Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου το πρωί, εορτή του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου, τελέστηκε αρχιερατικό συλλείτουργο στην Ιερά Μονή Αγίας Κυριακής Λουτρού Ημαθίας.
Προέστη ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και μαζί του συλλειτούργησε ο Μητροπολίτης Βύβλου, Βοτρύων και Όρους Λιβάνου κ. Σιλουανός από το Πατριαρχείο Αντιοχείας. Επίσης λειτούργησε ο Αρχιμ. κ. Ελισσαίος, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας και άλλοι κληρικοί, ενώ παρέστησαν αντιπροσωπίες Ιερών Μονών.
Κατά τη διάρκεια της θείας Λειτουργίας τελέστηκαν δύο κουρές δοκίμων αδελφών της Μονής οι οποίες έλαβαν τα ονόματα Γερασίμη και Ιερωνύμη.
Τέλος, καθόλη τη διάρκεια των ιερών ακολουθιών τέθηκαν σε προσκύνηση των πιστών αποτμήματα ιερών λειψάνων του Αγίου Στεφάνου που θησαυρίζονται στην Ιερά Μονή.
Ο Μητροπολίτης Βύβλου προ της απόλυσης ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Βεροίας για την αγάπη και φροντίδα με την οποία περιβάλλει την αδελφότητα της Αγίας Κυριακής και του προσέφερε ένα αρχιερατικό εγκόλπιο για την επέτειο τριάντα χρόνων αρχιερατίας του, αφού δεν κατέστη δυνατόν, λόγω των γεγονότων, να παραβρεθεί στις πρόσφατες εορταστικές εκδηλώσεις. Επίσης προσέφερε έναν ιερατικό σταυρό στον Καθηγούμενο κ. Ελισσαίο.
Ομιλία του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας:
«Έξελθε εκ της γης σου και εκ της συγγενείας σου, και δεύρο εις γην ην αν σοι δείξω».
Μόλις προχθές εορτάσαμε την κατά σάρκα γέννηση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού και είδαμε νοερά τον αστέρα να λάμπει επάνω από το ταπεινό σπήλαιο της Βηθλεέμ, υποδηλώνοντας την παρουσία του Θεού-Λόγου στη γη.
Σήμερα όμως, ημέρα κατά την οποία η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του αγίου πρωτομάρτυρος και αρχιδιακόνου Στεφάνου, γινόμεθα θεατές μιάς άλλης λάμψεως, αυτής που φώτισε το πρόσωπο του νεαρού διακόνου Στεφάνου, όταν ενώπιον του συνεδρίου των Ιουδαίων ομολογούσε την πίστη του στον Χριστό, ως Υιό του Θεού και Σωτήρα του κόσμου, ώστε «πάντες οι καθεζόμενοι εν τω συνεδρίω είδον το πρόσωπον αυτού ωσεί πρόσωπον αγγέλου».
Και για να αποδείξει ο πρωτομάρτυς Στέφανος σε όσους τον κατηγορούσαν ποιος πράγματι είναι ο Χριστός, αναφέρθηκε στην ιερά ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης και τους υπενθύμισε την πρόσκληση του Θεού προς τον Αβραάμ να φύγει από τη πατρίδα του και από τους συγγενείς του και να πορευθεί στον τόπο που θα του υποδείξει ο ίδιος ο Θεός. «Έξελθε εκ της γης σου και εκ της συγγενείας σου, και δεύρο εις γην ην αν σοι δείξω».
Κάθε άλλος στη θέση του Αβραάμ δεν θα υπήκουε στην πρόσκληση αυτή. Πως να εγκαταλείψει κανείς τον τόπο του και τους οικείους του και να πορευθεί προς ένα τόπο άγνωστο και μάλιστα χωρίς να γνωρίζει ποιος ακριβώς είναι αυτός ο Θεός που τον καλεί;
Και όμως ο Αβραάμ υπήκουσε στην πρόσκληση του Θεού, όχι γιατί ήταν επιπόλαιος, αλλά γιατί είχε πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό. Έτσι αξιώθηκε να γίνει γενάρχης του Ισραήλ και να δεί να εκπληρώνονται στη ζωή του οι υποσχέσεις που του έδωσε στη συνέχεια ο Θεός.
«Έξελθε εκ της γης σου και εκ της συγγενείας σου, και δεύρο εις γην ην αν σοι δείξω».
Αυτήν την πρόσκληση που απηύθυνε προς τον Αβραάμ ο Θεός, την απηύθυνε με έναν διαφορετικό τρόπο και προς τον πρωτομάρτυρα και αρχιδιάκονο Στέφανο, καλώντας τον να αφήσει την πίστη των πατέρων του, τον Ιουδαισμό, και να πιστεύσει στον Χριστό. Και ακόμη τον κάλεσε να θυσιάσει τη ζωή του, για να μην αρνηθεί την αγάπη του στον Χριστό, και εγκαταλείποντας την επίγεια Ιερουσαλήμ να λάβει ως ανταμοιβή την επουράνια.
Την ίδια αυτή πρόσκληση απηύθυνε ο Θεός και προς εσάς, που ενδυθήκατε σήμερα με τη θέλησή σας το μοναχικό ένδυμα, και με απόλυτη πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό ακολουθήσατε την πρόσκλησή του και εγκαταλείψατε την κοσμική πολιτεία για να ζήσετε τη μοναχική. Εγκαταλείψατε και εσείς τη συγγένειά σας, για να πορευθείτε εκεί που θα σας υποδείξει ο Θεός. Γιατί η μοναχική ζωή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η έξοδος του πιστού από τον κόσμο, προκειμένου να φθάσει εκεί, όπου θα τον οδηγήσει το χέρι του Θεού. Η μοναχική ζωή είναι η απάρνηση των συγγενών, προκειμένου να ακολουθήσει ο μοναχός χωρίς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις την οδό του Κυρίου.
Έξοδος του μοναχού από τον κόσμο ή ξενιτεία, όπως την ονομάζουν οι Πατέρες, δεν νοείται όμως μόνο η τοπική μετακίνησή του από τον τόπο στον οποίο γεννήθηκε και ζούσε, και όπου ζούν οι οικείοι του. Έξοδος είναι και η ψυχική απομάκρυνση από όλα εκείνα τα οποία απασχολούν και ενδιαφέρουν τον άνθρωπο και τον κρατούν συνδεδεμένο μαζί τους και δεν τον αφήνουν να ακολουθήσει απερίσπαστος τον Χριστό, να τον αγαπήσει εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της καρδίας και εξ όλης της διανοίας και εξ όλης της ισχύος του.
Έξοδος από τη γη είναι ακόμη ο αγώνας για την απομάκρυνση του μοναχού από τα πάθη, τις αδυναμίες, τις επιθυμίες και το θέλημά του, γιατί όσο αυτά υπάρχουν αποτελούν εμπόδια και ανασταλτικούς παράγοντες για να πορευθεί προς τη γη, την οποία θα του δείξει ο Θεός.
Έξοδος από τη συγγένειά του είναι να απεκδυθεί τον παλαιό άνθρωπο και να ενδυθεί «τον νέον, τον κατά Θεόν κτισθέντα», για να κατοικήσει «την γη των πραέων», για να γίνει και αυτός συμπολίτης των αγίων και πολίτης της άνω Ιερουσαλήμ, «ης τεχνίτης και δημιουργός ο Θεός», και να φθάσει «εις την ποθεινήν πατρίδα».
Μπορεί όλα αυτά να ακούονται πολλά ή δύσκολα, η πίστη όμως και η εμπιστοσύνη στον Θεό τα κάνει όλα δυνατά, αρκεί ο μοναχός να θελήσει να κάνει υπακοή στο θέλημα του Θεού και όχι στο δικό του. Να κάνει καθαρή υπακοή στη Γερόντισσα και στον πνευματικό του πατέρα, με τη βεβαιότητα ότι αυτοί διερμηνεύουν το θέλημα του Θεού, ο οποίος και θα τον ανταμείψει για την υπακοή του.
Σήμερα κάνατε το πρώτο και αποφασιστικό βήμα στον δρόμο προς τη γη, την οποία υποσχέθηκε ο Θεός στην πρόσκλησή του προς τον Αβραάμ, αλλά και προς εσάς, λαμβάνοντας με τη χάρη και τις ευχές της Εκκλησίας μας το μοναχικό σας όνομα και το μοναχικό σας ένδυμα, τα οποία δηλώνουν την έξοδό σας από τον κόσμο. Λάβατε τα ονόματα δύο μεγάλων συγχρόνων Αγιορειτών οσίων, του οσίου Γερασίμου του Υμνογράφου και Μικραγιαννανίτου και του οσίου Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτου. Και οι δύο διακρίθηκαν για τη μεγάλη υπακοή τους, για την ταπείνωσή τους, για την αγάπη στην άσκηση και την προσευχή, για την υπομονή τους και τον διηνεκή αγώνα τους εναντίον των πάσης φύσεως πειρασμών. Γι᾽ αυτό και αξιώθηκαν από τον Θεό όχι μόνο να λάβουν πλούσια τη χάρη του, αλλά και να αγιασθούν και να θεωθούν, και προσφάτως να τιμηθούν και από το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, το οποίο ανέγραψε τα ονόματά τους στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας μας.
Μελετήστε, παρακαλώ, τη ζωή τους, εμπνευσθείτε από το παράδειγμά τους, ακολουθείστε τα βήματά τους στον δρόμο της μοναχικής ζωής, που οδηγεί τον μοναχό και τη μοναχή, που τον βαδίζει με σταθερότητα, με ταπείνωση, με προσευχή και κυρίως με απόλυτη και ενσυνείδητη υπακοή στον Θεό, στον αγιασμό της ψυχής του και στη θέωση.
Μην αφήσετε τον εαυτό σας να στραφεί «εις τα οπίσω», να επιθυμήσει ο,τι εγκατέλειψε για την αγάπη του Χριστού, διότι «ουδείς βαλών την χείρα αυτού επ᾽ άροτον και βλέπων εις τα οπίσω εύθετός εστιν εις την βασιλείαν του Θεού». Βαδίστε με απόλυτη υπακοή στον Γέροντα και τη Γερόντισσά σας και με τη χάρη του Θεού, τις πρεσβείες του οσίου Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτου και του οσίου Γερασίμου του Υμνογράφου και Μικραγιαννανίτου, τις ευχές του πνευματικού σας πατρός και καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας π. Ελισαίου, και της Γερόντισσάς σας, τη βοήθεια και τη συμπαράσταση όλης της Αδελφότητος αλλά και του Επισκόπου σας, θα φθάσετε στην αιώνια πατρίδα, εκεί όπου ζει και ευφραίνεται τόσο ο εορταζόμενος σήμερα άγιος πρωτομάρτυς και αρχιδιάκονος Στέφανος και η αγία Κυριακή, όσο και οι δύο μεγάλοι όσιοι, των οποίων τα ονόματα από σήμερα θα φέρετε, οι όσιοι Γεράσιμος ο Υμνογράφος και Μικραγιαναννίτης και Ιερώνυμος ο Σιμωνοπετρίτης. Να έχουμε τις ευχές τους, να σας σκέπουν και να σας καθοδηγούν, μαζί με τις ευχές της Γερόντισσάς σας και του Γέροντα και την αγάπη όλη της Αδελφότητος
