Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Το έλεος του Θεού είναι η Θεία παρηγοριά που νιώθουμε μέσα μας. Τα φέρνει έτσι ο Θεός, ώστε να μην αναπαυόμαστε στην ανθρώπινη παρηγοριά και να καταφεύγουμε στην Θεία.
Η σκληρότητα στην ζωή μας για την αγάπη του Χριστού, φέρνει στην καρδιά την τρυφεράδα του Χριστού. Οι Θείες ηδονές γεννιούνται από τις σωματικές οδύνες. Οι Πατέρες έδωσαν αίμα και έλαβαν πνεύμα. Με ιδρώτα και κόπο πήραν την Χάρη. Πέταξαν τον εαυτό τους και τον βρήκαν στα χέρια του Θεού.
Όσο πιο πολύ κάποιος πονάει για τους άλλους, τόσο μεγαλύτερη Θεία παρηγοριά δέχεται από τον Θεό.
Η Θεϊκή πληροφορία της ευπρόσδεκτης προσευχής είναι η Θεία παρηγοριά που νιώθει μετά την προσευχή ο άνθρωπος.
Είναι αδύνατον να νοιώσουμε την Θεία παρηγοριά (την Παραδεισένια γλυκύτητα), εάν δεν αποφύγουμε την κοσμική και εάν δεν πεθάνει τελείως το κοσμικό μας φρόνημα. Θα πρέπει το κοσμικό φρόνημα, αφού πεθάνει, να γίνει φυτόχωμα, για να αναπτυχθεί μέσα μας το Θείο φρόνημα, διότι οι Θείες ηδονές, δεν γεννιούνται από τις σωματικές ηδονές, αλλά από τις σωματικές ωδίνες, που γεννιούνται στους αγώνες με επίγνωση και διάκριση για την αγάπη του Χριστού, από τα φιλότιμα παιδιά Του, για να απεκδυθούν τον παλαιό τους κοσμικό άνθρωπο.
Το έλεος του Θεού είναι η Θεία παρηγοριά που νιώθουμε μέσα μας. Τα φέρνει έτσι ο Θεός, ώστε να μην αναπαυόμαστε στην ανθρώπινη παρηγοριά και να καταφεύγουμε στην Θεία.
Βλέπεις, οι Έλληνες λ.χ. της Αυστραλίας, επειδή βρέθηκαν τελείως μόνοι τους, πλησίασαν τον Θεό περισσότερο από άλλους ξενιτεμένους, όπως της Γερμανίας, που ήταν πιο κοντά στην πατρίδα και βρήκαν εκεί και άλλους Έλληνες. Η δυσκολία, πολύ τους βοήθησε να γαντζωθούν στον Θεό. Όλοι ξεκίνησαν με μια βαλίτσα, βρέθηκαν μακριά από την πατρίδα, μακριά από τους συγγενείς. Έπρεπε να βρουν δουλειά, να βρουν δάσκαλο για τα παιδιά τους κ.λ.π. χωρίς βοήθεια από πουθενά. Για αυτό στράφηκαν στον Θεό και κράτησαν την πίστη τους. Ενώ στην Ευρώπη, οι Έλληνες που δεν είχαν αυτές τις δυσκολίες, δεν έχουν αυτή τη σχέση με τον Θεό.
Δεν πρέπει να ζητάμε την ανθρώπινη παρηγοριά, αλλά την Θεϊκή. Η ανθρώπινη εγκατάλειψη και η στέρηση της ανθρώπινης παρηγοριάς, φέρνει πλούσια την Θεία παρηγοριά. Εγώ σε στιγμές που δεν είχα καμμία ανθρώπινη παρηγοριά, έζησα την Θεία επέμβαση, την Θεία παρηγοριά. Δεν μπορώ να πω περισσότερα…
