Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Να έχετε τον νου σας συνέχεια στον Θεό, να σκέφτεστε τον Θεό. Να λέτε την ευχή, να μιλάτε με τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος κάνει αυτήν την εργασία, κατ’ αρχάς νιώθει λίγο την αγάπη του Θεού και αργότερα, όσο προχωράει, την νιώθει όλο και πιο πολύ.
Πρώτα είναι η πίστη και μετά έρχεται η αγάπη. Πρέπει να πιστεύει κανείς, για να αγαπάει. Δεν μπορεί να αγαπήσει κάτι που δεν το πιστεύει. Γι’ αυτό, για να αγαπήσουμε τον Θεό, πρέπει να πιστέψουμε στον Θεό. Ανάλογη με την πίστη που έχει κανείς, είναι και η ελπίδα και η αγάπη και η θυσία για τον Θεό. Πιστεύουμε πολύ, αγαπάμε πολύ. Αν όμως η πίστη μας είναι χλιαρή, τότε και η αγάπη μας θα είναι χλιαρή. Και για να αγαπήσεις τον Θεό, πρέπει να ξεκινήσεις από την θυσία. Όταν ο άνθρωπος δεν υπολογίζει τον εαυτό του και θυσιάζεται, τότε τα πράγματα πάνε κανονικά: αγαπάει τον πλησίον του, αγαπάει τον Θεό.
Η αγάπη μας προς τον Θεό, φέρνει την αγάπη προς τον πλησίον, διότι όποιος πλησιάζει στον Θεό, είναι πλησίον όλων των ανθρώπων, όπως και οι Άγιοι. Αλλά και στην αγάπη μας προς τον πλησίον, κρύβεται η μεγάλη αγάπη μας προς τον Θεό.
Μετά την αγάπη προς τον Θεό έρχεται η θυσία. Και όταν υπάρχει θυσία χωρίς ιδιοτέλεια, τότε αρχίζει κανείς να έχει και Θεία γεγονότα. Να κάνω μια θυσία όχι για τίποτε άλλο, αλλά για τον Θεό που έφτιαξε αυτό το σύμπαν και μας δίνει τόσες ευλογίες.
Να έχετε τον νου σας συνέχεια στον Θεό, να σκέφτεστε τον Θεό. Να λέτε την ευχή, να μιλάτε με τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος κάνει αυτήν την εργασία, κατ’ αρχάς νιώθει λίγο την αγάπη του Θεού και αργότερα, όσο προχωράει, την νιώθει όλο και πιο πολύ. Ο νους του βρίσκεται μόνιμα πλέον στον Θεό και δεν τον συγκινεί τίποτε το γήινο και μάταιο. Στην καρδιά του φουντώνει η αγάπη προς τον Θεό, γεμίζει και δεν θέλει πια να σκέφτεται τίποτε άλλο, εκτός από τον Θεό. Αδιαφορεί για όλα τα του κόσμου, ούτε να κοιμηθεί και να φάει ενδιαφέρεται, κάνει άσκηση και μετάνοιες και σκέφτεται συνέχεια τον Ουράνιο Πατέρα. Βλέπεις, όσοι ασχολούνται με εφευρέσεις, απορροφούνται από την επιστήμη. Πού είναι όμως, η δική μας απορρόφηση από τον Χριστό;
Ο Χριστός ζητάει από μας το φιλότιμο. Δεν θέλει να Τον αγαπάμε, επειδή είναι παντοδύναμος. Αν ήθελε, μπορούσε να κάνει κάποιο θαύμα και να πιστέψει αμέσως όλος ο κόσμος. Με αυτόν όμως τον τρόπο, θα δέσμευε την ελευθερία του ανθρώπου. Γι’ αυτό λέει: Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες.
Να τα ανάγεις όλα στον Θεό και να λες: «Ο Θεός με παρακολουθεί. Άραγε αυτό που κάνω τώρα, είναι αρεστό στον Θεό; Τί να κάνω, για να Τον ευαρεστήσω; Τί πρέπει να αποφύγω, για να μην Τον στενοχωρήσω;» Σιγά-σιγά, αυτό θα γίνει κατάσταση μέσα σου. Θα σκέφτεσαι τον Θεό και θα κάνεις το παν, για να Τον ευχαριστήσεις. Έτσι αναπτύσσεται και αυξάνει η αγάπη προς τον Θεό, γλυκαίνεται ο νους και η καρδιά και μένουν στην ευχή χωρίς κόπο.
Το ζητούμενο δεν είναι να χτυπήσει η καμπάνα για να πας στην Εκκλησία. Το ζητούμενο είναι να χτυπάει η καρδιά σου για το Χριστό.
