ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή των Βαίων 13 Απριλίου το απόγευμα ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία του Νυμφίου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας
«Και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα».
Εισερχόμεθα ήδη από απόψε στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, και η Εκκλησία μας μας καλεί να υποδεχθούμε τον Νυμφίο Χριστό που οδεύει προς το Πάθος για τη δική μας σωτηρία. Μας καλεί να τον υποδεχθούμε όχι «μετά βαίων και κλάδων», όπως είδαμε το πρωί να τον υποδέχονται οι Ισραηλίτες κατά την είσοδό του στην Ιερουσαλήμ, αλλά «γρηγορούντες». Μας καλεί, δηλαδή, να μην αδιαφορήσουμε, όπως κάνουμε συχνά σε διάφορες στιγμές της ζωής μας, αλλά να είμαστε σε διαρκή εγρήγορση, για να ζήσουμε και εμείς όλα αυτά που έζησε και υπέμεινε ο Χριστός για τη σωτηρία μας.
Και για να τονίσει ο ιερός υμνογράφος τη σημασία και τη σπουδαιότητα την οποία έχει η εγρήγορση στην πνευματική μας ζωή, μακαρίζει εκείνους οι οποίοι, όταν θα έρθει ο Νυμφίος, θα τους βρεί γρηγορούντες. Δεν θα καθεύδουν, δηλαδή, και δεν θα κοιμούνται, όπως οι μωρές παρθένες, ούτε θα ασχολούνται με άλλα πράγματα, αδιαφορώντας για την άφιξή του, όπως έκαναν εκείνοι, τους οποίους κάλεσε στο Μέγα Δείπνο και προέβαλαν φθηνές δικαιολογίες, αλλά θα είναι έτοιμοι για να υποδεχθούν τον Χριστό και να ζήσουν την παρουσία του προετοιμασμένοι κατάλληλα.
Η εγρήγορση είναι η απαραίτητη προϋπόθεση της σωτηρίας μας. Τίποτε δεν επιτυγχάνεται χωρίς αυτήν, αλλά και τίποτε δεν διατηρείται χωρίς αυτήν. Όπως μας διδάσκει ο Χριστός στην παραβολή των δέκα παρθένων, οι πέντε παρθένες που έμειναν εκτός του νυμφώνος και στερήθηκαν τη χαρά του γάμου, δεν την στερήθηκαν γιατί υστερούσαν από τις πέντε φρόνιμες στην αρετή, υστερούσαν όμως στην εγρήγορση.
«Εκάθευδον», λέει ο Χριστός, όταν ήλθε ο Νυμφίος. Είχαν υποχωρήσει στη φυσική ανάγκη του ύπνου, αποδεικνύοντας ότι δεν είχαν τη δύναμη να θυσιάσουν τα πάντα και να νικήσουν ακόμη και τη φυσική αυτή ανάγκη, για να απολαύσουν τον Νυμφίο Χριστό και να ζήσουν αυτό για το οποίο προετοιμαζόταν.
Και όταν ξύπνησαν από τις φωνές εκείνων που προανήγγειλαν την έλευση του Νυμφίου, τότε διαπίστωσαν ότι είχαν σβύσει οι λυχνίες τους και ότι δεν είχαν φροντίσει να φέρουν μαζί τους επιπλέον λάδι.
Πόσο τραγικό είναι αυτό! Να επιθυμείς κάτι, να προετοιμάζεσαι για κάτι και τελικά να το στερηθείς, γιατί νικήθηκες από τη ραθυμία, έστω και για λίγο, έστω και για μια στιγμή.
Η ραθυμία, λέγουν οι πατέρες της Εκκλησίας μας, είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο που έχει ο διάβολος εναντίον μας. Και είναι το πιο αποτελεσματικό, γιατί η ραθυμία δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις, ώστε να μας νικήσει ο πονηρός και να μας οδηγήσει στην αμαρτία και στην πτώση.
Η πνευματική ζωή είναι ένας διαρκής πόλεμος. Και όπως στον πόλεμο, αν κάποιος αδιαφορήσει, αν κάποιος αφαιρεθεί και δεν προσέξει, έστω και στιγμιαία, αν δεν παραμένει διαρκώς προσηλωμένος στον στόχο του, τότε πολύ εύκολα μπορεί ο εχθρός να τον νικήσει. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την πνευματική ζωή. Η ραθυμία μας ανοίγει πολύ εύκολα την πόρτα της ψυχής μας στον διάβολο και του δίδει το δικαίωμα να στήσει τις παγίδες του και να μας εξαπατήσει.
Η εγρήγορση όμως είναι και απόδειξη της αγάπης μας προς τον Χριστό. Όπως, όταν αγαπούμε και ενδιαφερόμεθα για κάποιον άνθρωπο, είμαστε πρόθυμοι να αγρυπνήσουμε για να τον περιμένουμε και να τον δούμε, και δεν μπορούμε να ησυχάσουμε μέχρι να έλθει ή μέχρι να μάθουμε κάτι γι᾽ αυτόν, το ίδιο πρέπει να αισθανόμεθα και για τον Χριστό.
Αν θέλουμε να είμαστε μαζί του, θα πρέπει να μην αδιαφορούμε. Θα πρέπει να είμαστε πάντοτε σε εγρήγορση για να μην τον χάσουμε, για να μην τον στερηθούμε.
Ο ίδιος ο Χριστός θεωρεί την εγρήγορση ως απόδειξη της αγάπης μας προς Αυτόν. Την εγρήγορση ζήτησε από τους μαθητές του, όταν τους άφησε να προσεύχονται στον κήπο της Γεθσημανή πριν από την προδοσία του Ιούδα, για να μην εισέλθουν, όπως τους είπε, «εις πειρασμόν». Αυτήν ζητά και από εμάς σήμερα και όλες αυτές τις ημέρες αλλά και σε όλη μας την ζωή, εάν θέλουμε να υποδεχόμεθα τον Χριστό στην ψυχή μας και να μην στερούμεθα της παρουσίας του και σ᾽αυτή τη ζωή, αλλά πολύ περισσότερο για να μην την στερηθούμε αιώνια.
Ας σκεφθούμε τι κάνουμε γι᾽ αυτό. Ας σκεφθούμε κατά πόσον βρισκόμαστε σε εγρήγορση για χάρη του και ας πράξουμε ανάλογα. «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα.
