Αυστραλία: «Η Ορθόδοξη πνευματικότητα δεν είναι μια φιλοσοφία ή θεωρία, αλλά είναι ζήτημα πίστεως, και πίστη σημαίνει βίωμα», επισήμανε μεταξύ άλλων, υπενθυμίζοντας τον κίνδυνο, ακόμα και για τους κληρικούς, …
να εξοικειωθούν με τα θεία και να λειτουργούν χωρίς να έχουν συναίσθηση της μεγίστης αυτής πράξεως, την οποία επιτελούν. Κατακλείοντας πάντως, δήλωσε πεπεισμένος ότι ο π. Σωκράτης θα διατηρήσει την θερμή πίστη που τον διακατέχει, αλλά και θα την επαυξήσει κατά τη διακονία του για τη δόξα του Χριστού και τη σωτηρία των ανθρώπων.
Την Κυριακή, 11 Αυγούστου, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος ιερούργησε στον Ιερό της Αναστάσεως του Χριστού, στο προάστιο Kogarah του Σύδνεϋ, όπου τέλεσε παράλληλα την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του Διακόνου της Ενορίας κ. Σωκράτη Ντόκου, Αναπληρωτή Καθηγητή και Αναπληρωτή Διευθυντή της Μεταπτυχιακής Σχολής Βιοϊατρικής Μηχανικής, στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νοτίου Ουαλίας (UNSW). Με τον Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μαγνησίας κ. Χριστόδουλος, Αρχιερατικώς Προϊστάμενος της Ενορίας Αναστάσεως του Χριστού, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου κ. Ευσέβιος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Παντανάσσης και πνευματικός του νέου Πρεσβυτέρου, καθώς και άλλοι κληρικοί από την πόλη του Σύδνεϋ. Στην κατάμεστη από πιστούς εκκλησία βρίσκονταν, μεταξύ άλλων, ο Διευθυντής του Κέντρου Προνοίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας κ. Στυλιανός Μαγδαλόπουλος, ο Πρόεδρος της Χριστιανικής Ενώσεως Νέων κ. Ιωάννης Ψαρομμάτης, ο Πρόεδρος της Ενορίας – Κοινότητας Kogarah, κ. Νικόλαος Βαρβαρής, και συγγενικά πρόσωπα του π. Σωκράτη, συμπεριλαμβανομένης της συζύγου του, και πλέον Πρεσβυτέρας, Άννας.
Προ της εισόδου του στα Άγια των Αγίων, ο χειροτονούμενος άκουσε από τον Ποιμενάρχη του πατρικούς λόγους οικοδομής και νουθεσιών. Ευθύς εξαρχής ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η χειροτονία συνιστά ένα μεταίχμιο για τον άνθρωπο που λαμβάνει τη δωρεά της ιερωσύνης. «Από σήμερα», τόνισε στον π. Σωκράτη, «η ζωή σου γίνεται τελείως διαφορετική, παρότι είσαι άνθρωπος που όλα σου τα χρόνια τα έζησες μέσα στην Εκκλησία, κοντά στον καλό σου πνευματικό, τον π. Ευσέβιο, κοντά στο μοναστήρι της Παντάνασσας, κοντά στον Προηγούμενο π. Στέφανο και με πλούσια δραστηριότητα στη Χριστιανική Ένωση Νέων». «Τώρα μεταβαίνουμε στην επόμενη σελίδα», συμπλήρωσε, «σε ένα νέο στάδιο που είναι ευλογημένο, αγιαστικό, χαριτόβρυτο και πνευματικό, αλλά επίσης είναι προκλητικό και δύσκολο. Διότι πρέπει να γνωρίζεις ότι ο διάβολος κανέναν άνθρωπο δεν πολεμά τόσο πολύ, όσο τον κληρικό».
Ζητώντας από τον νέο Πρεσβύτερο να ανταποκριθεί στις προσδοκίες της Εκκλησίας και να τιμήσει το ράσο του με την αφοσιωμένη και ενάρετη διακονία του, τον συμβούλεψε καταρχάς να διατηρήσει το πνεύμα της ταπεινοφροσύνης το οποίο τον διακρίνει: «Σε λίγο θα ακούσουμε την ιαχή “Άξιος” από τον ιερό κλήρο και τον λαό. Αυτό το “Άξιος” στις χειροτονίες διακόνων, πρεσβυτέρων και επισκόπων δε δηλώνει ότι πραγματικά εμείς είμαστε “άξιοι”. Είναι μια επιθυμία και ευχή να γίνουμε άξιοι· να έχουμε πάντοτε κατά νου ότι αυτός είναι ο τελικός προορισμός του ταξιδιού της ιερωσύνης: να γίνουμε άξιοι! Εξάλλου σε κάθε Θεία Λειτουργία θα το ομολογείς ότι “Ουδείς άξιος των συνδεδεμένων ταις σαρκικαίς επιθυμίαις και ηδοναίς προσέρχεσθαι ή προσεγγίζειν ή λειτουργείν σοι, Βασιλεύ της δόξης”. Να μην ξεχνάς ότι κάθε καλό, κάθε πρόοδος, κάθε προκοπή, όλα ξεκινούν απ’ το ότι όλα τα έφτιαξε ο Θεός “καλὰ λίαν”. Και αν εμείς κάνουμε κάτι καλό, αυτό προέρχεται από το ότι το αναθέτουμε στον Θεό. Ξεκινούμε, λοιπόν, από τον Θεό και καταλήγουμε στον Θεό. Και όλα τα καλά ανήκουν στον Θεό που τα έκανε όλα “καλά λίαν”».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Αρχιεπίσκοπος παρέπεμψε τον νέο Πρεσβύτερο στον λόγο του Κυρίου: «κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν», από την ευαγγελική περικοπή της ημέρας η οποία παρουσίαζε τη θεραπεία δύο τυφλών από τον Χριστό. «Το θέμα της πίστεως είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο κεφάλαιο στην πνευματική ζωή του ανθρώπου και στη ζωή της Εκκλησίας», υπογράμμισε. «Η Ορθόδοξη πνευματικότητα δεν είναι μια φιλοσοφία ή θεωρία, αλλά είναι ζήτημα πίστεως, και πίστη σημαίνει βίωμα», επισήμανε μεταξύ άλλων, υπενθυμίζοντας τον κίνδυνο, ακόμα και για τους κληρικούς, να εξοικειωθούν με τα θεία και να λειτουργούν χωρίς να έχουν συναίσθηση της μεγίστης αυτής πράξεως, την οποία επιτελούν. Κατακλείοντας πάντως, δήλωσε πεπεισμένος ότι ο π. Σωκράτης θα διατηρήσει την θερμή πίστη που τον διακατέχει, αλλά και θα την επαυξήσει κατά τη διακονία του για τη δόξα του Χριστού και τη σωτηρία των ανθρώπων.
