Μια μέρα μετέβη σ᾿ ένα νοσοκομείο, όπου νοσηλευόταν ένας ιερεύς, για να τον εξομολογήσει. Τον προσκάλεσε επειγόντως ο ασθενής γέροντας, διότι την προηγούμενη βραδυά είδε ένα θαυμαστό και τρομακτικό όραμα.
Εμφανίσθηκε κοντά του ένας ολόφωτος νέος και του έλεγε δείχνοντάς του τον ουρανό:
-Ετοιμάσου για να εισέλθης στο Θυσιαστήριο του ουρανού, όπου ιερουργούν οι άξιοι εκ των επισκόπων και ιερέων, οι οποίοι εδόξασαν τον Τριαδικό Θεό στην γη με την ζωή και την ιερατική διακονία τους….αλλά εσύ όμως μετανόησε!
-Ιδού ο Θρόνος του Δεσπότου Χριστού, όπου θα κριθής με στοργή αλλά και με δικαιοσύνη από τον Κύριο!…Εσύ όμως μετανόησε!
-Ιδού η Άνω Ιερουσαλήμ, που είναι η κατοικία χιλιάδων και μυριάδων Άγίων, που απο-λαμβάνουν την θέα της δόξης του Τριαδικού Θεού!… Εσύ όμως μετανόησε με ειλικρίνεια και συντριβή!
-Ιδού εδώ είναι η Βασιλεία Του, όπου κάθεται ο Κύριος της Δόξης και τον έχουν περικυκλώσει οι Δυνάμεις όλων των αγγελικών ταγμάτων ψάλλοντας το «Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης αυτού»… Εσύ όμως μετανόησε.
-Κοίταξε δεξιά σου και θα ιδής χιλιάδες ψυχές που εσώθησαν, διότι εσύ τους μνημόνευες κατά την διακονία των 50 χρόνων σου. Όλοι αυτοί τώρα προσεύχονται για σένα… Εσύ όμως μετανόησε!
-Βλέπε και το βαθύ σκοτάδι που είναι αριστερά σου και ακούς τις φωνές τρόμου και απελπισίας…Εσύ όμως μετανόησε.
-Γι᾿αυτό, πάτερ, σ᾿ εκάλεσα, είπε ο ευλαβέστατος αυτός ιερεύς, για να κάνω μία καθαρή και ειλικρινή εξομολόγηση από την παιδική μου ηλικία μέχρι σήμερα.
Από το βιβλίο του π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου: «Γνώσις και βίωμα της Ορθοδόξου Πίστεως»
