ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ – Οφείλω μια συγνώμη στο Θεό για όλα όσα μου έδωσε απλόχερα και δεν τα χάρηκα. Για όλα εκείνα που μου έδωσε και τα αρνήθηκα.
Για τα λίγα που μου «ζήτησε» και δεν του έδωσα ποτέ…
Θέλω με ειλικρίνεια και βαθιά μετάνοια να προσευχηθώ με δάκρυα καθαρά, «αναγεννησιακά» και έπειτα να πέσω στην αγκαλιά Του και να ζητήσω συγχώρεση ιδιαίτερα για όλες εκείνες τις ημέρες που μου χαρίστηκαν και δεν τις έζησα αλλά απλά τις προσπέρασα επιβιώνοντας, χωρίς ουσία…
Να ξεστομίσω ένα ουσιαστικό, εγκάρδιο συγνώμη για όσα «αγαπώ» δεν είπα, σε αγκαλιές που δεν έδωσα, σε πόρτες που έκλεισα, σε τηλέφωνα που δεν σήκωσα, σε προσευχές που δεν ειπώθηκαν, σε βοήθειες που δεν εισακούστηκαν, σε αγώνες που δεν δόθηκαν…
Η αγάπη είναι η δύναμη, η συγχώρεση το όπλο, η υπομονή το διαβατήριο!
Ο Θεός δεν μας αφήνει ποτέ. Δεν απαρνείται τα παιδιά Του. Εμείς δυστυχώς επιδεικτικά Του γυρνάμε την πλάτη. Εμείς νομίζουμε πως δεν Τον έχουμε ανάγκη. Όμως πάντα στο καθετί βαθιά μέσα μας Τον ψάχνουμε. Τον αποζητάμε…
Συγχώρεσε με Θεέ μου για την ολιγοπιστία, την αναίδεια και την ψευτο-ταπεινολογία που με περιβάλει.
Ευχαριστώ για όλα όσα μου έδωσες και για όλα όσα δεν μου έδωσες! Αναγνωρίζω πλέον πως όσα δεν δίνεις αλλά και όσα Εσύ δίνεις έχουν ως κύριο στόχο την αιώνια σωτηρία της ψυχής. Το πνεύμα πάντα νικάει την ύλη…
