BEΡΟΙΑ: Ξεκινά η Χριστουγεννιάτικη Προσφορά Αγάπης – Σύναξη μελών Ενοριακών Φιλοπτώχων Ταμείων

Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου το απόγευμα στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου του Νέου, Πολιούχου Βεροίας, πραγματοποιήθηκε η ετήσια Σύναξη των μελών των Ενοριακών Φιλοπτώχων Ταμείων της Ιεράς Μητροπόλεως μας με την ευκαιρία της ενάρξεως της «Χριστουγεννιάτικης προσφοράς αγάπης».

Στην αρχή ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως μας Αρχιμ. Αθηναγόρας Μπίρδας, ο οποίος διακόνησε αόκνως και επιμελώς το έργο της φιλανθρωπίας επί 26 συναπτά έτη, εκ μέρους του νέου Υπευθύνου του Γενικού Φιλοπτώχου Ταμείου της Ιεράς Μητροπόλεως μας Αρχιμ. Παύλου Παπαδόπουλου, έδωσε οδηγίες για την ομαλή διεξαγωγή της «Χριστουγεννιάτικης προσφοράς αγάπης».

Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς τους διακονούντες στο Φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως μας και αναφέρθηκε στην πολυσήμαντη διακονία αναφέροντας μεταξύ άλλων: Όπως όλοι γνωρίζουμε η μέριμνα για τον πλησίον και τις ανάγκες του αποτελεί έναν από τους σημα­ντικούς τομείς δράσεως της Εκ­κλη­­σίας μας, η οποία δείχνει με τον τρόπο αυτόν τη φροντίδα της όχι μόνο για τις πνευματικές αλλά και για τις υλι­κες ανάγκες των αν­θρω­πων και συγχρόνως ανταπο­κρι­νε­ται στη βασική εντολή του Χρι­στού, την εντολή της αγάπης προς τον πλησίον.

Η φιλανθρωπία δεν αποτελεί για την Εκκλησία μας μόνο διδα­σκα­λία αλλά και πράξη, έμπρακτη δη­λαδή εφαρμογή της αγάπης προς τον συνάνθρωπο και ιδιαιτέρως προς τον ενδεή και πάσχοντα αδελ­φο μας. Γι᾽ αυτό και το φιλανθρω­πικό έργο, στο οποίο συνεργάζεσθε και σείς ως μέλη των ενοριακών φιλοπτώχων ταμείων, είναι ένας σημαντικός άξονας του έργου της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο.

Με το έργο αυτό προσπαθούμε να καλύψουμε τις ανάγκες των αδελ­φων μας με διαφόρους τρόπους, «κα­τα την εκάστου ιδίαν χρείαν», όπως θα μπορούσαμε να πούμε, αλλά και να βοηθήσουμε τους αν­θρώπους να εξοικειωθούν με την φιλανθρωπία και την ελεημο­σύνη. Γι᾽ αυτό και η Εκκλησία ζητά κατά την άσκηση του φιλανθρω­πι­κού ερ­γου τη συμπαράσταση όλων, όχι μόνο γιατί χωρίς αυτήν δεν μπορεί να προσφέρει τη βοήθεια που χρει­άζονται οι ενδεείς αδελ­φοί μας, αλλά και διότι η Εκκλησία δεν ενερ­γεί ως ένας κοινωνικός φορέ­ας ή υπηρεσία, αλλά ως Σώμα Χρι­στού, στο οποίο το ένα μέλος φρο­ντίζει για το άλλο και πολύ περισ­σότερο για κάποιο που πάσχει ή είναι αδύναμο.

Η ανάγκη, λοιπόν, για φιλαν­θρω­πία δεν σχετίζεται μόνο με τις ανά­γκες των αδελφών μας, αλλά και με την ανάγκη που έχει ο καθένας μας να προσφέρει αγάπη στους αδελ­φούς του, εφαρμόζοντας την εντολή του Χριστού.

Όλοι γνωρίζουμε πόσοι αδελφοί έχουν ανάγκη βοηθείας και στηρί­ξεως, πόσοι δοκιμάσθηκαν από την οικονομική κρίση των προηγουμέ­νων ετών ή από τις συνέπειες της πανδημίας, και αντιμετωπίζουν δυ­­σκολίες για να ανταπεξέλθουν στη ζωή τους και να ανταποκρι­θούν στις υποχρεώσεις τους τις οικογενειακές, τις επαγγελματι­κες ή τις προσωπικές.

Ως μέλη της Εκκλησίας δεν είναι δυνατόν να μένουμε ασυγκίνητοι και αδιάφοροι, ούτε είναι δυνατόν να ετοιμαζόμεθα αυτές τις ημέρες για τη μεγάλη εορτή των Χριστου­γέννων που πλησιάζει, χωρίς να δίδουμε σημασία στους αδελφούς μας που περνούν δύσκολα, που στε­­ρούνται κάποτε και τα απαραί­τη­τα ακόμη.

Κάθε άνθρωπος προετοιμάζεται γι᾽ αυτές τις ημέρες βεβαίως ανά­λο­γα με τις δυ­νατότητες, τις επιθυ­μι­ες και τις συνθήκες της ζωής του, η Εκ­κλη­σία μας όμως θεωρεί χρέος της να μας υπομνήσει τον τρόπο τον οποίο θεωρεί εκείνη αναγκαίο ώστε να προετοι­μασθούμε γι᾽ αυ­τη την όντως μεγάλη εορτή της χρι­στια­νο­συ­νης.

Και ο τρόπος αυτός δεν είναι αλ­λος από το να μας υπενθυμίσει πως η εορτή των Χρι­στουγέννων δεν είναι μία εορτή κοσμική, δεν είναι μία ευκαιρία αρ­γίας και αναπαύ­σεως σω­ματικής, δεν είναι μία επι­πλέον ημέρα δια­σκεδάσεως, ή μία ευ­καιρία να βρεθούμε με την οικο­γε­νειά μας και να ανταλλάξουμε δω­ρα.

Ασφαλώς είναι μία η­με­ρα χαράς που μπορεί να εκφράζεται με ποι­­κι­λους τρόπους· ει­ναι όμως πρωτί­στως και κυρίως μία ημέρα με βα­θυ και ουσιαστικό πε­ριεχόμενο για τον κα­θε άνθρωπο και τη ζωή του. Είναι η εορτή που μας υπενθυμίζει το μέγα γεγονός της αγά­πης του Θεού, ο οποίος «εκένωσεν εαυτόν μορ­φην δούλου λαβών». Μας υπεν­θυμίζει το με­γα γεγονός της αγάπης του Θεού, ο οποίος ε­κλινε ουρανούς και κα­τε­βη στη γη· εγκα­τε­λει­ψε τη δόξα του ουρα­νού και ανεκλίθη ως βρέφος στο σπήλαιο της Βηθλεέμ για να χαρίσει στον καθένα από εμάς τη δυνατότητα που στε­ρηθήκαμε με την πτω­ση των πρωτοπλάστων, τη δυνατό­τητα να γι­νου­με θεοί κατά χάριν και κληρονόμοι της βα­σιλείας του.

«Πλούσιος ων», γρα­φει ο από­στολος Παύλος για τον Χριστό, «επτώχευ­σεν, ίνα ημείς τη εκεί­νου πτωχεία πλουτίσω­μεν».

Ο Χριστός δεν ήταν υποχρεω­με­νος να σαρκωθεί ή να σταυ­­­ρωθεί για τη σωτηρία των αν­θρω­πων, για­τι δεν έπταιε ο ίδιος που οι πρωτόπλα­στοι με την παρα­κοή της εν­τολής του Θε­ου εξορί­σθηκαν από τον παράδεισο της Εδέμ και απέκλεισαν ολόκληρο το αν­θρω­πι­νο γένος από την απόλαυ­ση της αιωνίου ζωής. Και ο­μως δε­χθηκε να ανα­λα­βει αυτή την απο­στολή θυσιά­ζο­ν­τας τον εαυτό του για τη σωτηρία του αν­θρώπου. Και δε­χθηκε να την αναλά­βει από υπερ­βολική αγάπη για τον αν­θρω­πο.

Αυτή την αγάπη που προσέφερε σε μας ο Θεός, ζητά να προσφέ­ρου­με και εμείς στους αδελφούς μας. Όχι ως ανταπόδοση της δικής του αγάπης, γιατί αυτό δεν είναι δυνα­το για τις περιορισμένες δυνάμεις και δυνατότητές μας. Μας ζητά να προσφέ­ρου­με την αγάπη στους συνανθρώπους μας, για­τι η προσ­φορά της αγάπης αποτελεί επιβε­βαίωση της αποδοχής από μέρους μας της δι­κης του αγάπης, αποτε­λεί τρόπο κατανοήσεως της μεγά­λης αγάπης του Θεού.

Και όπως η αγάπη του Θεού δεν εκφράσθηκε με λόγια αλλά με πρα­ξεις, με την ενανθρώ­πηση δηλαδή και τη σταυ­ρική θυσία του μονογε­νούς του Υιού, έτσι ο Θεός ζητά και από εμάς να εκφράσουμε την αγά­πη μας με πράξεις, θέτοντας μάλι­στα τις πρα­ξεις της αγάπης προς τους αδελφούς μας ως το υπέρτατο κρι­τήριο που θα καθο­ρίσει το αιώ­νιο μέλλον μας.

Το «επείνασα και εδώ­κατέ μοι φα­γείν, ξένος ήμην και συνηγά­γετέ με, γυμνός και περιε­βα­λετέ με» πρέπει να αποτελεί κα­νο­να ζω­ης και διαρ­κες βίωμα της Εκκλη­σίας μας.

Και αυτό το βίωμα της αγάπης, μας κα­λεί να οικειωθούμε ο­λοι οι πιστοί και όλοι οι άνθρωποι. Γιατί η αγάπη που προσ­φέρεται από τον έναν άνθρωπο στον αλ­λο, αγάπη χωρίς προϋ­ποθέσεις και προαπαι­τούμενα, χωρίς υπολογισμούς και συμ­φε­ροντα, είναι αυτή που μας ενώνει με τους ανθρώπους. Είναι αυτή που επιλύει τα προβλή­ματα. Είναι αυτή που λειαίνει τις διαφο­ρες μεταξύ των ανθρώπων. Είναι αυτή που μας κα­νει αδελφούς με­τα­­ξυ μας. Είναι αυτή που μας ανα­δεικνύει οικείους του Θεού και μας κα­θι­στα αξίους της αγάπης του. Είναι αυτή που μας κα­νει να αι­σθαν­θούμε την πραγματική χαρά και το νόημα της μεγά­λης εορτής των Χρι­στου­γέννων, της μεγά­λης εορτής της θείας αγάπης.

Θέλοντας, λοιπόν, η Εκ­κλησία μας να μας βοηθήσει να κάνουμε πράξη την έκφραση της αγάπης μας προς τον αδελφό μας, μας κα­λεί όλους να συμμετά­σχου­με στο έργο της αγάπης που η ίδια προσ­φέρει όλο το χρόνο, ιδιαίτερα όμως αυτές τις ημέρες, βοηθώντας τους ενδε­εις αδελφούς μας να ζη­σουν και αυτοί ανα­κου­φισμένοι, έστω και προσωρινά, από τα προ­βλη­μα­τα και τις δυσκο­λίες της καθη­με­ρι­νότη­τος, τη χαρά της γεν­νήσεως του Χριστού.

Είναι σημαντικό να κα­­τανοήσου­με αυτή την ανάγκη. Είναι ση­μα­ντικό να κατανοή­σουμε ότι η προσ­φορά της αγάπης δεν γίνεται μόνο από το περίσ­σευ­μα αλλά και από το υστέρημά μας. Είναι ση­μαντικό να κατανοή­σου­με ότι δεν μπορούμε ορισμένοι να σπατα­λού­με χρήματα σε ανω­φελείς πολυτέ­λειες, όταν οι αδελφοί μας στε­ρούνται και τα ανα­­γκαία. Και πολύ περισ­σο­τερο δεν μπορούμε να προσερχόμαστε με ανα­παυμένη τη συνεί­δη­ση μας να προσκυ­νη­σουμε τον εν φάτνη ανακλιθέντα Χριστ­ο, χω­ρις να έχουμε εκ­πληρώσει το χρέος της αγάπης προς τους αδελ­φούς μας.

Το έργο της αγάπης που προσφέ­ρει η Εκ­κλη­σία μας είναι έργο που προσφέρεται εκ με­ρους όλων μας και με τη βοήθεια όλων μας, όπως είπα. Γι᾽ αυτό και είναι απα­ραίτητη η συμμετοχή όλων μας σε αυτό το ερ­γο, σε αυτό τον έρανο προσφο­ρας αγά­πης που θα διε­νεργηθεί και φέτος, όπως κάθε χρόνο.

Όλοι μπορούμε και πρε­πει να συμβάλλουμε σε αυτό, ανάλογα με τις δυνάμεις και τις δυνα­το­τητές μας.

Αυτό που ζητά η Εκ­κλησία από σας αλ­λα και από όλους τους αδελ­φούς μας δεν είναι απλώς κάποια χρήματα, είναι η προσ­φορά της αγά­πης αλλά και η χαρά της προσ­φο­ρας. Είναι η χαρά, που παρ’ όλη την κούραση είμαι βέβαιος ότι τελι­­κα απο­κο­μίζετε.

Αυτή η δική σας προσ­φορά αγγίζει και τις ψυ­χες των αδελφών μας που βλέποντας ε­σας να προσφέ­ρε­τε, θα είναι πιο πρόθυ­μοι να προσ­φε­ρουν και εκείνοι την αγά­πη τους για τον αδελφό τους.

Φέτος η Εκκλησία μας ζητά από όλους μας τη «Χριστουγεννιάτικη προσφορά της αγάπης» μας και προσπαθεί να μας παρακινήσει όλους να προσφέρουμε με αγάπη από το περίσσευμα ή το υστέρημα της αγάπης μας στους αδελφούς μας. Να μας κάνει όλους μετόχους στο έργο αυτό που είναι έργο του Χριστού, ώστε να μπορέσουμε όλοι να αισθανθούμε στην ψυχή μας τη θαλπωρή της αγάπης.

Aυτή τη ζεστασιά της αγάπης ας προ­σ­παθή­σουμε να χαρίσουμε και μείς στους συνανθρώ­πους μας, σε όλους τους αδελφούς μας που τη στερούνται. Με αυτήν ας συνοδεύ­σουμε και τα όποια υλικά αγαθά θα τους προσφέρουμε για να κάνουμε αυτές τις ημέρες των εορ­των πιο χαρούμενες και πιο ξε­­γνοια­στες.

Η Ιερά Mητρόπολη Bε­ροίας, Nα­ου­σης και Καμπανίας θα καλέσει όλους τους ανθρώπους να συμβάλ­λουν στη «Χριστουγεννιάτικη προσ­φορά αγάπης» που διοργανώ­νει φέτος, προ­σπαθώντας να βοη­θήσει τους αδελφούς μας, αλλά ταυ­τόχρονα και να δώσει και σε σας, τις συνεργάτιδές της ενοριακά φιλόπτωχα ταμεία, αλλά και σε όλους όσους από αγάπη και όχι από υπο­χρε­ω­ση θα προσφέρουν στον έρα­νο της προσφοράς αγά­πης, την ευκαιρία να ανταπο­δω­σουμε στο μέτρο των ασθενών μας δυνά­μεων τη μεγάλη αγάπη του Θεού προς εμάς, για να αισθαν­θούμε μέσα μας και να εορ­τα­σουμε όλοι τη γέννη­ση του Xρι­στού με τον Xριστό μέσα στην καρδιά μας, με την ικανο­ποί­ηση ότι κάτι κα­να­με και εμείς για τους ελαχίστους αδελ­φούς του Κυρίου μας.

Οι ημέρες είναι δύσκολες και θα υπάρξουν ίσως κάποιοι αδελφοί μας που επηρεάζονται από όσα συμ­βαίνουν ή όσα ακούονται. Ας μην αφήσουμε τον εαυτό μας να επηρεασθεί, αλλά και ας μην απο­γοητευθούμε, όταν κάποιοι αδελ­φοί μας αντιδράσουν στην προσπά­θειά μας. Ας μην ξεχνούμε ότι ο καθένας μας έχει χρέος να προσ­φέρει αγάπη στον συνάνθρωπό του και ο Θεός μετρά για τον κα­θένα μας αυτή την αγάπη που προσφέ­ρουμε, τη βοήθεια που προσφέρου­με, ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο θα την αξιοποιήσει αυ­τος που θα την πάρει. Ας μην ξεχνούμε ότι ο Χριστός προσέφερε σε όλους τους ανθρώπους αγάπη, ενώ ήξερε ότι δεν θα την δεχθούν όλοι με τον ίδιο τρόπο και ότι άλλοι θα τον παρεξηγήσουν και κάποιοι θα του δείξουν την κακία τους. Εμείς ας μιμηθούμε το παρά­δειγμα της αγάπης του προς κάθε συνάνθρωπό μας και πολύ περισ­σότερο προς εκείνους που έχουν ανάγκη, συμμετέχοντας στη «Χρι­στου­γεννιάτικη προσφορά αγά­πης» με κάθε τρόπο, και παρακι­νω­ντας τους αδελφούς μας να κάνουν το ίδιο, για να αισθανθούμε όλοι τη χαρά της προσφοράς, τη χαρά της αγάπης, τη χαρά που προσφέρει ο Χριστός στην ψυχή μας.

Aυτή είναι και η ευχή μου για τα φε­τινά Xρι­στούγεννα για σας και τις οικο­γε­νειές σας, μα­ζι με τις ευχαριστίες μου και τις ευχαριστίες της Εκκλησίας μας για τη συμβολή σας στο φι­λανθρωπικό έργο της Ιεράς Mητροπόλεώς μας.

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ