ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ – Πόσοι και πόσοι άνθρωποι υπάρχουν, που κάνουν τη δουλειά τους με το φως του ηλίου, από το πρωί μέχρι το βράδυ, χωρίς να κοιτάξουν καν τον ήλιο, χωρίς να αισθανθούν τον ήλιο, χωρίς να σκεφτούν, ούτε με μία σκέψη τον ήλιο!
Πόσοι και πόσοι άνθρωποι υπάρχουν, που περνούν τη ζωή τους με το φως, τη δύναμη και τη βοήθεια του Θεού, χωρίς να κοιτάξουν καν το Θεό, χωρίς να σκεφτούν, ούτε με μία σκέψη το Θεό! Και ο ήλιος σιωπά χωρίς θυμό και συνεχίζει να φέγγει ασταμάτητα.
Και ο Θεός σιωπά χωρίς θυμό και συνεχίζει να βοηθά ασταμάτητα! Όταν όμως έρθει το σκοτάδι, όταν πέσει ομίχλη, όταν δυναμώσει η παγωνιά, τότε οι άνθρωποι θυμούνται τον ήλιο, στρέφονται προς τον ήλιο και τον επαινούν.
Έτσι και όταν γίνονται συμφορές, βάσανα και έρθουν αδιέξοδα στη ζωή, τότε οι άνθρωποι θυμούνται το Θεό, στρέφονται προς το Θεό και τον δοξάζουν…
Για να Τον ξεχάσουν μετά, όταν όλα τακτοποιηθούν στη ζωή τους.
