Προς το ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ – Του Γέροντος Μαξίμου Ιβηρίτου
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΙΒΗΡΙΤΗΣ – Ο σύγχρονος αιματηρός πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας μας φέρει εις την μνήμην τον Κριμαικόν πόλεμον του 1853-1856, και την εκστρατείαν της Κριμαίας το 1918 -1925.
Δυστυχώς, η ιστορία επαναλαμβάνεται κατά τον ίδιον σχεδόν τρόπον. Εις τον Κριμαικόν πόλεμον υπήρξεν ένοπλος σύγκρουσις μετάξύ της Ρωσικής αυτοκρατορίας και των συμμαχικών Δυνάμεων. Εις τούτον υπήρξαν νικηταί και ηττημένοι, με περισσότερον ηττημένην την Ρωσίαν. Εις το πλευρόν των Ρώσων επολέμησαν τότε και χίλιοι (1000) Έλληνες εθελονταί, οι οποίοι είχον σχηματίσει την «Ελληνικήν Λεγεώνα του Αυτοκράτορος Νικολάου Α ́», με επικεφαλής τον Αριστείδη Χρυσοβέργη.
Η μετέπειτα εκστρατεία της Κριμαίας ή Ουκρανίας ή Μεσημβρινής Ρωσίας, χαρακτηρίζεται από την νέαν Ελληνικήν συμμετοχήν με εκστρατευτικόν σώμα το 1919, εις το πλευρόν των Ουκρανών αυτήν την φοράν. Η ρηθείσα εκστρατεία έλαβε χώραν κατά των Μπολσεβίκων εις την Κριμαίαν και την γενικωτέραν περιοχήν της Ουκρανίας, την οποίαν επεχείρησεν η Γαλλία ως κύριον μέλος της Αντάντ.
Εις ο,τι αφορά την Ελληνικήν συμμετοχήν, ήτο η πρώτη υπερπόντιος εκστρατεία του Βασιλείου της Ελλάδος· και καθώς ενοήθη, απετέλει μέρος της γενικωτέρας διασυμμαχικής επεμβάσεως εις τον δημιουργηθέντα Ρωσικόν εμφύλιον πόλεμον υπέρ των Λευκών, με ατυχή κατάληξιν διά τους Δυτικούς συμμάχους, εκτός των Ιαπώνων εις το μέτωπον της Άπω Ανατολής.
Η συμμετοχή της Ελλάδος εις εκείνον τον πόλεμον ήτο και πάλιν ατυχής, δεδομένου ότι επλήρωσε μέγα τίμημα τόσον το αποσταλέν Ελληνικόν εκστρατευτικόν σώμα, όσον και η Ελληνική μειονότης εις την ευρυτέραν Ουκρανικήν περιοχήν. Είχεν επίσης αρνητικήν επίδρασιν εις την επακολουθήσασαν Ελληνικήν Μικρασιατικήν εκστραστείαν το 1919-1922, κατά την οποίαν οι Ρώσοι Μπολσεβίκοι εξώπλισαν τον Κεμαλικόν στρατόν και υπέστημεν δεινήν συμφοράν εις το Μικρασιατικόν μέτωπον.
Εις τον σύγχρονον διετή μέχρι τούδε πόλεμον, μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και ολίγον πριν της εισβολής της Ρωσίας εις την Ουκρανίαν την 24 Φεβρουαρίου 2023, παρετηρήθη ότι υπήρξε μία σειρά δηλώσεων τόσον μεταξύ των Δυτικών Συμμάχων, όσον και των Ρώσων, οι οποίαι επυροδότησαν την ήδη τεταμένην κατάστασιν διά τα όσα έμελλε να συμβούν ή να επαναληφθούν.
Διά τους καλώς γνωρίζοντας, αυτήν την φοράν οι Δυτικοί σύμμαχοι, κυρίως οι ΑγγλοΣάξονες, συμπαρέσυραν την Ευρώπην εις ένα ανεκδιήγητον πόλεμον εναντίον της Ρωσίας, χρησιμοποιούντες την Ουκρανίαν ως μοχλόν. Και διά να είμεθα σαφέστεροι, ουχί τον ευσεβή Ουκρανικόν λαόν, αλλά την εγκάθετον Πολιτικήν ηγεσίαν της χώρας και την εκείσε Ουνιτικήν προπαγάνδαν.
Εις αυτόν τον πόλεμον έχουν εμπλέξει και πάλιν της Ελλάδα, με την αποστολήν οπλικών συστημάτων εις την Ουκρανίαν. Πρόκειται δι άμεσον εμπλοκήν, η οποία Κύριος γνωρίζει ποίας επιπτώσεις θα έχη διά την Πατρίδα μας.
Το σύνολον πάντως των Ελλήνων έχει αντιταχθή διά την εμπλοκήν της χώρας μας εις τον εμφύλιον και
αδελφοκτόνον τούτον πόλεμον μετάξύ δύο ομογαλάκτων λαών, φυλετικώς τε και χριστιανικώς συνδεδεμένων.
Δυστυχώς, το νυν Ελληνικόν πολιτικόν σύστημα, δέσμιον και τούτο ξένων πολιτικών συμφερόντων, προάγει και υπηρετεί αλλότρια συμφέροντα. Καταστρατηγεί το συμφέρον της Πατρίδος, ποδοπατεί το Σύνταγμα της χώρας και υβρίζει με κάθε ευκαιρίαν το Ευαγγέλιον του Χριστού, όπως εφάνη προδήλως με την ψήφισιν του νομοσχεδίου διά τον γάμον των ομοφυλοφιλικών ζευγών.
Ο Προκαθήμενος της Ρωσικής Εκκλησίας κ. Κύριλλος, εξέφρασε προσφάτως την θλίψίν του διά την ψήφισιν του επαισχύντου τούτου νομοσχεδίου, τονίζων την «ιστορικήν σημασίαν της Ελλάδος ως ορθόδοξον οχυρόν της γενετείρας του Βυζαντινού Πολιτισμού»! Πρόκειται διά λόγια, τα οποία θα έπρεπε ήδη να είχον ειπωθή υπό των ημετέρων Ελλήνων Ορθοδόξων Προκαθημένων. Αλλά δυστυχώς δεν ελέχθησαν.
Την 22 Μαίου 2013 π.η. είχον την τιμήν να υποδεχθώ ως Πρωτεπιστάτης της Αθωνικής Πολιτείας, ομού μετά της λοιπής Ιβηριτικής Επιστασίας, τον Μακαριώτατον Πατριάρχην Μόσχας και πάσης Ρωσίας κ. Κύριλλον εις τας Καρυάς. Εις τον Πάνσεπτον Ιερόν Ναόν του Πρωτάτου τον προσεφώνησα καταλλήλως μετά την Δοξολογίαν, αναφερθείς εις τας ακαταλύτους πνευματικάς σχέσεις μεταξύ Αγίου Όρους και Ρωσίας.
Το ίδιον έπραξε και εκείνος, κατά την γενομένην αντιφώνησιν. Επίσης, εις την κατ’ ιδίαν μετ’ αυτού συζήτησιν, ωμιλήσαμεν διά την επιβαλλομένην αγαστήν πνευματικήν συνεργασίαν μεταξύ Αγίου Όρους και Ρωσίας, δεδομένου ότι η ομόδοξος Χώρα του αποτελεί και εγγυήτριαν δύναμιν διά το υπάρχον Καθεστώς του
Αγίου Όρους.
Η υποδοχή την οποίαν τότε επεφυλάξαμεν εις τον Προκαθήμενον της Ρωσικής Εκκλησίας, όπως άλλως τε συνέβη και με την υποδοχήν του Προέδρου Πούτιν, ήτο θερμοτάτη. Τούτο το αναφέρω δι’ ένα ιδιαίτερον λόγον, και επεξηγούμαι. Πρότριτα της επισκέψεως του Μακαριωτάτου εις το Άγιον Όρος, είχομεν μίαν συνάντησιν με ανωτάτους Ρώσους αξιωματούχους διά την φύλαξιν αυτού. Εκείνοι προέτειναν όπως αναλάβουν μόνοι την περιφρούρησίν του, αλλ’ ημείς δι’ ιδικούς μας λόγους προετάξαμεν να έχωμεν το προβάδισμα δι’ ειδικής Ελληνικής δυνάμεως, την οποίαν εζητήσαμεν να έλθη εις το Άγιον Όρος, όπως και εγένετο.
Την Παραμονήν όμως της επισκέψεως του Ρώσου Πατριάρχου, επληροφορήθημεν ξαφνικώς, ότι εδόθη μυστική εντολή ώστε η δύναμις αύτη να αναχωρήση εσπευσμένως από το Άγιον Όρος. Τότε δραστηριοποιηθέντες και ημείς μέσω του ηλετρονικού τύπου, εφιστήσαμεν την προσοχήν εις τους Κυβερνητικούς, ότι εις περίπτωσιν κατά την οποίαν ήθελεν αναχωρήση η δύναμις αύτη, ουδεμίαν πλέον
ευθύνην θα είχομεν διά την φύλαξιν του Πατριάρχου της Ρωσίας. Και τούτο, φοβούμενοι μήπως συμβή ο,τι συνέβη και με τον Πατριάρχην Αλεξανδρείας μακαριστόν Πέτρον.
Ευτυχώς, οι δώσαντες την εντολήν υπεχώρησαν, και όλα είχον ευτυχές αποτέλεσμα. Διερευνήσας ακολούθως την υπόθεσιν ταύτην, επληροφορήθην ότι η εντολή αποχωρήσεως εκ του Αγίου Όρους της αποσταλείσης ειδικής Ελληνικής Αστυνομικής Δυνάμεως, εγένετο διά να μείνη αφύλακτος ο Ρώσος Πατριάρχης, και η εντολή είχε δοθή εκ των ΗΠΑ.
Ιδού μία ακόμη απόδειξις, διά το πως εργάζονται αι ξέναι μυστικαί υπηρεσίαι. Προσπαθούν να μας εκθέσουν και να μας αποκόψουν από κάθε σύμμαχον και φίλον, όπως έπραξαν και με τους Κούρδους, με την υπόθεσιν του Κούρδου ηγέτου Οτσαλάν. Και τούτο διά να μένωμεν μόνοι και ανυπεράσπιστοι, και να εξαρτώμεθα μόνον εξ αυτών.
Εγγιζούσης της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής του 2024, ευχόμεθα να λήξη το συντομώτερον ο αδυσώπητος ΡωσοΟυκρανικός εμφύλιος πόλεμος, ίνα μη οδηγηθώμεν εις τα χειρότερα διά τον πλανήτην γην. Ήδη το κακόν έχει συντελεσθή: χιλιάδες νέοι εξ αμφοτέρων των πλευρών έχουν πέσει εις τα πεδία των μαχών και μένουν άταφοι και αλιβάνιστοι, βορά των ορνέων και των αγρίων θηρίων των αφιλοξένων σλαβικών στεπών.
Τον Οκτώβριον του 1995 συνέβη να είμαι μέλος μιάς πολυμελούς Ιβηριτικής αντιπροσωπείας διά την εις Μόσχαν μεταφοράν ενός νέου Αντιγράφου της Παναγίας Πορταιτίσσης. Την ιεράν ταύτην Εικόνα, ήτις σήμερον δεσπόζει εις το αναστηλωθέν ΙβηριτικόνΠαρεκκλήσιον της ΒΔ. εισόδου της Ερυθράς Πλατείας,
είχον την ευλογίαν να καταβιβάσω δι’ ιδίων χειρών μεθ’ ετέρου αδελφού εις το Ρωσικόν έδαφος.
Εκεί εγενόμην μάρτυς της μεγάλης ευλαβείας ενός απείρου όχλου εξ όλων των κοινωνικών στρωμάτων της Χώρας ταύτης. Μένει επίσης εις την μήμην μου και μία άλλη προγενεστέρα επίσκεψις το 1986 εις την Μόσχαν και το Κίεβον επίσης, όπου και εδώ εβίωσα ανάλογα συναισθήματα. Έχομεν, λοιπόν, λόγους να ανησυχούμεν διά τον επισυμβάντα αδελφοκτόνον πόλεμον των δύο τούτων λαών. Διό και ευχόμεθα από ψυχής, όπως Κύριος ο Θεός παρέμβη, προτού γενικευθούν αι ιαχαί και τα τύμπανα ενός ενδεχομένου ολεθρίου πυρηνικού πολέμου.
Η Θαυματουργός Εικών της Παναγίας Πορταιτίσσης: η «Ιβέρσκαγια Μάτερ» διά τους Ρώσους, και ο ολόσωμος Άγιος του Χαρκόβου Ουκρανίας, Πατριάρχης ΚΠόλεως Αθανάσιος ο Πατελλάριος (Κρης την πατρίδα), είθε να βοηθήσουν εις την εξεύρεσιν μιάς ταχείας ειρηνικής λύσεως!
