ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: Μέσα στη νύχτα του κόσμου οι Χριστιανοί αγρυπνούν. Δεν τους καταβάλλει ο κόπος της μέρας. Δεν τους λυγίζει το βάρος της ευθύνης.
Δεν βαραίνει τα βλέφαρά τους η χαλάρωση, η γενική αδιαφορία, ο νυσταγμός των πολλών. Αγρυπνούν. Σκέπτονται, σχεδιάζουν, ενεργούν. Ένας φόβος κρατεί άγρυπνη την ψυχή τους. Συγχρόνως κάποια μεγάλη προσμονή μέσα τους κυριαρχεί. Η αγωνία δεν τους αφήνει να κλείσουν μάτι.
Ο βίος του πιστού είναι «βίος εναγώνιος», λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (PG 55, 78). Ζωή γεμάτη αγωνίες και αγώνες. Πόλεμος σ’ όλα τα μέτωπα. Διαρκής αντιπαράθεση με το κακό στην κάθε του μορφή. Συστηματική προσπάθεια για την επιτέλεση του καθήκοντος την κάθε στιγμή. Βίος δυναμικός.
Βασικό χαρακτηριστικό του είναι η εγρήγορση, η διαρκής αγρυπνία και ετοιμότητα. Σε κάθε ώρα της νύχτας αυτής της ζωής οι πιστοί μένουν όρθιοι και ακούν την εγερτήρια φωνή του Κυρίου: «Έστωσαν υμών αι οσφύες περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι» (Λουκ. ιβ΄ [12] 35). Η μέση σας ας είναι ζωσμένη καλά και τα λυχνάρια σας ας είναι πάντοτε αναμμένα. Δηλαδή, να είστε πάντοτε έτοιμοι και άγρυπνοι, ώστε με επιμέλεια και προσοχή να εκτελείτε σε κάθε περίσταση τα θεία παραγγέλματα. Να είστε σε διαρκή ετοιμότητα, ώστε όταν θα έλθει ο Κύριος, να σας βρεί ξάγρυπνους, να σας βρεί όρθιους στην έπαλξη του καθήκοντος και να σας παραλάβει στη Βασιλεία Του. Δεν γνωρίζετε πότε θα έλθει, «οψέ η μεσονυκτίου η αλεκτοροφωνίας η πρωΐ», το βράδυ η τα μεσάνυχτα η όταν θα λαλούν οι πετεινοί η το πρωί (Μαρκ. ιγ΄ [13] 35).
Δεν γνωρίζουμε πότε θα έλθει ο Κύριος, είτε κατά την Δευτέρα Του Παρουσία είτε κατά την ώρα του θανάτου για τον καθένα μας. Θα έλθει κατά τη νεότητά μας; Θα έλθει όταν θα βρισκόμαστε στη μέση ηλικία; Η θα έλθει τότε που θα φθάσουμε στη γεροντική ηλικία;
Ο Κύριος δεν αποκάλυψε την ώρα της ελεύσεώς Του, ακριβώς για να μην εφησυχάζουμε, για να είμαστε πάντοτε σε ετοιμότητα, για να γρηγορούμε. Αυτό δεν σημαίνει μόνο να πιστεύουμε ότι θα έλθει, αλλά και να το σκεπτόμαστε συχνά και να το περιμένουμε και να το ποθούμε. Να έχουμε τα βλέμματά μας στραμμένα σταθερά προς αυτή την προοπτική, σαν να πρόκειται από στιγμή σε στιγμή να πραγματοποιηθεί. Να προσπαθούμε να βρισκόμαστε στην κατάσταση εκείνη, στην οποία θα θέλαμε να μας βρεί ο Κύριος όταν έλθει.
Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας μας καλεί να είμαστε άγρυπνοι και προετοιμασμένοι κάθε μέρα «προς την εντεύθεν αποδημίαν και το του Δεσπότου νεύμα περιμένειν εστώσι τοις οφθαλμοίς» (PG 72, 744). Κάθε μέρα να είμαστε έτοιμοι για την αναχώρησή μας από τον μάταιο κόσμο της γης και με ορθάνοιχτα μάτια να περιμένουμε το νεύμα του Δεσπότου Χριστού, που θα μας καλεί.
Πρέπει να αγρυπνούμε, όπως ο στρατιώτης στη σκοπιά του, όταν μάλιστα υπηρετεί στα σύνορα, όταν ακόμη περισσότερο είναι καιρός πολέμου. Δεν μπορεί να αδιαφορεί και να εφησυχάζει. Ο κίνδυνος είναι δίπλα του, και αλίμονο αν κοιμηθεί. Ο εχθρός καραδοκεί, είναι ύπουλος, επιθετικός, έτοιμος να εκμεταλλευθεί την παραμικρή απροσεξία, την ολιγωρία, τον νυσταγμό. Ο σκοπός πρέπει να περιφέρει διαρκώς το βλέμμα του, να παρατηρεί με προσοχή την περιοχή του εχθρού, να διακρίνει την παραμικρή ύποπτη κίνηση.
Αν η ζωή του στρατιώτη απαιτεί διαρκή ετοιμότητα και εγρήγορση, πολύ περισσότερο αυτή είναι αναγκαία εκεί που δεν έχουμε να παλέψουμε με εχθρούς που φέρουν «αίμα και σάρκα», όπως εμείς, αλλά δίνουμε μάχες «προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις», όπως γράφει ο απόστολος Παύλος (Εφ. ς΄ 12). Ο πόλεμός μας είναι με τα διαβολικά τάγματα, με τους κοσμοκράτορες οι οποίοι κυριαρχούν στο πλήθος των ανθρώπων των βυθισμένων στο σκοτάδι της αμαρτίας που επικρατεί στον αιώνα αυτό. Έχουμε να παλέψουμε με τα πνευματικά όντα, που είναι γεμάτα πονηρία και κατοικούν στους ορίζοντες που είναι πάνω από τον αέρα.
Ο απόστολος Πέτρος παρουσιάζει μια φοβερή εικόνα του προαιωνίου εχθρού μας, που φανερώνει πόσο μεγάλος είναι ο πόλεμος, που πρέπει καθημερινά να διεξάγουμε. Ο διάβολος, γράφει, «ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη» (Α΄ Πετρ. ε΄ 8). Παρομοιάζει τον διάβολο με λιοντάρι που βρυχάται και περιπατεί ανάμεσά μας με μανία ζητώντας ποιόν να αποσπάσει από την πίστη για να τον καταπιεί.
Έχουμε λοιπόν μεγάλο, δύσκολο και κρισιμότατο αγώνα, από την έκβαση του οποίου εξαρτάται η πορεία μας στην αιωνιότητα.
Ας μην αφήνουμε συνεπώς το πνεύμα του κόσμου να μας κοιμίζει. Ας μην επιτρέπουμε στον διάβολο να μας υπνωτίζει. Με ορθάνοιχτα τα μάτια της ψυχής, με άγρυπνο το πνεύμα, με τις πνευματικές αισθήσεις σε επιφυλακή, να προσπαθούμε να διακρίνουμε «τα σημεία των καιρών», να αξιολογούμε σωστά τα γεγονότα, να συλλαμβάνουμε τα μηνύματα του Ουρανού. Και να πολεμούμε. Να μένουμε άγρυπνοι στο κάστρο της ψυχής για να σωθούμε.
