Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας: Ο Επίσκοπος Δέρβης Θεοφιλέστατος κ.κ. Ιεζεκιήλ, αναλαμβάνει χρέη του Πατριαρχικού Επιτρόπου στην Αυστραλία, μετά την κοίμηση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Στυλιανού, μετά από απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Ιεράς Ελληνικής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας.
Η κοίμηση του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, εκτός από την μεγάλη θλίψη που προκάλεσε στην ομογένεια της μακρινής ηπείρου, έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην τοπική εκκλησία, σχετικά με την διάδοχη κατάσταση αλλά και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο πλέον μελετά διάφορα σενάρια για το μέλλον της Αρχεπισκοπής Αυστραλίας. Η ανησυχία αυτή αποτυπώνεται διάχυτη και στα ομογενειακά μέσα ενημέρωσης.
Τον προβληματισμό αυτό δεν έκρυψε από τη πρώτη στιγμή η Α.Θ.Π ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.
Δημοσιοποιώντας την είδηση της κοίμησης έπλεξε το εγκώμιο του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου, προσθέτοντας ότι ο «άγιος Αυστραλίας ήταν ένας πάρα πολύ μορφωμένος ιεράρχης του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, απόφοιτος της Χάλκης με πολλά χρόνια Ανωτέρων Σπουδών στην Γερμανία, γλωσσομαθής, συγγραφέας πολλών βιβλίων και πάνω από 40 χρόνια ήταν στην Αυστραλία ως Αρχιεπίσκοπος».
Έκανε μάλιστα ιδιαίτερη αναφορά στο σχίσμα που βρήκε ο Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός όταν ήρθε στην Αυστραλία το 1975, εξήρε τις ηγετικές ικανότητές του, επισημαίνοντας ότι κατάφερε να ενώσει του Ορθοδόξους σε Μελβούρνη και Σίδνεϊ.
«Τώρα δημιουργούνται νέες συνθήκες. Ομολογώ και δημόσια ότι μας προβληματίζει το αν θα πρέπει να συνεχίσει η Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας και στο μέλλον να είναι μία ενιαία εκκλησιαστική οργάνωση, μία αρχιεπισκοπή με έναν αρχιεπίσκοπο και βοηθούς επισκόπους. Η μητέρα εκκλησία, η Αγία και Ιερά Σύνοδος θα προσπαθήσει να λάβει τας καλυτέρας αποφάσεις.
Αυτό θα το αποφασίσει η Αγία και Ιερά Σύνοδος αφού θα ζυγίσει προηγουμένως τα υπέρ και τα κατά των εκατέρας δύο πιθανών εναλλακτικών λύσεων» είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζητώντας για τον ίδιο και την Αγία και Ιερά Σύνοδο την φώτιση του Αγίου Θεού ώστε «πάρουμε τις καλύτερες και σωστότερες αποφάσεις για την εκκλησιαστική πρόοδο, την σταθερότητα και άνοδο του ποιμνίου μας στους Αντίποδες».
