Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Το εσπέρας της Μεγάλης Τρίτης, 30ης Απριλίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία του Νυμφίου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά Ναούσης.
Στην Ιερά Ακολουθία το περίφημο τροπάριο της Κασσιανής έψαλλε η χορωδία του Ωδείου Ναούσης υπό τη διεύθυνση του κ. Δημητρίου Παρόλα.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων μου αβύσσους, τις εξιχνιάσει ψυχοσώστα Σωτήρ μου;»
Μία ερώτηση θέτει στα χείλη της αμαρτωλής γυναίκας, την οποία όρισαν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας να μνημονεύεται κατά την Αγία και Μεγάλη Τετάρτη, η ιερή υμνογράφος, η οσία Κασσιανή, στο κατανυκτικό Δοξαστικό που έψαλε τόσο ωραία η χορωδία μας πριν από λίγο.
Η ερώτηση αυτή εκφράζει από μόνη της το πλήθος των αμαρτιών αυτής της γυναίκας αλλά και το πλήθος του ελέους του Κυρίου μας, ο οποίος «ουκ ήλθε καλέσαι δικαιους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν», όπως μας βεβαιώνει ο ίδιος.
Και εάν οι Πατέρες επέλεξαν αυτή την αμαρτωλή γυναίκα, για να την προβάλλουν λίγες ημέρες πριν από το Πάθος του Κυρίου μας, δεν το έκαναν τυχαία.
Πρωτίστως δεν προβάλλουν την αμαρτωλή ζωή της αλλά τη μετάνοιά της, διότι παρά τις πολλές αμαρτίες της κατόρθωσε να υπερβεί τον εαυτό της, να κατανοήσει την αμαρτωλότητά της, να προσεγγίσει τον Χριστό και να λάβει την άφεση των αμαρτιών της, με μία πράξη τολμηρή και γενναία, με μία πράξη μεγάλης αγάπης προς τον Χριστό, που την κάνει να ταπεινώνεται χωρίς να υπολογίζει τα σχολια και τις κριτικές των ανθρώπων για τη ζωή της και για τη στάση της. Την κάνει να εισέρχεται μέσα στην οικία του Φαρισαίου, στην οποία βρισκόταν ο Χριστός, και να πλύνει τα πόδια του με το πολύτιμο μύρο και να τα σκουπίζει με τα μαλλιά της.
Αυτήν ακριβώς την πράξη της που κάποιοι τότε χλεύασαν και κάποιοι, όπως ο Ιούδας κατέκριναν, θεωρωντας την ως άσκοπη δαπάνη και περιττή πολυτέλεια, ο Κύριός μας την επαινεί, γιατί την αντιμετωπίζει ως έκφραση βαθειάς αγάπης και αφοσιώσεως προς το πρόσωπό του. Γι᾽ αυτό και λέγει ότι όπου και αν κηρυχθεί το Ευαγγέλιο θα μνημονεύεται η πράξη της γυναικός «εις μνημόσυνον αυτής», όπως κάναμε και εμείς σήμερα και θα γίνεται μέχρι συντελείας των αιώνων.
Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο μνημονεύεται η αμαρτωλή γυναίκα είναι για να φανεί το μέγεθος της αγάπης του Θεού και της αφέσεως των αμαρτιών που παρέχει. Για τον Χριστό όποιος μετανοεί για τις αμαρτίες του και ζητά την άφεση, μπορεί να την λάβει. Όποιος δηλαδή μετανοεί, αντιλαμβανόμενος ότι η αμαρτία είναι προσβολή του Θεού και των εντολών του και το μόνο που τον αποκαθιστά είναι η αλλαγη του τρόπου ζωής, η αλλαγή του νοός του, αυτός λαμβάνει την άφεση, όσες πολλές ή μεγάλες αμαρτίες και αν έχει διαπράξει στη ζωή του.
Το διαπιστώνουμε όχι μόνο στην περίπτωση της αμαρτωλής γυναίκας που μνημονεύουμε απόψε, αλλα και στην περίπτωση του ληστού, ο οποίος μετανοεί και ζητά την άφεση επί του Σταυρού, και την λαμβάνει. Και ο Κύριος του λέγει: «Σήμερον μετ᾽ εμού έση εν τω παραδείσω».
Το γεγονός αυτό είναι εξαιρετικά παρήγορο για όλους μας, όχι ασφαλως για να αμαρτάνουμε, αλλά για να μετανοούμε. Διότι υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ο διάβολος προσπαθεί να απογοητεύσει τον άνθρωπο, υποβάλλοντάς του την ιδέα ότι οι αμαρτίες του είναι πολλες ή βαριές και δεν μπορεί να ελπίζει στη συγχώρηση του Θεού. Αυτο όμως δεν ισχύει, γιατί η απέραντη αγάπη του Θεού συγχωρεί τα πάντα, αρκεί εμείς να μετανοήσουμε ειλικρινά και όπως θέλει ο Χριστος.
Και αυτό που θέλει είναι να μην περιορίζεται η μετάνοια μόνο σε εξωτερικά στοιχεία, να μην εκφράζεται μόνο με κάποια προσφορά ή φιλανθρωπία. Η αμαρτωλή γυναίκα δεν εξαγόρασε την άφεση με το μύρο, αλλά με την ταπείνωση και τα δάκρυά της, τα οποία εξέφραζαν την ειλικρινή της μετάνοια και την πραγματική διάθεση της ψυχής της.
Για να είναι, επομένως, ευπροσδεκτη η μετάνοιά μας από τον Χριστο πρέπει να συνοδεύεται και από ταπείνωση και συντριβή ψυχης. Πρέπει να εκφράζεται και με δακρυα, τα οποία πλύνουν την ψυχη του μετανοούντος, όπως έπλυναν τα δάκρυα της γυναικός τα πόδια του Χριστού. Πρέπει να εκφράζεται με τη διάθεσή μας να αλλάξουμε τη ζωή μας και να τη μετατρέψουμε σε εν Χριστώ ζωή, στην οποία η τήρηση των εντολών του δεν θα γίνεται από ανάγκη αλλά από αγάπη, σαν αυτή που είχε και έδειξε η αμαρτωλή γυναίκα, ώστε να λέγει ο Χριστός γι᾽ αυτήν ότι συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες της «ότι ηγάπησε πολύ». Αγάπησε τόσο πολυ τον Χριστό, ώστε για τη δική του αγάπη αποφάσισε να αλλάξει τη ζωή της.
Ας διδαχθούμε, λοιπόν, και εμείς απόψε από το παράδειγμα της αμαρτωλής γυναίκας και ας προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε το δικό της υπόδειγμα ειλικρινούς μετανοίας, για να αξιωθούμε να βρούμε έλεος και χάρη από τον Χριστο και να επιτύχουμε τη σωτηρία μας.
Το υπόλοιπο αυτής της εβδομάδος μας δίδει ακόμη την ευκαιρία να αγαπήσουμε, να μετανοήσουμε και να ζητήσουμε το έλεος του Θεού, ο οποίος είναι πρόθυμος και πάνω από τον Σταυρό και μέσα από τον τάφο και αναστάς όντως να μας ελεήσει και να μας συγχωρήσει.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
