ΣΥΡΙΑ: Τέσσερις ημέρες αδιάκοπης φρίκης. Τέσσερις ημέρες που η πολύπαθη Συρία ζει ξανά τον εφιάλτη των σφαγών.
Του Γιάννη Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πάνω από 1.300 άνθρωποι έχουν σφαγιαστεί στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του προσωρινού προέδρου Άχμαντ αλ Σάρα, ενώ οι εκτελέσεις αμάχων από τζιχαντιστές θυμίζουν τις πιο σκοτεινές ημέρες του ISIS. Και όμως, η Δύση σιωπά.
Η σφαγή ξεκίνησε την περασμένη Πέμπτη, όταν ένοπλοι ισλαμιστές, οπαδοί του ανατραπέντος Μπασάρ αλ Άσαντ, επιτέθηκαν σε συριακές δυνάμεις στην Τζάμπλα, κοντά στη Λαττάκεια. Από εκείνη τη στιγμή, η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Αντί ο νέος ηγέτης της Συρίας να επιδιώξει την εθνική συμφιλίωση, απάντησε με ένα κύμα αδιάκριτης βίας, σφαγιάζοντας αμάχους, γυναίκες, παιδιά και μειονοτικές κοινότητες.
Η εγκατάλειψη των Χριστιανών της Συρίας
Όμως, πέρα από το γενικευμένο χάος, η προδοσία που συντελείται εις βάρος των Χριστιανών της Συρίας είναι η μεγαλύτερη ντροπή της διεθνούς κοινότητας. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες έχει καταγράψει εκατοντάδες βίαιες επιθέσεις εναντίον χριστιανικών πληθυσμών από ισλαμιστές μαχητές, οι οποίοι εκτελούν εν ψυχρώ άνδρες, βιάζουν γυναίκες και καταστρέφουν εκκλησίες.
Κι όμως, κανείς δεν μιλά. Οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, που πάντα διατυμπανίζουν την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στέκουν απαθείς μπροστά στη γενοκτονία των Χριστιανών στη Συρία. Οι ίδιοι που πριν μερικά χρόνια κατηγορούσαν τον Άσαντ για εγκλήματα πολέμου, τώρα παρακολουθούν αδιάφοροι ενώ οι ισλαμιστές εκτελούν μαζικά χριστιανικές οικογένειες.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που επιβάλλει κυρώσεις για κάθε παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σφυρίζει αδιάφορα μπροστά στις σφαγές των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή. Η Δύση έχει εγκαταλείψει τη Συρία και, κυρίως, έχει προδώσει τις μειονότητες που ανέκαθεν προσπαθούσε να προστατεύσει.
Η στάση της Ελλάδας: Λόγια χωρίς πράξεις
Η ελληνική κυβέρνηση δια στόματος του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, εξέφρασε «ανησυχία» για την κατάσταση στη Συρία και τόνισε την ανάγκη για εθνική ενότητα. Όμως, πέρα από τις ευχολόγιες, ουσιαστική παρέμβαση δεν υπάρχει.
Η Ελλάδα, με τους ιστορικούς δεσμούς που έχει με τους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής, θα έπρεπε να είναι στην πρώτη γραμμή των διεθνών πιέσεων. Αντίθετα, αρκείται σε διπλωματικές διατυπώσεις, ενώ οι ελληνικές κοινότητες της Συρίας βιώνουν έναν αργό θάνατο.
Οι Χριστιανοί Πατριάρχες της Συρίας καταγγέλλουν την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας
Σε κοινή τους δήλωση, που δημοσιεύθηκε το Σάββατο 8 Μαρτίου 2025, ο Πατριάρχης Αντιοχείας κ.κ. Ιωάννης, ο Συρορθόδοξος Πατριάρχης κ. Ιγνάτιος-Εφραίμ Β’ και ο Μελχίτης Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ιωσήφ, κατήγγειλαν το νέο κύμα βίας που σαρώνει τη χώρα:
«Οι Χριστιανοί της Συρίας βιώνουν μια άνευ προηγουμένου βαρβαρότητα. Οι διεθνείς οργανισμοί, που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, παραμένουν αδρανείς. Η καταστροφή των εκκλησιών, οι απαγωγές και οι εκτελέσεις αποτελούν πλέον καθημερινό φαινόμενο».
Οι Πατριάρχες καλούν σε άμεση εθνική συμφιλίωση, σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αποτροπή κάθε απόπειρας διαμελισμού της Συρίας. Όμως, χωρίς τη στήριξη των διεθνών δυνάμεων, αυτές οι εκκλήσεις θα πέσουν στο κενό.
Οι ρίζες της κρίσης: Ποιος ωφελείται από το χάος;
Το χάος που επικρατεί στη Συρία δεν είναι τυχαίο. Μετά την πτώση του Άσαντ, οι ισλαμιστικές ομάδες HTS και Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ κυριάρχησαν στην περιοχή, επιβάλλοντας ένα καθεστώς τρόμου. Οι θρησκευτικές εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν απέδειξαν ότι η διεθνής κοινότητα δεν είχε κανένα σχέδιο για την «επόμενη ημέρα».
Όσοι υποστήριξαν την ανατροπή του Άσαντ, έκαναν τα στραβά μάτια όταν οι τζιχαντιστές άρχισαν να καταδιώκουν τις μειονότητες. Η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα πολιτικών αποφάσεων της Δύσης που αποσταθεροποίησαν τη Συρία και άφησαν την περιοχή στο έλεος του φανατισμού.
Η ιστορία θα καταδικάσει τους αδιάφορους
Η σφαγή των Χριστιανών της Συρίας είναι ένα έγκλημα που θα στιγματίσει την ανθρωπότητα. Όσοι κυβερνούν σήμερα τη Συρία, όσοι στήριξαν την ισλαμιστική επέλαση και όσοι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ συνεχίζουν να σιωπούν, θα κριθούν από την ιστορία ως συνένοχοι.
Η διεθνής κοινότητα πρέπει να δράσει τώρα. Ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να σταματήσουν την αιματοχυσία. Αλλιώς, το αίμα των αθώων θα συνεχίσει να βαραίνει τη συνείδηση όλων μας.
