Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Το βράδυ της Μεγάλης Τετάρτης, 16ης Απριλίου, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία του Νιπτήρος και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό των Αγίων Νεομαρτύρων Αθανασίου και Ιωάννου των Κουλακιωτών στη Χαλάστρα.
Ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων κηρύττοντας τον θείο λόγο ανέφερε: «Ει ούν υμείς φίλοι μου εστε, εμέ μιμείσθε».Λίγο πριν από την προδοσία και το Πάθος που θα ακολουθήσει, ο Χριστός εκπληρώνει την επιθυμία του να συμφάγει με τους μαθητές του και να τους παραδώσει τις τελευταίες υποθήκες του.
Στην τράπεζα του τελευταίου δείπνου ο Χριστός αποκαλεί τους μαθητές φίλους του, πρόσωπα δηλαδή προσφιλή και αγαπητά του, και όχι δούλους του, διότι, όπως τους εξηγεί, αυτοί γνωρίζουν που πηγαίνει και τι κάνει, ενώ οι δούλοι δεν γνωρίζουν ούτε που πηγαίνει ούτε τι κάνει ο κύριός τους.
Πόσο μεγάλη είναι η τιμή και η αναγνώριση, την οποία προσφέρει ο Θεός στο πλάσμα του! Και την προσφέρει χωρίς να ζητά κανένα αντάλλαγμα. Την προσφέρει δωρεάν στον άνθρωπο, ο οποίος είναι ελεύθερος, εάν θέλει να την αξιοποιήσει ή να την απορρίψει. Το βλέπουμε να συμβαίνει και με τους μαθητές του. Ο Ιούδας την αρνείται και την απορρίπτει, προδίδοντας τον Χριστό και βαδίζοντας τον δικό του δρόμο της απωλείας. Οι ένδεκα όμως αξιοποιούν και διατηρούν την τιμή που τους κάνει ο θείος Διδάσκαλός τους, ακολουθώντας τη μόνη προϋπόθεση που θέτει ο Κύριός μας, τη μίμηση της ζωής του.
«Ει ούν υμείς φίλοι μου εστε, εμέ μιμείσθε», μας υπενθύμισε σήμερα ο ιερός υμνογράφος. Εάν θέλετε να είστε φίλοι μου, θα πρέπει να με μιμείσθε.
Αυτή είναι η προϋπόθεση την οποία θέτει ο Κύριος σε όσους θέλουν να είναι φίλοι του, όχι γιατί την έχει ανάγκη, αλλά γιατί διαφορετικά δεν θα μπορεί ο άνθρωπος να ζει ως φίλος του Χριστού.
Γιατί ζητά όμως ο Χριστός να τον μιμούνται όσοι θέλουν να είναι φίλοι του; Γιατί η μίμηση της ζωής του αποτελεί απόδειξη της αγάπης τους και της αναγνωρίσεως του έργου και της θυσίας του Χριστού χάριν του ανθρώπου.
Ο Χριστός δεν ήλθε στον κόσμο μόνο για να κηρύξει. Θα μπορούσε να μας είχε δώσει το Ευαγγέλιό του και με άλλο τρόπο. Ήλθε όμως, για να μας δώσει με τη ζωή του υπόδειγμα ζωής, το οποίο όσοι το ακολουθούν με πιστότητα θα τον ομοιάσουν και θα αναδειχθούν γνήσιοι φίλοι του.
Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο «υμίν υπολιμπάνων υπογραμμόν», όπως γράφει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Πέτρος, «ίνα επακολουθήσητε τοις ίχνεσιν αυτού». Ήλθε για να έχουμε τη δική του ζωή ως πρότυπο της δικής μας ζωής και να βαδίζουμε στα ίχνη του, ώστε να επιτύχουμε τον σκοπό της ζωής μας, που δεν είναι άλλος από το να είμαστε πάντοτε κοντά του.
Οι άνθρωποι αναζητούμε συχνά στη ζωή μας πρότυπα συμπεριφοράς, γιατί η μίμηση της συμπεριφοράς είναι σύμφυτη με τον άνθρωπο, είναι ο τρόπος με τον οποίο ζει ο άνθρωπος μέσα στον κόσμο, μέσα στην οικογένεια, την κοινωνία και το περιβάλλον του.
Μπορεί, βέβαια, ο άνθρωπος να μιμηθεί κάποια από τα κακά παραδείγματα που δυστυχώς υπάρχουν γύρω μας, μπορεί όμως να μιμηθεί και το παράδειγμα της ζωής του Θεανθρώπου, του προτύπου της αγάπης, της ταπεινώσεως, της φιλανθρωπίας, της αγαθότητος, της πραότητος. Μπορεί να μιμηθεί το παράδειγμα της ζωής του Χριστού, ο οποίος «εκένωσεν εαυτόν μορφήν δούλου λαβών», και ήλθε στη γη και διήλθε τη ζωή του «ευεργετων και ιώμενος», και ένιψε τα πόδια των μαθητών του, ακόμη και του Ιούδα που ήξερε ότι θα τον προδώσει, και ανέβηκε στον Σταυρό για να μας χαρίσει την άφεση των αμαρτιών μας και τη σωτηρία.
Ο Χριστός δεν μας αναγκάζει να τον μιμηθούμε, μας προτρέπει και μας παρακαλεί, γιατί γνωρίζει ότι μόνο αν ακολουθήσουμε τον δικό του δρόμο θα μπορέσουμε να απολαύσουμε τη σχέση φιλίας μαζί του που μας χαρίζει. Γιατί γνωρίζει πως μόνο αν ακολουθήσουμε το δικό του παράδειγμα ζωής όχι μόνο θα επιτύχουμε τη σωτηρία μας αλλά και θα γευθούμε τη μακαριότητα που Εκείνος μας χαρίζει από αυτή τη ζωή.
Καθώς ακούμε σήμερα την παράκληση του Χριστού, καθώς τον βλέπουμε να βαδίζει για χάρη μας τον δρόμο προς τον Γολγοθά, ας αποφασίσουμε και εμείς να βαδίσουμε αυτόν τον δρόμο της μιμήσεως της αγίας ζωής του. Ας θελήσουμε να μιμηθούμε την ταπείνωση του, που φθάνει μέχρι την εκούσια στέρηση των αγαθών και της τιμης και της δόξης για τη σωτηρία του άλλου. Ας θελήσουμε να μιμηθούμε την συγχωρητικότητα, την υπακοή στο θέλημα του Θεού, την υπομονή στις θλίψεις και τις δοκιμασίες που συναντούμε στη ζωή μας, για να αξιωθούμε να ζησουμε και εμείς ως φίλοι του και το πάθος και την Ανάστασή του.
