Τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο μακαριστής Ελευθερίας Μπακλαγή κατά σάρκα μητέρας του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου της Ι.Μ. Βεροίας

I.M. BEΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας κ. Παντελέημων τέλεσε το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο της μακαριστής Ελευθερίας Μπακλαγή, κατά σάρκα μητέρας του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου της Μητροπόλεως μας, Αρχιμ. Δημητρίου Μπακλαγή.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων κατά την ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Οίους διωγμούς υπήνεγκα και εκ πάντων με ερρύσατο ο Κύριος».

Προς τον μαθητή του απόστολο Τι­μόθεο γράφει ο ιδρυτής της τοπι­κης μας Εκκλησίας, απόστο­λος Παύ­λος. Προς τον μαθητή του, ο οποίος τον γνώρισε από τη νεαρή του ηλικία και τον ακολούθησε με αυταπάρνηση και με ζήλο, συμπα­ραστάτης στο αποστολικό του έργο και συμμέτοχος των δοκιμασιών και των θλίψεων που αντιμετώ­πισε ο μέγας απόστολος. Γι᾽ αυτό και του γράφει ως πατέρας προς τον υιό του, κάνοντας μία αναδρο­μη, θα λέγαμε, σε όλη τη ζωή του, στις δυσκολίες που πέρασε, στις διώξεις, στις ταλαιπωρίες, σε όλα αυτά τα οποία ο απόστολος Τιμό­θεος γνωρίζει, και ο ουρανο­βάμων απόστολος Παύλος του υπενθυμί­ζει.

Δεν το κάνει ούτε για να καυχηθεί για όσα υπέμεινε χάριν του Χρι­στού και του ευαγγελίου του, ούτε για να παραπονεθεί για τις δυ­σκολίες που αντιμετώπισε, ούτε ακόμη για να απογοητεύσει και να αποθαρρύνει τον μαθητή του. Αντί­θετα, αναφέρεται σε όλα αυτά για να του δώσει θάρρος και να τον στηρίξει, όταν θα κληθεί και ο ίδιος να αντιμετωπίσει παρόμοιες κατα­στάσεις.

Γι᾽ αυτό και ο απόστολος Παύλος, αφού απαριθμήσει τις δυσκολίες που πέρασε, καταλήγει λέγοντας: «οίους διωγμούς υπήνεγκα και εκ πάντων με ερρύσατο ο Κύριος». Πόσους διωγμούς αντιμετώπισα, ανα­φωνεί, και από όλους με έσωσε ο Κύριος.

Αυτή η τελευταία φράση εξηγεί ακριβώς τον λόγο για τον οποίο κάνει αυτή την αναφορά. Ναί, ήταν πολλοί οι διωγμοί, ήταν πολ­λες οι θλίψεις και οι δοκιμασίες τις οποίες αντιμετώπισε ο απόστολος Παύλος. Και είναι πιθανό να μην είχε σκεφθεί ποτέ ότι θα του συνέ­βαιναν. Και όμως όλα αυτά που πόνεσαν τον πρωτοκορυφαίο από­στολο, όπως ήταν φυσικό άλλω­στε, γιατί ήταν και αυτός άνθρω­πος, δεν ανέκοψαν την πορεία του, δεν τον απέτρεψαν από το να συνεχίσει το έργο του, δεν τον απομάκρυναν από τον στόχο του, που ήταν το κήρυγμα του ευαγ­γε­λίου και ο ευαγγελισμός των αν­θρω­πων. Αντίθετα, τον ενίσχυσαν και τον ενδυνάμωσαν για να συνεχίσει, γιατί είχε μαζί του την πανσθενουργό δύναμη του Θεού. Αυτή ήταν η οποία τον έσωζε από όλες τις δύσκολες καταστάσεις που αντιμετώπιζε.

Αυτή έκανε τον μεγάλο απόστολο να μην δειλιάζει, να μην οπισθο­χω­ρεί, να μην υπολογίζει πόσες θλι­ψεις και δοκιμασίες και διωγ­μούς επρόκειτο να αντιμετωπίζει, αλλά να προχωρεί με πίστη και εμπιστοσύνη στον Χριστό, ο οποίος γνώριζε ότι «ουκ εάσει ημάς πειρα­σθήναι υπέρ ο δυνάμεθα». Δεν θα μας αφήσει να δοκιμασθούμε πε­ρισ­σότερο από όσο μπορούμε, αλλά θα μας δώσει «συν τω πειρασμώ και την έκβασιν αυτού». Θα μας δώσει μαζί με τη δοκιμασία και τη λύση και τη σωτηρία.

Γνώριζε ο πρωτοκορυφαίος από­στολος Παύλος ότι οι δυνάμεις του ήταν πεπερασμένες και δεν θα μπο­ρούσε να γλιτώσει με αυτές ούτε από τους διωγμούς, ούτε από τις φυλακίσεις, ούτε από τα ναυάγια, ούτε από την κακία και το μίσος των ανθρώπων. Είχε όμως εμπι­στο­σύνη στην πρόνοια και τη δυ­να­μη του Κυρίου. Είχε την πίστη ότι ο Χριστός δεν θα τον εγκατα­λείψει, δεν θα τον αφήσει να χαθεί. Από αυτή την πίστη αντλούσε δυ­ναμη και ελπίδα για τη ζωή και για το έργο του, και με αυτήν θέλει να ενισχύσει και τον μαθητή του Τιμό­θεο αλλά και όλους εμάς, που αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας δυ­σκολίες και αδικίες και δοκιμασίες.

Δεν συναντούμε ασφαλώς όσα αντιμετώπιζε ο απόστολος Παύ­λος, γιατί εκείνος όχι μόνο ζούσε σε μία πολύ δύσκολη εποχή, αλλά είχε αναλάβει και ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο, να κηρύττει το ευ­αγγέλιο του Χριστού σε έναν κόσμο που ήταν εντελώς αντίθετος στη διδασκαλία του ευαγγελίου, σε μία κοινωνία στην οποία αυτός που πίστευε στον Χριστό θεωρείτο επι­κιν­δυνος για τους θεσμούς.

Αντιμετωπίζουμε όμως και εμείς προβλήματα, πειρασμούς και δοκι­μα­σίες στα οποία δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε με τις δικές μας δυνάμεις, και νομίζουμε και εμείς, όπως κάποτε οι μαθητές του Κυ­ρίου, ότι καταποντιζόμεθα. Ο Χρι­στος όμως είναι έτοιμος να σώσει και εμάς, όπως έσωσε και τον από­στολό του, εάν είμεθα κοντά του, εάν έχουμε εμπιστοσύνη στην αγά­πη και τη δύναμή του, εάν πιστεύ­ουμε ότι μπορεί να μας σώσει από ο,τι αντιμετωπίζουμε και ζητούμε καθημερινά τη βοήθειά του.

Με αυτή την πίστη και την εμπι­στοσύνη στον Χριστό έζησε και η μακαριστή αδελφή μας Ελευθερία και με την ίδια πίστη υπέμεινε τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τις δο­κιμασίες και τις θλίψεις που αντι­μετώπισε στη ζωή της. Και ο Κύριος μας της έδωσε τη δύναμη να αντα­πεξέλθει σε όλα αυτά και να ζήσει ειρηνικά μέσα στην αγάπη του υιού της και των οικείων, μέχρι την ώρα που την κάλεσε κοντά του, εκεί «όπου ουκ έστι πόνος ου λύπη ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύ­τητος» για να την αναπαύσει. Ευχόμεθα και προσευχόμεθα σήμε­ρα, τελώντας το τεσσαρακον­θη­μερο μνημόσυνό της, ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της και να της χαρίσει τη μακαριότητα της ουρα­νίου βασιλείας του.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ