ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ – Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αμαρτία από την αχαριστία. (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Αν αγνοείς τη γλώσσα της ευγνωμοσύνης, τότε είσαι πιο αμόρφωτος και από τον τελευταίο αγράμματο. (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Όποιος τα έχει όλα, υλικά αγαθά και υγεία και αντί να ευγνωμονεί τον Θεό, έχει παράλογες απαιτήσεις και γκρινιάζει, είναι για την κόλαση με τα παπούτσια. Ο άνθρωπος, όταν έχει ευγνωμοσύνη, με όλα είναι ευχαριστημένος. Σκέφτεται τι του δίνει ο Θεός κάθε μέρα και χαίρεται τα πάντα. Όταν όμως είναι αχάριστος, με τίποτε δεν είναι ευχαριστημένος, γκρινιάζει και βασανίζεται με όλα. (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Όταν κανείς είναι αχάριστος, ό,τι και να τον κάνεις, αχάριστος θα είναι. Ο αχάριστος με τίποτε δεν είναι ευχαριστημένος. Γκρινιάζει και βασανίζεται με όλα. (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Ο αχάριστος άνθρωπος έχει αναίσθητη ψυχή. Έχει και καρδιά που δεν συμπαθεί και που είναι άδεια από αγάπη. Η ευεργεσία που του κάνει κάποιος, γεννάει στην ψυχή του θλίψη, η θλίψη γεννάει ανία, η ανία μίσος και το μίσος έχθρα προς τον ευεργέτη…! Ο αχάριστος έχει διεστραμμένο μυαλό, γιατί πείθει τον εαυτόν του με παραλογισμούς, ότι δεν οφείλει καμμιά χάρη στον ευεργέτη του και καμμιά ευγνωμοσύνη. Μοιάζει με τρύπιο δοχείο, με το οποίο όσο και αν αντλεί τα καλά που του προσφέρονται, αυτά του ξαναφεύγουν στο κενό. (Άγιος Νεκτάριος)
Εάν συλλογιζόμασταν και φέρναμε συχνά στην σκέψη μας, την άπειρη ευσπλαχνία και αγαθότητα του Θεού για μας τους ανθρώπους από την μία και την αχαριστία μας από την άλλη, δεν θα τολμούσαμε, ούτε τα μάτια να σηκώσουμε στους ουρανούς, αλλά θα ζούσαμε αδιάκοπα με βαθειά ταπεινοφροσύνη. (Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων)
Όποιος δεν ευχαριστεί στα λίγα και μικρά, αυτός είναι αχάριστος και στα πολλά και μεγάλα, ψεύτης και άδικος. (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)
Η αχαριστία προέρχεται από την υπερηφάνεια, με το να θεωρεί κανείς τον εαυτόν του άξιο για καθετί. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Ο αχάριστος προς τον Θεό, είναι αχάριστος και προς όλους τους ανθρώπους. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Η αχαριστία είναι ένα είδος πονηριάς. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Οι απρόσεκτοι και αχάριστοι, δεν κερδίζουν, ούτε από εκείνα που ωφελούν, ενώ οι ευγνώμονες και καλόψυχοι ωφελούνται πάρα πολύ και από όσα σκανδαλίζουν άλλους. Αυτό το βλέπουμε στην περίπτωση του Ιούδα και του Ιώβ. Ο Ιούδας δεν σώθηκε ούτε από τον Χριστό, που έσωσε όλη την οικουμένη. Ο Ιώβ δεν ζημιώθηκε ούτε από τον διάβολο, που έχει καταστρέψει τόσους πολλούς. Ο Ιώβ που έπαθε άπειρα κακά, στεφανώθηκε. Ο Ιούδας, που είδε τόσα θαύματα και έκανε τόσα θαύματα, που ανέστησε νεκρούς, που έβγαζε δαιμόνια, που άκουσε τόσα για την Βασιλεία των Ουρανών και για την κόλαση, που πήρε μέρος και Κοινώνησε στο Μυστικό Δείπνο, που απόλαυσε τόσο μεγάλη εύνοια και πρόνοια πιο πολύ από τον Πέτρο και τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, έγινε προδότης. Επομένως, ούτε τον Ιούδα ωφέλησε ο Χριστός επειδή ήταν αχάριστος, ούτε τον Ιώβ έβλαψε ο διάβολος, επειδή ήταν ευγνώμονας. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Να είμαστε ευγνώμονες στον Θεό, σε κάθε στιγμή στη ζωή μας. Όμως πολλοί, έχουν πάθει, αυτό που παθαίνουν οι δυσαρεστημένοι. Περιφρονούν τα παρόντα αγαθά που έχουν και επιθυμούν αυτά που δεν έχουν. Διότι δεν βλέπουν αυτούς, που είναι σε χειρότερη θέση από εκείνους, για να ευχαριστήσουν τον Κύριο, αλλά συγκρίνονται με εκείνους που έχουν περισσότερα και υπολογίζουν πόσο υπολείπονται απ’ αυτούς και στενοχωριούνται και καταριώνται… (Μέγας Βασίλειος)
Η αχαριστία είναι κόρη της υπερηφανείας. (Άγιος Πρόκλος)
Όλα τα κακά και τα ψυχοβλαβή αμαρτήματα τα μισεί ο Θεός και τα αποστρέφεται, αλλά την αχαριστία περισσότερο. (Όσιος Ευγένιος ο Αιτωλός)
Αν δεν εκτιμάς αυτά που σε έδωσε ο Κύριος, θα σου τα πάρει πίσω. (Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός)
