Γράφει ο Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος Κιλκίς
ΠΡΟΣΕΥΧΗ και ΝΗΣΤΕΙΑ – Λόγοι ερμηνευτών
1. “Δει μη νηστεύειν μόνον, αλλά και προσεύχεσθαι’ μηδέ μόνον προσεύχεσθαι, αλλά και νηστεύειν. Ούτω γαρ η αληθινή προσευχή τελείται, εάν και νηστείαν έχη συνεζευγμένην. Ότε ου βαρείται ο προσευχόμενος τοις εκ των βρωμάτων ατμοίς, αλλά κούφος εστί και αβαρής” (Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας)
2. “Ου καθ’ εαυτήν (η νηστεία) αλλά δεί και ευχής, και πρώτης ευχής” (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
3. “Η μεν γαρ προσευχή σφόδρα φοβέρα τω δαίμονι’ ταύτην δε κρατύνει και δυναμοί λίαν η νηστεία” (Ζιγαβηνός)
4. “Ο νηστεύων κούφος εστί και επτερωμένος και μετά νήψεως εύχεται” (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
5. “Του νου γαρ απερισπάστως ενεργούντος (και μη βαρυνομένου εκ φόρτου του στομάχου) σφοδροτέρα πυρός και φοβερωτέρα παντός άνεισιν η προσευχή’ διό χρή συνεζεύχθαι ταύτας αεί” (Ζιγαβηνός)
6. “Ενήστευσεν (ο Χριστός) πρώτον διδάσκων ότι μέγα προπύργιον η νηστεία τοις ανταγωνιζομένοις τω δαίμονι” (Ζιγαβηνός)
7. “Καν μη λάβωμεν (εν τη προσευχή), παραμείνωμεν ίνα λάβωμεν’ καν λάβωμεν, επειδή ελάβομεν” (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
8. “Και ει οίδεν ών χρείαν έχομεν (ο Θεός ), τίνος ένεκεν εύχεσθαι δει; Ουχ ίνα διδάξης, αλλ’ ίνα επικάμψης, ίνα οικειωθής τη συνεχεία της εντεύξεως, ίνα ταπεινωθής, ίνα αναμνησθής των αμαρτημάτων των σων” (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
