Του Γιώργου Θεοχάρη – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Μίκης Θεοδωράκης: Ο αείμνηστος Μητροπολίτης Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης Αθανάσιος Γιέφτιτς είναι μία από τις εμβληματικές πνευματικές φυσιογνωμίες της Σερβικής Εκκλησίας στον 20ό και 21ο αιώνα, μία πολυεπίπεδη προσωπικότητα:
βαθύς θεολόγος, φιλόσοφος, εμβριθής πολύγλωσσος ακαδημαϊκός, ποιμένας, πνευματικός πατέρας πολλών μοναχών και λαϊκών, αλλά και μεγάλος και ατρόμητος αγωνιστής, μπροστάρης στους εθνικούς αγώνες των Σέρβων στην δύσκολη εποχή των πολέμων στο Κόσοβο και στην Βοσνία.
Πάντα στην πρώτη γραμμή, δεν φοβόταν τις βόμβες που έσκαγαν κοντά του, για να εμψυχώσει στον Σερβικό στρατό, αλλά και να σώσει πολλούς αιχμαλώτους από βέβαιο θάνατο.
Μπορούσε την μία ώρα να παίζει με τα μικρά παιδιά και να γίνεται ένα μαζί τους και την άλλη ώρα να δίνει εκπληκτικές ακαδημαϊκές διαλέξεις.
Και όμως, αυτός ο μεγάλος αρχιερέας τραγουδούσε Μίκη Θεοδωράκη, τραγουδούσε το ποίημα του Σεφέρη «στο περιγιάλι το κρυφό», που είχε μελοποιήσει ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης.
Όχι μόνο αυτό, αλλά το είχε μάθει και στα πνευματικά τέκνα του, λαϊκούς και μοναχούς.
Αυτό δεν ήταν κάτι τυχαίο.
Τους δύο άνδρες ένωναν πνευματικά, κι ας μην γνώριζαν προσωπικά ο ένας τον άλλο, το πάθος για ελευθερία και δικαιοσύνη των λαών, η αγάπη για την πατρίδα, η αγάπη για την αλήθεια.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι το 1999 ο Μίκης βγήκε πάλι μπροστάρης στον αγώνα για την καταδίκη των νατοϊκών βομβαρδισμών στην Σερβία με την ανεπανάληπτη ομιλία του από τη συναυλία που πραγματοποίησε στην πλατεία Συντάγματος, όπου είχε πει τα εξής μνημειώδη:
«Στην Ουάσιγκτον υπογράφτηκε η θανατική καταδίκη του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών. Υπογράφτηκε ο θάνατος του διεθνούς δικαίου. Υπογράφτηκε ο νόμος της ζούγκλας, ο νόμος και το δίκαιο του ισχυροτέρου.
Οι ΗΠΑ με τη συνενοχή των ευρωπαϊκών κρατών μπορούν τώρα να δικάζουν, να καταδικάζουν και να τιμωρούν οποιονδήποτε νομίζουν ότι αντιτάσσεται στα σχέδιά τους.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι μπαίνουμε σε ένα νέο μεσαίωνα. Προμηθευτείτε όλοι ρούχα ζεστά. Μας περιμένει ένας ιστορικός παγετός».
Τόσο τον Δεσπότη Αθανάσιο, όσο και τον Μίκη Θεοδωράκη, δεν τους ένοιαζε η εκτίμηση των Δυτικών και η φήμη τους στην Δύση.
Πάνω από αυτές είχαν άλλες αξίες, την ελευθερία, την δικαιοσύνη, την ανθρωπιά.
