Τη διαφωνία τους για τη σχεδιαζόμενη συμφωνία Εκκλησίας-Πολιτείας εκφράζουν οι Ιερείς της Μητρόπολης Διδυμοτείχου, που τονίζουν πως διαφωνούν με τις αλλαγές στα άρθρα 3 και 21 αλλά και στην αλλαγή του μισθολογικού καθεστώτος.
Αναλυτικά το ανακοινωθέν:
“Τη Δευτέρα 12-11-2018 στο Διδυμότειχο πραγματοποιήθηκε παρόντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Δαμασκηνού , η μηνιαία Ιερατική Σύναξη των κληρικών και των λαϊκών εκκλησιαστικών υπαλλήλων της Ιεράς Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος και Σουφλίου.
Στη Σύναξη εγένετο ευρεία συζήτηση και αφού εκφράσθηκε η ανησυχία όλων μας για τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις από την πρόσφατα εξαγγελθείσα προς διαβούλευση «συμφωνία» μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας , με αφορμή την αναθεώρηση του Συντάγματος, με απρόβλεπτες συνέπειες έναντι της Ιστορίας και του Έθνους, πλήττοντας δομές και θεσμούς ἐκκλησιαστικούς, κοινωνικούς, νομικούς και πολιτιστικούς, καταλήξαμε στο ακόλουθο Ψήφισμα:
Οι Ιερείς και οι λαϊκοί εκκλησιαστικοί υπάλληλοι της Ιεράς Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου, από την ακριτική αυτή έπαλξη, υψώνουμε φωνή αγωνίας και ανησυχίας , επειδή:
1. Διαφωνούμε με την μελετωμένη αναθεώρηση του άρθρου 3 του Ελληνικού Συντάγματος και την προτεινόμενη προσθήκη τής φράσης: «Η Ελληνική Πολιτεία είναι θρησκευτικά ουδέτερη με ότι αυτό συνεπάγεται κανονιστικά και πρακτικά», καθώς δεν συντρέχουν εθνικές, κοινωνικές ἤ νομικές ανάγκες οιασδήποτε αλλαγής. Η τροποποίηση αυτή είναι παγίδα με δυσοίωνες και απρόβλεπτες επιπτώσεις. Η θρησκευτική ελευθερία στην Ελλάδα είναι ισχυρά κατοχυρωμένη (και μάλιστα συνταγματικά) και ούτε έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα θρησκευτικού ρατσισμού που να χρήζουν νομικής προστασίας. Αυτό αποδεικνύει η μέχρι σήμερα συμπόρευση Ορθοδοξίας και Ελληνισμού, δημιουργώντας τον Ελληνορθόδοξο πολιτισμό. Άλλωστε εδώ στη Θράκη επί αιώνες οι θρησκευτικές κοινότητες συμβιώνουν αρμονικά και είναι πρότυπο για όλη την Ευρώπη.
2. Εκφράζουμε την αντίθεση μας και για την οιαδήποτε αλλαγή στο άρθρο 21 του Ελληνικού Συντάγματος, που προστατεύει τον θεσμό της Ελληνικής οικογένειας με την φράση «θεμέλιο της συντήρησης και της προαγωγής του Έθνους» που δεν πρέπει να απαλειφθεί. Άλλωστε η Ελληνική οικογένεια είναι αυτή που παραδοσιακά στηρίζει την εθνική μας συνείδηση και ταυτότητα αλλά και προσφάτως στα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης απέτρεψε την κοινωνική αποδόμηση. Η οικογένεια χρειάζεται προστασία και όχι απαξίωση.
3. Αντιτιθέμεθα κάθετα στην αλλαγή του μισθολογικού καθεστώτος του Ιερού Κλήρου με τον επικείμενο αποχαρακτηρισμό του ιερού κλήρου ως «δημοσίων υπαλλήλων-λειτουργών». Είναι άδικο στα όσα μέχρι σήμερα πρόσφερε στο πολύπαθο ελληνικό γένος η Εκκλησία και ο Κλήρος. Ναι, αδικία μεγάλη, διότι στο διάβα των χρόνων η Εκκλησία έδωσε το 96% της περιουσίας της στο Κράτος, το οποίο ανέλαβε την μισθοδοσία των κληρικών της, το όλο κόστος της οποίας είναι «πινάκιο φακής», ψίχουλα, έναντι αυτών που της πήρε. Οι κληρικοί είμαστε προεχόντως πνευματικοί και θρησκευτικοί λειτουργοί, που υποκείμεθα στους Κανόνες της Εκκλησίας μας και δεν θεωρούμαστε κατά νόμον απλοί δημόσιοι υπάλληλοι ή εν γένει υπάλληλοι ΝΠΔΔ. Τα έργο που επιτελούν οι Κληρικοί μας είναι ασύγκριτα ανώτερο ενός δημοσίου υπαλλήλου.
Με τυχόν μετατροπή της θεσμοθετημένης τακτικής μισθοδοσίας σε επιδότηση ελλοχεύει ο κίνδυνος στο άμεσο μέλλον μείωσης ή και κατάργησης ενός τέτοιου κονδυλίου, λόγω οικονομικής αδυναμίας του Κράτους. Ασαφές και αόριστο είναι το ποια σχέση εργασίας θα συνάψουν οι κληρικοί με το νέο «εργοδότη» τους, που πλέον δεν θα είναι η Ελληνική Πολιτεία, και τι θα προβλέπει αυτή για το ύψος του μισθού, την μισθολογική εξέλιξη, τα ειδικά επιδόματα μισθοδοσίας, όπως είναι οι παραμεθόριες, δυσπρόσιτες και προβληματικές περιοχές, το συνταξιοδοτικό, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.λπ.
4. Εκφράζουμε την πικρία μας για τις ερήμην μας ληφθείσες αποφάσεις και τις δρομολογούμενες ρυθμίσεις, που μας οδηγούν προ τετελεσμένων γεγονότων και μας καθιστούν μετέωρους έναντι των οικογενειών μας και της κοινωνίας. Ωστόσο, όλα δε αυτά θα αποτρέπουν τους νέους μας από την ιερωσύνη.
5. Με υϊικό σεβασμό και απεριόριστη εμπιστοσύνη απευθυνόμεθα προς την Σεπτή Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, να απορρίψει τη συγκεκριμένη πρόταση «συμφωνίας» δίνοντας συγχρόνως την δυνατότητα να ακουστούν και οι θέσεις του Ιερού Κλήρου, κατά τις εργασίες της προσεχούς Συνόδου της Ιεραρχίας.
Άπαντες οι Κληρικοί και οι λαϊκοί Εκκλησιαστικοί υπάλληλοι της Ιεράς Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου”.
