π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Ενθυμούμαι κάποτε στο Άγιον Όρος, όταν με επέπληττε επί αρκετή ώρα ένας ένθερμος μοναχός με την κατηγορία ότι δεν λέμε εμείς οι ιερείς στον κόσμο για το 666 και τον αντίχριστο.
Προσπάθησα να του εξηγήσω πως οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ούτε τα στοιχειώδη για την εκκλησιαστική ζωή, τα μυστήρια και γενικά τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κάποιος να σώσει την ψυχή του.
Οι ορθόδοξοι χριστιανοί Έλληνες σήμερα, εκτός από το 0,5% περίπου που εκκλησιάζονται, οι υπόλοιποι δεν γνωρίζουν ακριβώς τι είναι Εκκλησία.
Τη Μεγάλη Εβδομάδα πολλές ενορίες, από το φιλότιμο των ιερέων, τελούν αρκετές λειτουργίες ώστε να μην χάνεται ευκαιρία για να κοινωνήσουν οι άνθρωποι. Όμως, το μπερδεμένα ξεκινάει από την άποψη των ακατήχητων συνανθρώπων μας περί της Θείας Κοινωνίας. Τι είναι ακριβώς! Ψωμί και κρασί που συμβολίζουν κάτι; Για το καλό ή είναι κάτι εντελώς διαφορετικό; Είναι ο Ίδιος ο Χριστός.
Μια κυρία μου ανέφερε πως της είπε η γιαγιά της ότι η Θεία Κοινωνία της Μ. Πέμπτης κρατάει ένα χρόνο, κάτι σαν ημερομηνία λήξεως δηλαδή. Άλλος μου είπε τι ώρα βγαίνει ακριβώς η “κοινωνία” διότι θέλει να πάει στη Βαρβάκειο για το αρνί που παρήγγειλε. Άλλος, πως δεν μπορεί τον συνωστισμό και θέλει να ξέρει τι ώρα κοινωνάμε, να μην περιμένει πολύ στην ουρά. Άλλος, ότι δουλεύει και ήρθε να κοινωνήσει διότι τον βολεύει η Μ. Πέμπτη επειδή η Ανάσταση την Κυριακή τελειώνει αργά η ακολουθία.
Τη Μ. Πέμπτη, όλο και κάποια κυρία θα έρθει βαμμένη με κραγιόν να κοινωνήσει τα Άχραντα Μυστήρια κι αν δεν προσέξει ο ιερέας θα βουτήξει τη λαβίδα με το χρώμα και θα το αναμείξει με το αίμα και το Σώμα του Χριστού ως ένα ακόμη συστατικό της Θείας Κοινωνίας. Θα μυρίσεις επίσης στην αναπνοή ορισμένων την έντονη τσιγαρίλα ή το φαγητό ή ακόμη και αλκοόλ.
Πέντε λεπτά πριν την Θεία Κοινωνία αισθάνεσαι να γεμίζει ασφυκτικά ο ναός με κόσμο για να την λάβουν για το γενικό και αόριστο καλό, μηχανικά και χωρίς καμία επίγνωση της βαρύτητας της πράξεώς τους. Χωρίς προετοιμασία, χωρίς νηστεία, χωρίς εξομολόγηση, χωρίς προσευχή και συναίσθηση. Έτσι, επειδή το κάνουν και άλλοι.
Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει: “Ώστε ος αν έσθίη τον άρτον τούτον η πίνη το ποτήριον του Κυρίου αναξίως, ένοχος έσται του σώματος και αίματος του Κυρίου, δοκιμαζέτω δε άνθρωπος εαυτόν, και ούτως εκ του άρτου εσθιέτω και εκ του ποτηρίου πινέτω· ο γαρ εσθίων και πίνων αναξίως κρίμα εαυτώ εσθίει και πίνει, μη διακρίνων το σώμα του Κυρίου, δια τούτο εν υμίν πολλοί ασθενείς και άρρωστοι και κοιμώνται ικανοί” (Α Κορινθίους ια΄, 27-30).
Ο Κύριος βέβαια γνωρίζει πώς προσέρχεται και με τι προϋποθέσεις ο καθένας για να κοινωνήσει, ενώ ο ιερέας ειδικά στις μεγάλες πόλεις και μεγάλες ενορίες, είναι σχεδόν αδύνατο να ελέγξει μια τέτοια κατάσταση.
Άρα λοιπόν, το Σώμα και το Αίμα Του Χριστού κάποιοι το βλέπουν συμφεροντολογικά. Το παίρνουν και φεύγουν περιμένοντας ένα καλό από αυτό, δεισιδαιμονικά, όπως όταν κάποιος αγοράζει ένα ματάκι για να μην τον πιάνει το κακό.
Αγνοεί ο Χριστιανός της Μεγάλης Πέμπτης ότι αυτό που λαμβάνει είναι ζωντανό, είναι ο Θεός που δεν εξηγείται με την κοινή λογική και καλείται να αναπτύξει μια αγαπητική και δυνατή σχέση Ζωής μαζί Του.
Αγνοεί ότι ολόκληρη η Σαρακοστή με τις πλούσιες λατρευτικές ευκαιρίες της γίνονται για την Ανάσταση.
Ο Χριστιανός της Μ. Πέμπτης, είναι κι ο χριστιανός της μαγειρίτσας που φεύγει ξημερώματα της Κυριακής στις 00:05 στο “Αναστήτω ο Θεός, και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν”.
Δεν με πειράζει που ο χριστιανός έρχεται λίγο και φεύγει κι ας μην καθίσει στην Ανάσταση. Τι να κάνουμε, αυτό αντέχει, αυτό μπορεί. Με στενοχωρεί όμως που δεν γνωρίζει και δεν ξέρει γιατί έρχεται.
Πολλοί από τους μαθητές των Σχολείων που εκκλησιάζονται έχουν περισσότερη επίγνωση από τους μεγάλους. Τόσο τα παιδιά του δημοτικού, όσο και οι έφηβοι του γυμνασίου και λυκείου που κοινώνησαν τη Μεγάλη Σαρακοστή στις προηγιασμένες, άκουσα προσωπικά να ζητούν εκφώνως συγχώρεση μπροστά στο Άγιο Ποτήριο. Έστω καλοί μου χριστιανοί, ας κάνουμε αυτό ως έσχατη λύση και έχει ο Θεός.
Εύχομαι να φωτίσει ο Κύριος πρώτα εμάς τους ιερείς, να κατηχούμε ακούραστα το ποίμνιό Του και στους λίαν αγαπητούς μας χριστιανούς να ανοίξει τα μάτια της ψυχής, ώστε να συνειδητοποιήσουν τι εστί Θεία Κοινωνία.
Καλή Ανάσταση!
