Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Την Πέμπτη της Διακαινησίμου 9 Μαίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Χριστοφόρου Πολυπλατάνου.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Βασιλικήν αλουργίδα, βαφείσαν εξ αιμάτων σου Μάρτυς, … Χριστοφορε αήττητε, Αγγέλων χοροίς συγχορεύεις».
Χθες η Εκκλησία μας εόρτασε τον ευαγγελιστή της αγάπης, τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, τον ηγαπημένο μαθητή του Κυρίου, αυτόν ο οποίος εξεδήλωνε τη μεγαλύτερη αγάπη και στοργή προς τον Διδάσκαλό του από όλους τους μαθητές.
Και σήμερα εορτάζει έναν άλλο άγιο, ο οποίος μπορεί να μην ανέπεσε επί το στηθος του Ιησού, όπως ο ευαγγελιστής Ιωαννης κατά τον Μυστικό Δείπνο, αλλα αξιώθηκε, κατά την παράδοση της Εκκλησιας μας, να φέρει τον Χριστο στους ώμους του και στην ψυχή του.
Γι᾽ αυτο και αναδείχθηκε μαρτυς διαπρυσιος της πιστεως και της αληθείας του Χριστού, τον οποίο δεν αρνήθηκε ακόμη και όταν γνωριζε ότι η εμμονή του στην πίστη θα τον οδηγούσε στο μαρτύριο.
Ο άγιος Χριστοφόρος δέχθηκε την κλήση από τον Θεό, πρώτα στην πιστη και στη συνέχεια στο μαρτύριο. Και αποδέχθηκε και τις δύο κλήσεις με θάρρος και παρρησία, και τις ακολούθησε με συνέπεια και αυταπαρνηση μέχρι τελους, σφραγίζοντας τον δρόμο της ζωής του με το αίμα του μαρτυρίου του. Έτσι έλαβε τον στέφανο της αιωνίου ζωής και τιμάται σημερα και από την επ᾽ ουρανοίς θριαμβεύουσα και από την επί γης στρατευομένη Εκκλησία.
Κινητήριος δύναμη της ζωής και του μαρτυρίου του ήταν η σταθερή και ακλόνητη πίστη του, η οποία του έδιδε την ελπίδα ότι «ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μελλουσαν δόξαν αποκαλυφθηναι εις ημας».
Ήταν αυτή που του εδιδε την ελπίδα ότι η αιώνια ζωή που θα απολαύσει κοντά στον Χριστό, εάν παραμείνει πιστός και εάν θυσιάσει τη ζωή του για Αυτόν, είναι ασυγκρίτως ωραιοτερη από την επίγεια ζωή που έχει ένα βεβαιο τελος.
Και αυτή η ελπίδα της αιωνίου ζωής τον γέμιζε με χαρά και προσδοκία και τον έκανε να μην υπολογίζει ούτε τον πόνο, ούτε τα αιματα που έρρεαν από το σώμα του, ούτε τις οδυνηρες συνθήκες στη φυλακή, ούτε τον φοβο του δημίου και του θανάτου που πλησίαζε.
Η ελπίδα στον Χριστό και στην αιώνιο ζωή έδιδε τη δύναμη στον άγιο Χριστοφόρο να υπομένει τη δοκιμασία του μαρτυρίου και, παρά τους πόνους και τις ταλαιπωρίες, να προσεύχεται στον Χριστό, να τον αξιώσει να μείνει πιστός άχρι θανατου και να του χαρίσει, κατά την υπόσχεσή του, τον στέφανο της ζωης.
Η ελπίδα, η υπομονή και η προσευχή με τις οποίες αντιμετώπισε το μαρτύριο ο άγιος Χριστοφόρους, του οποίου τιμούμε σημερα την ιερά μνήμη, δείχνουν και σε μας τον τροπο με τον οποίο θα πρέπει να βαδιζουμε στη ζωή μας, τον τροπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπιζουμε τα θέματα που μας απασχολούν, τα προβλήματα και τους πειρασμούς που καθημερινά συναντουμε.
Αν όλα αυτα, τα οποία βρισκονται μέσα στο σχέδιο του Θεού για τη ζωή μας και για τη σωτηρία μας, αν όλα αυτά είτε είναι δυσάρεστα ειτε είναι ακόμη και οδυνηρά, είτε αφορούν εμας προσωπικά είτε οικεία μας πρόσωπα, ειτε αφορούν θέματα επίγεια και υλικά είτε αφορούν ζητηματα πνευματικά, αν τα αντιμετωπίζουμε με ελπίδα, με υπομονή και κυρίως με προσευχή, τότε τιποτε δεν θα μπορεί να μας στερήσει τη χαρά, τίποτε δεν θα μπορεί να μας καταβάλει ή να μας απογοητεύσει.
Γι᾽ αυτό ας μην ξεχνούμε ποτέ ότι ο,τι συμβαίνει στη γη, όσο δύσκολο και επωδυνο αν μας φαίνεται, δεν παύει να είναι προσωρινό. Το ίδιο ισχύει και για ο,τι είναι ευχάριστο και χαρούμενο· και αυτό είναι προσωρινό και εφήμερο.
Η ζωή μας δεν ειναι εδώ, δεν είναι στη γη, είναι στον ουρανό. Εδώ είμαστε μονο περαστικοί, ειμαστε μόνο για να προετοιμασθούμε για τη μέλλουσα ζωή.
Ας αγωνιζόμαστε, λοιπον, και εμείς, ακολουθώντας την προτροπη του αποστόλου Παύλου και το παραδειγμα του αγίου μάρτυρος Χριστοφόρου, να ζούμε «τη ελπίδι χαίροντες, τη θλίψει υπομένοντες, τη προσευχή προσκαρτερούντες» για να δημιουργήσουμε τις προϋποθεσεις, ώστε να απολαύσουμε τα αγαθα της αιωνίου ζωης, που έχει ετοιμάσει για χάρη μας ο Θεός.
Και τιμώντας τη μνημη του αγίου ενδόξου μαρτυρος Χριστοφόρου, ιδιαιτέρως εδώ στην ενορία σας, ας εξετάσουμε τον εαυτό μας κατα πόσον ανταποκρινομαστε στις προϋποθεσεις που έθεσε με τη ζωή και το μαρτύριό του ο άγιος Χριστοφορος, και ας επικαλεσθούμε τη βοήθεια και τη μεσιτεία του, ώστε να υπομένουμε τις δυσκολίες και τους πειρασμούς της παρούσης ζωής με υπομονή μέχρι να φθάσουμε διά των πρεσβειών του και στη βασιλεία των ουρανών.
