Ο Βεροίας Παντελεήμων στον Ι.Ν. Αγίου Αθανασίου Αδένδρου (ΦΩΤΟ)

Την Τρίτη 1 Μαΐου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Aδένδρου.

Οπως αναφέρει ανακοίνωση της Μητρόπολης, αυτή είναι η πρώτη πανήγυρις που τελείται στον ιστορικό Ιερό Ναό μετά την ανακαίνιση και τα Θυρανοίξια του.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

«Αρετήν πάσαν ήσκησας, επιμό­νως θεόπνευστε … όθεν άπασα Εκ­κλη­σία δοξάζει σου την μνήμην».

Ανάμεσα στους μεγάλους πατέ­ρες της Εκκλησίας μας, ανάμεσα σε εκείνους που προασπίσθηκαν με σθένος και γενναιότητα την ιε­ρα παρακαταθήκη της αμώμου πι­στεώς μας από τη μανία των αι­ρετικών και αγωνίσθηκαν για να προστατεύσουν τους ευσεβείς από τη μανία εκείνων που, όπως προ­ειδοποιούσε και ο πρωτοκο­ρυ­φαί­ος απόστολος Παύλος, «ως λυ­κοι βα­ρείς, μη φειδόμενοι του ποι­μνίου», επέπεσαν στην πνευμα­τι­κη μάνδρα της Εκ­κλησίας, προκει­με­νου να αρπά­ξουν και να κατα­σπα­ράξουν τα λο­­γικά πρόβατά της, εξέχουσα θε­ση κατέχει και ο άγιος Αθα­να­σιος, αρχιεπίσκοπος Αλεξαν­δρεί­ας, τον οποίο εορτάζει η Εκκλησία μας και πανηγυρίζει ιδιαιτέρως η ενο­ρία σας και μάλιστα σε αυτόν τον παλαιό και ιστορικό ναό.

Και κατέχει ο άγιος Αθανάσιος αυ­τη την εξέχουσα θέση στη χο­ρεία των πατέρων και των ιεραρ­χων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, γιατί αγωνίσθηκε με καρ­τε­ρία και επιμονή, χωρίς να υπο­λο­γίσει ούτε τις συκοφαντίες, ούτε τις ταλαιπωρίες, ούτε τις κακου­χίες, ούτε τις εξορίες, στις οποίες τον υπέβαλαν οι αιρετικοί και όσοι τους υποστήριζαν, για να καμ­­ψουν το φρόνημά του, για να καταβάλουν τη θέλησή του, για να τον κάνουν να παύσει να υποστη­ρίζει την αλήθεια και την ορ­θο­δο­ξη πίστη.

Όμως ο Μέγας Αθανάσιος γνω­ριζε καλά την προειδοποίηση του αποστόλου Παύλου προς τον μα­θητή του, επίσκοπο Εφέσου Τιμό­θεο, ότι «πάντες οι θέλοντες ευσε­βως ζην εν Χριστώ Ιησού διωχθή­σονται», και υπέμενε τα πάντα έχοντας εμπιστοσύνη στον Χριστό, έχοντας τη βεβαιότητα ότι δεν υπο­στήριζε κάτι ψεύτικο ή κάτι άδικο και γι᾽ αυτό υπέφερε, αλλά έχοντας βαθειά τη συναίσθηση ότι υπέμενε όλες αυτές τις ταλαιπω­ρι­ες υπέρ της πίστεως και της αγά­πης στον Χριστό και την Εκκλη­σία του· έχοντας συναίσθηση ότι η πα­λη και ο αγώνας του δεν ήταν «προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τα πνευματικά της πονηρίας, προς τον κοσμοκράτορα του σκότους του αιώνος τούτου», όπως είναι και ο αγώνας κάθε χριστιανού που καλείται να συσταυρωθεί με τον Χρι­στο, για να μπορέσει και να συναναστηθεί μαζί του.

[irp posts=”418135″ name=”Οι ευχές της Ι.Μ. Βεροίας στον Μητροπολίτη Πριγκηποννήσων Δημήτριο”]

Ο Μέγας Αθανάσιος τον γνω­ριζε καλά αυτόν τον αγώνα, γιατί πριν να αγωνισθεί ενα­­ντίον του Α­ρείου, πριν να φθα­­­σει στο σημείο να διώ­­κεται χάριν της αλη­θείας και των ορθών δογμά­των της πι­στε­ως, είχε αγωνισθεί στον στίβο της εν Χριστώ ζωής και της πνευ­μα­τικής ασκήσεως. Είχε αγωνι­σθεί, όπως ψάλλει και ο ιε­ρος υμνο­­γρα­φος προς τιμήν του, με επιμονή για να κατακτήσει ο­λες τις αρετές. «Αρετήν πάσαν ήσκη­σας επιμό­νως, θεόπνευστε», του λέγει.

Και αυτή ακριβώς είναι η ιερά πα­ρακαταθήκη του και σε μας που τιμούμε σήμερα τη μνήμη του.

Εμείς δεν έχουμε να αντιμε­τω­πι­σουμε τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες που είχε να αντιμετω­πίσει ο Μέγας Αθανάσιος. Δεν χρει­άζεται να αντιπαρατεθούμε με αιρετικούς, ούτε να υπομείνουμε αδι­κίες και εξορίες χάριν της ορ­θο­­δόξου πίστεως. Καλούμεθα ο­μως και εμείς ως πιστά μέλη της Εκκλησίας να αγωνισθούμε «τον καλόν αγώνα της πίστεως», να αγω­­νισθούμε για να νεκρώσουμε τον παλαιό άνθρωπο και να απο­κτη­σουμε τις αρετές που αναμένει ο Θεός από εμάς.

Ο πνευματικός αυτός αγώνας μπο­ρεί να μην είναι τόσο δύσκο­λος όσο αυτός που διε­ξήγαγε ο Μέγας Αθανάσιος, αλλά δεν είναι εύκολος, γιατί η ανθρώ­πινη φύση μας είναι αδύναμη και οι πειρα­σμοί, που στέλνει ο διά­βο­λος προ­κει­μένου να μας παρα­συ­ρει ώστε να εγκαταλείψουμε τον αγώνα και την προσπάθειά μας, ει­ναι πολλοί. Έτσι πολλοί από εμάς αρχίζουμε με ζήλο και διάθεση τον αγώνα μας, αλλά με τις πρώτες δυσκολίες που θα συναντήσουμε απογοη­τευ­όμαστε, αποθαρρυνόμαστε, αισθα­νο­μαστε ότι δεν αντέχουμε, και αρ­χι­ζουμε να εγκαταλείπουμε την προσπάθειά μας, ξεχνώντας ότι ο Χριστός δεν μας υποσχέθηκε μια άνετη και ευχάριστη πορεία, χωρίς κόπο και χωρίς ιδρώτα, αλλά μας προειδοποίησε ότι είναι «στενή και τεθλιμμένη η οδός η απά­γου­σα εις την ζωήν», και ότι «διά πολ­­λων θλίψεων δεί ημάς εισελ­θείν εις την βασιλείαν των ουρα­νων».

Γι᾽ αυτό και θα πρέπει να συνει­δη­τοποιήσουμε ότι για να φθα­σουμε στην αρετή είναι ανάγκη να οπλισθούμε πρωτίστως με υπο­μο­νη και επιμονή, όπως έκανε και ο Μέγας Αθανάσιος, και να μην εγκαταλείπουμε την προσπάθεια στην πρώτη δυσκολία, στον πρώτο πειρασμό, στην πρώτη αποτυχία μας πολλές φορές, αλλά να τρέχουμε «δι᾽ υπο­μονής», όπως μας συστήνει και ο απόστολος Παύλος, «τον προκεί­μενον ημίν αγώνα», τον αγώνα της αρετής, αλλά και με επιμονή, όπως ο εορ­ταζόμενος άγιος Αθανάσιος, υπέμεινε, εδιώχθη, συκοφαντήθηκε, εξορίσθηκε, παρά ταύτα όμως δεν εγκατέλειψε την αλήθεια, δεν εγκατέλειψε την αρετή.

Έτσι μόνο, αδελφοί μου, θα αξιω­­θούμε και εμείς, διά των πρε­σβειών και του αγίου Αθανασίου, της ουρανίου βα­σι­λείας, στην οποία αναπαύεται μαζί με όλους τους αγίους και αναμένει και εμάς οι οποίοι σήμερα τον τιμούμε και ιδιαίτερα στον ναό του.

Εύχομαι η χάρη του αγίου να σκέπει, να διαφυλάττει την ενορία σας αλλά και τον καθένα σας προσωπικά.

Δείτε φωτογραφίες της Μητρόπολης εδώ