Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Παρασκευή 6 Αυγούστου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού Ναούσης.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος ευλόγησε τους καρπούς της αμπέλου.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:«Εγέρθητε οι συγκάμπτοντες εις γήν τήν ψυχήν μου λογισμοί· επάρθητε καί άρθητε εις ύψος θείας αναβάσεως».
Μέ αυτά τά λόγια απευθύνεται ο ποιητής τού Οίκου τής σημερινής εορτής τής Μεταμορφώσεως τού Κυρίου πρός τούς λογισμούς του καί τούς προτρέπει νά παύσουν νά κρατούν τήν ψυχή του στραμμένη πρός τή γή, καί νά αρθούν καί αυτοί στό ύψος τής θείας αναβάσεως· νά ανεβούν στό Θαβώρ γιά νά δούν καί νά αισθανθούν τό θαύμα πού επιτελείται σήμερα.
Η αναφορά τού ιερού υμνογράφου στούς λογισμούς, στόν νού δηλαδή καί τή σκέψη τού ανθρώπου, δέν είναι τυχαία, διότι αυτοί προσδιορίζουν όντως τίς περισσότερες φορές τόν τόπο στόν οποίο βρίσκεται η ψυχή καί τόν τρόπο μέ τόν οποίο συμπεριφέρεται.
Έτσι ο άνθρωπος μπορεί νά βρίσκεται μέ τό σώμα στή φυλακή ή νά υφίσταται βασανιστήρια, η ψυχή του όμως μπορεί νά είναι ελεύθερη καί νά βρίσκεται κοντά στό Θεό. Αντίθετα πάλι, μπορεί τό σώμα του νά βρίσκεται στόν ναό τού Θεού, η ψυχή του όμως νά είναι απούσα καί μακριά από τόν ιερό χώρο στόν οποίο βρίσκεται τό σώμα του, γιατί ο λογισμός είναι αυτός πού τήν κρατά μακριά από τόν τόπο στόν οποίο βρίσκεται.
Καί όπως ο νούς είναι αυτός πού καθορίζει τόν τόπο στόν οποίο βρίσκεται η ψυχή, έτσι καί η ψυχή προσδιορίζει αυτό πού βλέπει καί αισθάνεται τό σώμα.
Αυτό συμβαίνει καί σήμερα επάνω στό όρος Θαβώρ, όπου ανήλθε ο Χριστός μέ τούς τρείς μαθητές του.
Τόν έβλεπαν τόν Χριστό οι μαθητές του καθημερινά, αλλά έβλεπαν τήν ανθρώπινη φύση του, χωρίς η ψυχή τους νά είναι ικανή νά δεί τά σημάδια τής θείας του φύσεως. Καί σήμερα συμβαίνει κάτι μοναδικό· ο Χριστός τούς δίνει τή δυνατότητα νά δούν τό φώς καί τή λάμψη τής θεότητός του, νά λάβουν πρόγευση τής δόξης του, νά αισθανθούν πώς θά είναι καί τό θεωμένο ανθρώπινο σώμα μετά τή δεύτερη έλευση τού Κυρίου μας.
Καί ήταν τόσο μοναδική καί τόσο γλυκεία αυτή η εμπειρία πού βίωσαν οι μαθητές, ώστε, όταν συνήλθαν από τήν έκπληξη καί τό θάμβος, ζητούν νά μείνουν εκεί, επάνω στό όρος Θαβώρ, γιά νά απολαμβάνουν τή θέα τής δόξης τού Θεανθρώπου καί νά ζούν τή γλυκύτητα τής θείας παρουσίας του.
Γι’ αυτό δέν είναι μόνο ο Χριστός πού μεταμορφώνεται στό όρος Θαβώρ, είναι καί οι απόστολοι πού ζούν τή δική τους μεταμόρφωση. Γίνονται θεατές τού θείου φωτός καί τής θείας δόξης καί ζούν καί αυτοί τήν καλή αλλοίωση τής χάριτος τού Θεού.
Οι τρείς μαθητές δέν κατεβαίνουν από τό όρος τής Μεταμορφώσεως όπως ανέβηκαν, γιατί δέν είναι δυνατόν κανείς νά αξιωθεί, έστω καί γιά λίγο, αυτή τή χάρη καί νά παραμείνει ίδιος. Δέν είναι δυνατόν νά αισθανθεί κανείς τήν ηδονή τής θείας παρουσίας καί νά επιθυμεί στή συνέχεια τήν ασχήμια καί τήν ευτέλεια τών υλικών πραγμάτων.
Η ψυχή τού ανθρώπου πού έχει αγγίξει τά κράσπεδα τού ουρανού, αντιλαμβάνεται τήν πραγματική ομορφιά καί τήν πραγματική δόξα γιά τήν οποία έχει πλάσει ο Θεός τόν άνθρωπο· αντιλαμβάνεται ότι τίποτε «τών τού κόσμου τερπνών» δέν μπορεί νά συγκριθεί μέ τήν ωραιότητα καί τή λαμπρότητα τήν οποία επιφυλάσσει ο Θεός στούς ανθρώπους πού πιστεύουν σέ αυτόν καί «ακούουν» τού Υιού του.
Η ψυχή τού ανθρώπου πού έχει ζήσει τό βίωμα τής Μεταμορφώσεως αρχίζει νά αναζητά περισσότερο τόν Θεό, αρχίζει νά ευφραίνεται περισσότερο από τήν παρουσία του, αρχίζει νά μήν είναι ικανοποιημένη από τή γή καί τήν ύλη, τά ταπεινά καί εφήμερα, καί στρέφεται ευκολότερα στόν Θεό, απελευθερωμένη από τούς λογισμούς, πού τήν κρατούν δεσμευμένη στή γή, όπως γράφει καί ο ιερός υμνογράφος.
Γι’ αυτό καί εμείς πού αξιωνόμεθα σάν τούς μαθητές τού Κυρίου νά ζήσουμε μέσα στή Εκκλησία καί διά τών μυστηρίων της τό θαύμα τής Μεταμορφώσεως, άς μιμηθούμε τό παράδειγμα τών μαθητών τού Κυρίου, καί άς προσπαθήσουμε νά ζούμε τήν εμπειρία τής Μεταμορφώσεως διαρκώς στή ζωή μας, στρέφοντας τήν προσοχή μας από τά αμαρτωλά στά άγια καί από τά γήινα στά ουράνια.
Άς φροντίσουμε περισσότερο νά μεταμορφώσουμε μέ τή χάρη τού Θεού τήν ψυχή μας, παρά νά μεταμορφώσουμε μέ τά μέσα πού προσφέρει η σύγχρονη εποχή τό σώμα μας. Γιατί αυτό είναι φθαρτό, ενώ η ψυχή μας είναι αιώνια, καί η δική της μεταμόρφωση θά μάς εξασφαλίσει τήν αιώνια ζωή, εκεί όπου «οι δίκαιοι εκλάμψουσιν ως ο ήλιος», όπως ο εν τώ όρει Θαβώρ μεταμορφωθείς Χριστός.
Είναι στό χέρι μας, γιατί η Εκκλησία μάς δίδει τήν ευκαιρία καί τή δυνατότητα νά ζούμε μέσα στήν Εκκλησία, μέσα στή θεία Λειτουργία αυτό τό θαύμα τής Μεταμορφώσεως καί νά μεταμορφωνόμεθα καί εμείς, ιδιαίτερα όταν λαμβάνουμε Σώμα καί Αίμα Χριστού καί γινόμεθα σύσσωμοι καί σύναιμοι μέ τόν Χριστό. Έχουμε τό ίδιο σώμα καί τό ίδιο αίμα μέ τόν Χριστό. Μεταμορφωνόμεθα καί εμείς. Άρα είναι στό χέρι τό δικό μας νά μήν χάνουμε αυτές τίς ευκαιρίες, αλλά έχοντας, μέσα από τά μυστήρια τής Εκκλησίας, μέσα από τήν ιερά Εξομολόγηση καθαρή τήν ψυχή μας, πράγματι νά μεταμορφωνόμεθα καί νά αγιαζόμεθα καί νά ζούμε κάθε φορά αυτή τή μεταμόρφωση.
Τί λέμε τελειώνοντας τή θεία Λειτουργία; «Είδομεν τό φώς τό αληθινόν, ελάβομεν πνεύμα επουράνιον». Άν πράγματι ζούμε τό μυστήριο τής θείας Ευχαριστίας κάθε φορά καί κάθε φορά πού προσευχόμεθα, θά αλλοιωνόμεθα τήν καλήν αλλοίωσιν καί θά λάμπουμε καί θά μεταμορφωνόμεθα καί θά γινόμεθα σύσσωμοι καί σύναιμοι μέ τόν Κύριό μας. Είναι στό χέρι μας. Άς αξιοποιήσουμε όλες αυτές τίς ευκαιρίες πού μάς δίδει η Αγία μας Εκκλησία.
