κανείς ότι ξεκινάει το πρόβλημα. Δεν έχω ακούσει ποτέ όμως να πει δεν έδωσα αυτό που ήθελε ο άλλος. Κανέναν. Ποτέ. Να κάνει αυτή την αυτοκριτική.
Έχω ακούσει άπειρες φορές γι’ αυτά που δεν πήρε ο άλλος, γι’ αυτά που δεν πήραν οι άνθρωποι, γι’ αυτά που δεν παίρνουν οι άνθρωποι ή γι’ αυτά που θέλουν να πάρουν ή περιμένουν να πάρουν από μία σχέση κι από μία επικοινωνία με άλλους ανθρώπους. Όταν λοιπόν οι άνθρωποι αποφασίσουν να ασχοληθούν με το τι έδωσαν, τι δίνουν και τι θα δώσουν, με το τι έδωσαν και τι θα δώσουνε και στο Θεό και στον άνθρωπο τότε η ζωή μας θα αλλάξει.
Σήμερα λοιπόν κάποιοι ευλογημένοι άνθρωποι που αγαπούν το Θεό, σεμνοί και ταπεινοί, μας έδωσαν δια της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού ένα σημείο εδώ αναφοράς και παρηγορίας, αυτό το όμορφο Παρεκκλήσι, μικρός, αλλά τελείως ταιριαστός και αρμονικός με τον χώρο άλλωστε αν ήταν μεγάλο δε θα ταίριαζε εδώ, τελείως συμβατό, έναν μικρό πυρσό για να καίει εδώ ένα καντηλάκι μαζί το μεγάλο καντήλι του Προφήτη Ηλία να στηρίζει, να παρηγορεί και να ειρηνεύει τον κόσμο γιατί μαζί με τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Εφραίμ στις 5 Μαΐου η Εκκλησία μας τιμά και την Αγία Μεγαλομάρτυρα Ειρήνη.
Έτσι λοιπόν ο Όσιος Εφραίμ, ο Μάρτυς αυτός ο οποίος μαρτύρησε μέσα στα δέντρα και στο όρος των Αμώμων και νομίζω ότι γίνεται και αυτό ένα όρος Αμώμων εδώ στην Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού στη Δυτική Φθιώτιδα και προσομοιάζει σε αυτό το περιβάλλον στο οποίο μαρτύρησε ο Όσιος Εφραίμ έρχεται εδώ να παρηγορεί και να συνδέει τη Μονή με το κέντρο της ύπαρξής της, την καρδιά της, που είναι ο Επίσκοπός της, η Μητρόπολή, η οποία τιμά το Πνευματικό και Διοικητικό της κέντρο από το οποίο ξεκινάει, ξεκίνησε η πορεία της Μονής ακριβώς στον Άγιο Εφραίμ.»
Ο κ. Συμεών σύμφωνα με το σημερινό ποιμαντικό του πρόγραμμα, σήμερα 1η Μαΐου 2025 θα πραγματοποιήσει ποιμαντική περιοδεία σε Ιερούς Ναούς, Ιερές Μονές, Εξωκκλήσια και Προσκυνητάρια, συναντήσεις με τους επιχωρίους εφημερίους, εν ενεργεία και σχολάζοντες, με μόνιμους κατοίκους και επισκέπτες στα χωριά Πουγκάκια, Παλαιοχώρι, Γαρδίκι, Κανάλια, Λευκάδα, Πίτσι, Κουτσούφλιανη, Καμπιά, Κάτω Φτέρη, Άνω Φτέρη, Παλαιοβράχα και στον Ιερό Ναό του Οσίου Παϊσίου στην Μακρακώμη, ενώ θα ολοκληρωθεί η περιοδεία του Σεβασμιωτάτου με τον Πανηγυρικό Αρχιερατικό Εσπερινό στο Ναό του Αγίου Αθανασίου στο Εκκλησιαστικό Γηροκομείο της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος στην Σπερχειάδα και επίσκεψη στην μαρτυρική πόλη της Σπερχειάδος.
