Νέας Ιωνίας Γαβριήλ: Ἡ παροῦσα μελέτη πού ἔρχεται στό φῶς τῆς δημοσιότητας ἀποτελεῖ κοπιώδη ἐργασία καί θεολογικό καρπό τοῦ ἀγαπητοῦ συνεργάτου καί γραμματέως τῆς καθ’ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως κ. Εὐστρατίου Ἀδάμη ὑπό τόν τίτλο:
«Ἡ θεία Εὐχαριστία τό «εἶναι» τῆς Ἐκκλησίας-Συνοπτική μελέτη μέ βάση τήν πατερική παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» ὡς ἀπόρροια ἐνδελεχοῦς μελέτης, ἀλλά καί ὡς ἀπάντηση στά καίρια θεολογικά ἐρωτήματα πού ἀνέκυψαν κατά τήν γενομένη πανδημία στήν οἰκουμένη.
Τό ἐν λόγῳ ἱστορικο-δογματικό κείμενο περιλαμβάνει σημαντικές βιβλιογραφικές ἀναφορές γύρω ἀπό τήν ἐκκλησιολογία τῆς Ὀρθοδόξου παραδόσεως σχετικά μέ τό συστατικό στοιχεῖο τῆς Ἐκκλησίας πού εἶναι ἡ θεία Εὐχαριστία, ἀναδεικνύει τήν ὀντολογική σχέση τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μέ τά βαπτισμένα μέλη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος καί ἀπαντᾶ σέ προκλητικά ἐρωτήματα γιά τόν τρόπο τελέσεως τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας μέσα στό πιεστικό πλαίσιο πού δημιούργησε ἡ νόσος τοῦ κορωνοϊοῦ καί οἱ ἐπιπτώσεις της. Διαφαίνεται ἐπίσης ἡ ξεκάθαρη θεολογική προσέγγιση τόσο τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ὅσο καί τοῦ Μ. Ἀθανασίου, κατά τήν ὁποία οἱ πιστοί, προσερχόμενοι στό ποτήριον τῆς ζωῆς ἐγκεντρίζονται μέ τό ἀναληφθέν ἱστορικό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, γίνονται δηλαδή σύσσωμοι καί σύναιμοι μέ τόν σαρκωθέντα Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μέ τήν διατύπωση καί τοῦ ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας.
Ἀδιαμφισβήτητα, ἔγινε πολύς λόγος, ἐπῆλθε μεγάλη κρίση, δοκιμάσθηκαν οἱ σχέσεις Ἐκκλησίας-Κράτους, διεφάνησαν τά θεολογικά προβλήματα καί κυρίως ἀναδείχθηκαν οἱ εὐθύνες ἡμῶν τῶν ποιμένων ἀπέναντι στά κενά κατηχήσεως καί ἐμπειρικῆς γνώσεως τοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τόν λαό μας. Εἶναι λοιπόν ἀδήριτη ἀνάγκη νά γνωρίζουμε ὅλοι μας, καί κυρίως πρώτα ἐμεῖς οἱ ποιμένες, τί ἐστίν ἡ Ἐκκλησία, ἡ ἁγιαστική δηλαδή χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τά ὁρατά σημεῖα Αὐτῆς, πού εἶναι τά θεοσύστατα μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καί τέλος τήν ποιμαντική διάσταση ὅλων τῶν ἀνωτέρω. Ἄλλωστε, οἱ προκλήσεις καί οἱ συγκυρίες τῆς ἐποχῆς μας θυμίζουν ἔντονα τά πρώτα βήματα τῶν Ἀποστόλων μετά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας, ὅπως περιγράφονται στό βιβλίο τῶν Πράξεων. Ὁ ἴδιος φόβος κυριαρχεῖ στίς ζωές μας, ἡ ἴδια ἀνασφάλεια καταπνίγει τίς ψυχές μας.
Εὐχαριστῶ ὁλόψυχα τον ἀγαπητό συνεργάτη μου κ. Ἀδάμη γιά τήν προσφορά καί τόν κόπο του καί σᾶς προτρέπω νά ἀναλογισθοῦμε ὅλοι τίς εὐθύνες μας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι το μοναδικό καταφύγιο σωτηρίας. Εἶναι ὁ κατεξοχήν χῶρος ἀγάπης, εἰρήνης καί βεβαιότητος γιά τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Μήν περιμένουμε ἀπό ἀλλότριους χώρους τήν δικαίωση. Ἄς ζητήσουμε τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί ὅλα θά μποῦν στήν σωστή πορεία γιά τήν ἐπουράνια Βασιλεία Του. Ἄς λάβουμε τήν δύναμη πού χρειαζόμασθε ἀπό τόν Πανάγιο Τάφο τοῦ Χριστοῦ μας, ἀπό τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως Του, ἀπό τήν ὑπόσχεσή Του πώς δέν θά μᾶς ἀφήσει ὀρφανούς: «Ἐάν ἀγαπᾶτέ με, τάς ἐντολάς τάς ἐμάς τηρήσατε, καί ἐγώ ἐρωτήσω τόν πατέρα καί ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένῃ μεθ᾿ ὑμῶν εἰς τόν αἰῶνα, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν, ὅτι οὐ θεωρεῖ αὐτό οὐδέ γινώσκει αὐτό· ὑμεῖς δέ γινώσκετε αὐτό, ὅτι παρ᾿ ὑμῖν μένει καί ἐν ὑμῖν ἔσται. οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς· ἔρχομαι πρός ὑμᾶς» (Ἰω. 14, 15-18).
Ἐμεῖς, καίτοι ἀναξίως συνεχίζουμε τήν πορεία αὐτή τῶν Ἀποστόλων, ἀνήκουμε στήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία. Ὀφείλουμε λοιπόν νά ἀνατρέξουμε στήν μακραίωνη αὐτή δισχιλιετῆ ἐμπειρία τῆς ἁγιαστικῆς πορείας τῆς Ἐκκλησίας μας γιά νά βροῦμε ὅλες τίς ἀπαντήσεις. Ἀρκεῖ μόνο νά ἐμπιστευθοῦμε καί νά πιστέψουμε ὁλοκληρωτικά στόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ.
† Ὁ Νέας Ἰωνίας, Φιλαδελφείας,
Ἡρακλείου καί Χαλκηδόνος Γαβριήλ
