Νάουσα: Την Τρίτη 14 Ιανουαρίου το πρωί στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Ναούσης τελέστηκε κατά το αγιορείτικο τυπικό το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Γέροντος Εφραίμ του Αριζονίτη…
ο οποίος αποτέλεσε πνευματικός κτήτορας και Γέροντας της Ιεράς Μονής, καθώς η Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Γερόντισσα Μεθοδία και η αδελφή Θεολογία, αποτελούν πνευματικά τέκνα του μακαριστού γέροντος.
Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Ὤ τῶν ὑπέρ νοῦν τοῦ τόκου σου θαυμάτων! Νύμφη Πάναγνε, Μῆτερ εὐλογημένη».
Αὐτόν τόν στίχο τῆς ἐνάτης ὠδῆς τοῦ κανόνος τῶν Θεοφανείων, τῶν ὁποίων τήν ἀπόδοση ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, ἐπιτελώντας συγχρόνως τή μνήμη τῶν ἐν Σινᾶ καί Ραϊθώ ἀναιρεθέντων ἀββάδων, καί τοῦ ὁσίου Στεφάνου, τοῦ κτήτορος τῆς Μονῆς Χηνολάκκου, θά μπορούσαμε νά ἐπαναλάβουμε καί ἐμεῖς, ἀναθεωροῦντες τήν ἐπίγεια πορεία καί τήν ἔκβαση τῆς ἀναστροφῆς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνας, Γέροντος καί πνευματικοῦ πατρός τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Ἀδελφότητος τοῦ Τιμίου Προδρόμου Ναούσης, τοῦ ὁποίου τελοῦμε τό τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο. Διότι ὡς ἕνα θαῦμα τῆς Παναγίας, τῆς Κυρίας Θεοτόκου, θά μποροῦσε νά χαρακτηρισθεῖ καί ὅλη ἡ ζωή του.
Ἀπό τήν ἡμέρα τῆς γεννήσεώς του, ἡμέρα τοῦ γενεθλίου τοῦ τιμίου Προδρόμου, συνεδέθη μέ τόν καθηγητή τῶν μοναζόντων, τοῦ ὁποίου καί ἔλαβε διά τῆς βαπτίσεως τό ὄνομα, Ἰωάννης. Καί δέν ἔλαβε μόνο τό ὄνομα, ἀλλά καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ, καθώς ὁ μακαριστός Γέροντας ἀνεδείχθη ὄντως υἱός τῆς Χάριτος.
Πῶς διαφορετικά θά μποροῦσε νά χαρακτηρισθεῖ παρά εὔνοια καί εὐλογία τοῦ τιμίου Προδρόμου καί τῆς Κυρίας Θεοτόκου, ὅτι ἀπό τήν ἡλικία τῶν 14 ἐτῶν θέλησε νά γίνει μοναχός καί νά ἀφιερώσει τή ζωή του στόν Θεό, ὅπως καί ὁ προστάτης του Ἅγιος;
Μπορεῖ, βεβαίως, νά μήν ἐξεπλήρωσε τήν ἐποχή ἐκείνη αὐτόν τόν μύχιο καί σφοδρό πόθο τῆς ψυχῆς του, ἔκανε ὅμως τό πρῶτο βῆμα τῆς μοναχικῆς ζωῆς, ἔκανε πράξη τήν ὑπακοή στόν πνευματικό του, πού δέν τοῦ ἔδωσε τήν εὐλογία νά πάει στό Ἅγιο Ὄρος ἕως ὅτου ἔγινε 19 ἐτῶν.
Καί ἡ ὑπακοή αὐτή, παρότι δύσκολη, γιατί ἐρχόταν σέ ἀντίθεση μέ τή φλόγα τῆς ψυχῆς του καί τήν ὁρμή τῆς νεότητός του, ἀπέβη πολύτιμο εἰσαγωγικό μάθημα, ὅταν πῆγε στό Ἅγιον Ὄρος καί ὑποτάχθηκε στόν ἅγιο Γέροντα Ἰωσήφ τόν Ἡσυχαστή ἐπί 12 χρόνια, μέχρι τήν κοίμησή του.
Ἀπέβη ὅμως πολύτιμο καί γιά τή μετέπειτα ζωή του ὡς πνευματικοῦ πατρός καί Γέροντος, διότι μόνο ὅποιος βιώσει στόν τέλειο βαθμό τήν ὑπακοή, μιμούμενος τόν Χριστό, ὁ ὁποῖος ἔγινε «ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου Σταυροῦ» στόν Πατέρα του, «ἡμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν», ἀφήνοντας, δηλαδή, ὑπόδειγμα ὑπακοῆς καί σέ μᾶς, τόν συνοδεύει ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ καί μπορεῖ νά κατευθύνει πνευματικά ψυχές πρός τόν Θεό καί τή σωτηρία.
Καί αὐτό ἀπεδείχθη περίτρανα στή ζωή τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἐφραίμ, ὁ ὁποῖος ἀξιώθηκε ἀπό τόν Θεό νά κατευθύνει ἑκατοντάδες ψυχές, μοναχῶν καί μοναζουσῶν, οἱ ὁποῖο ἀνανέωσαν τήν κοινοβιακή ζωή σέ πολλά μοναστήρια τοῦ Ἄθωνος ἀλλά καί ἐκτός αὐτοῦ, ἀρχικά στήν Ἑλλάδα καί στή συνέχεια στόν Καναδᾶ καί στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες τῆς Ἀμερικῆς.
Αὐτό εἶναι καί τό μέγα θαῦμα γιά τό ὁποῖο ἐπαναλάβαμε πρό ὀλίγου τούς λόγους τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου «Ὤ τῶν ὑπέρ νοῦν τοῦ τόκου σου θαυμάτων! Νύμφη Πάναγνε, Μῆτερ εὐλογημένη». Θαῦμα εἶναι ὅτι χωρίς ἀνθρώπινη βούληση καί ἐπιδίωξη, χωρίς ὑλικά μέσα καί διασυνδέσεις, ἱδρύθηκαν καί ἄνθισαν τόσες πολλές Ὀρθόδοξες ἱερές μονές «ἐν γῇ ἐρήμῳ καί ἀβάτῳ καί ἀνύδρῳ», πού ὅμως ποτίσθηκε μέ δάκρυα καί μέ τόν ἱδρῶτα τῆς προσευχῆς, ἀλλά κυρίως μέ τούς κρουνούς τῆς θείας χάριτος, καί ἡ ἄνυδρος γῆ ἐβλάστησε καί ἀπέδωσε καρπόν ἑκατονταπλασίονα, καί ἡ ἄβατος ἔγινε εὐθεία πού ὁδηγεῖ τίς ψυχές στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν, καί ἡ ἔρημος ἐπληθύνθη καί μετεβλήθη εἰς πόλεις Θεοῦ, οἱ ὁποῖες προετοιμάζουν τούς ἀνθρώπους, μονάζοντες καί προσκυνητές, γιά τήν οὐράνια πόλη, τή μέλλουσα καί μόνιμη πατρίδα τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ.
Καί τό θαῦμα αὐτό, τό ὁποῖο ἐπιτέλεσε ὁ Θεός καί ἡ Κυρία Θεοτόκος διά τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἐφραίμ, τόν ὁποῖον ἡ τελεία ὑπακοή του στό θέλημα τοῦ Θεοῦ τόν μετέτρεψε σέ «σκεῦος εὔχρηστον εἰς διακονίαν» τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ, μένει καί θά μένει γιά νά ἐπιτελεῖ θαύματα σωτηρίας στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά καί γιά νά θυμίζει καί στά πνευματικά του τέκνα καί σέ ὅσους εἴχαμε τήν εὐλογία νά τόν γνωρίσουμε, ἀλλά καί σέ ὅσους δέν τόν γνώρισαν, τήν ἁγιασμένη διά τῆς ὑπακοῆς, τῆς ταπεινώσεως καί τῆς προσευχῆς ψυχή τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἐφραίμ, τόν ὁποῖο χαρίτωσε ὁ Θεός μέ πολλά πνευματικά χαρίσματα, ἀπό ἐκεῖνα τά ὁποῖα δίδει στούς ἐκλεκτούς του. Καί ἀκόμη νά ὑπενθυμίζει σέ ὅλους μας τήν ἱερά παρακαταθήκη τοῦ μακαριστοῦ καί ἁγίου Γέροντος, τήν παρακαταθήκη τῆς ταπεινώσεως, τῆς ὑπακοῆς καί τῆς προσευχῆς, τήν ὁποία ὅλοι θά πρέπει νά ἀκολουθοῦμε, διότι δι᾽ αὐτῆς θά μπορέσουμε νά φθάσουμε καί διά τῶν εὐχῶν του στή σωτηρία.
Ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη καί ἡ Ἱερά Μονή τιμίου Προδρόμου Ναούσης εἴμεθα βαθύτατα εὐγνώμονες πρός τόν μακαριστό Γέροντα, διότι, ὅταν τό 1994, ὡς νέος τότε ἐπίσκοπος, τόν παρεκάλεσα νά συνδράμει στή στελέχωση τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς πού ἦταν τελείως ἐγκαταλελειμένη καί ἄκτιστη, θά μποροῦσα νά πῶ, ἐκεῖνος ἀνταπεκρίθη μέ πολλή ἀγάπη καί πολύ ἐνδιαφέρον καί ἔστειλε ἐδῶ τή Γερόντισσα Μεθοδία καί τήν ἀδελφή Θεολογία ἀπό τό μοναστήρι τους στόν Βόλο, οἱ ὁποῖες ἐργάσθηκαν μέ ἱερό ζῆλο ὅλα αὐτά τά χρόνια καί μαζί μέ τίς νεώτερες ἀδελφές στή συνέχεια γιά τήν ἀνασυγκρότηση τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς μονῆς τόσο πνευματικά ὅσο καί κτιριακά, ὥστε νά ἀπολαμβάνουμε σήμερα αὐτή τήν πρόοδο καί ἄνθιση τῆς Μονῆς καί νά χαιρόμεθα.
Γι᾽ αὐτό καί εἴμεθα ἐσαεί εὐγνώμονες πρός τόν ἀείμνηστο Γέροντα, πρός τόν ἅγιο αὐτόν ἄνθρωπο, τόν π. Ἐφραίμ, τόν μνημονεύουμε μέ πολύ σεβασμό καί ἀγάπη καί εὐχόμεθα ἡ εὐχή του νά συνοδεύει τήν πορεία τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς καί τῆς Ἀδελφότητός της, ἀλλά καί ὅλους ἐμᾶς πού ἤρθαμε γιά νά τιμήσουμε τή μνήμη του καί γιά νά τελέσουμε τό τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνό του.
Εἴθε ἡ μνήμη του νά εἶναι αἰωνία καί ἡ εὐχή του πλούσια πρός ὅλους μας.
