Ναι καλά διαβάσατε στον τίτλο: “τι μπορεί να προκαλέσει η μοναξιά στο ανοσοποιητικό σύστημα.” Μην αναρωτιέστε τι σχέση μπορεί να έχει η μοναξιά μια κοινωνική κατάσταση με τον οργανισμό, σας λέμε ότι έχει σχέση και μάλιστα μεγάλη. Η δυσάρεστη από ψυχολογική άποψη κατάσταση που βιώνουν οι μοναχικοί άνθρωποι, κάνει σμπαράλια το ανοσοποιητικό σύστημα με αποτέλεσμα ο οργανισμός τους να είναι ευάλωτος σε ιούς και ασθένειες. Διαβάστε γιατί συμβαίνει αυτό…
Αμερικάνοι επιστήμονες από το “ινστιτούτο ερευνών συμπεριφορικής ιατρικής”, τμήμα της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου του Οχάιο, με επικεφαλής την καθηγήτρια Λίζα Γιαρέμκα, ύστερα από έρευνα διαπίστωσαν ότι οι μοναχικοί άνθρωποι και εκείνοι που βιώνουν την μοναξιά στη ζωή τους, έχουν ένα ανοσοποιητικό σύστημα που ουσιαστικά είναι ευάλωτο και ανίκανο να αντιμετωπίσει ακόμη και ιούς που βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση στο ίδιο τους το σώμα , ή άλλες ασθένειες. Αντίθετα άνθρωποι που μπορεί να χαρακτηριστούν “κοινωνικοί”, άνθρωποι με φίλους, έχουν ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα και μπορούν και πολεμούν τόσο τους ιούς όσο και τις ασθένειες.
Η επιστημονική ομάδα του πανεπιστημίου του Οχάιο έκανε την ανακοίνωση αυτή στο ετήσιο συνέδριο της Εταιρίας Προσωπικότητας και Κοινωνικής Ψυχολογίας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις της ερευνητικής ομάδας, οι μοναχικοί άνθρωποι όχι μόνο δεν έχουν δυνατό ανοσοποιητικό αλλά εμφανίζουν επίσης και περισσότερες χρόνιες φλεγμονές. Αυτό συμβαίνει γιατί το άγχος (που εμφανίζεται από τη μοναξιά) σε αυτούς είναι σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Οι ίδιοι άνθρωποι είναι περισσότερο ευάλωτοι σε καρδιολογικές και άλλες παθήσεις, σε σχέση πάντα με τους υπολοίπους.
Η επιστήμονες μελέτησαν περίπου 200 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 51 χρόνια και οι οποίες είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Είχαν επιζήσει όλες από καρκίνο του μαστού. Μελέτησαν επίσης 134 υπέρβαρους ενήλικες, οι οποίοι δεν παρουσίαζαν κάποιο σημαντικό πρόβλημα υγείας. Οι επιστήμονες πήραν δείγμα αίματος από όλους και προσπάθησαν να εντοπίσουν στο αίμα αντισώματα κατά των ιών του έρπη, του κυτταρομεγαλοιού και του ιού Επστάιν Μπαρ), δυο ιών που ζουν εν υπνώσει μέσα στο σώμα μας και μπορεί κάποια στιγμή να ενεργοποιηθούν.
Στη συνέχεια οι επιστήμονες συσχέτισαν την ύπαρξη αντισωμάτων με τον βαθμό της μοναξιάς που βίωνε ο κάθε άνθρωπος. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσο πιο μόνος νιώθει κάποιος τόσο περισσότερα αντισώματα είχε κατά των ιών , κάτι που σημαίνει ότι ο ιός ήταν πιο ενεργός μέσα στον οργανισμό τους. Αντίστοιχη μέτρηση έγινε και για τα επίπεδα κάποιων πρωτεϊνών, όπως οι κυτοκίνες που δείχνουν εάν υπάρχει φλεγμονή στο σώμα. Τα μεγαλύτερα επίπεδα κυτοκίνης τα είχαν πάλι οι άνθρωποι που αισθάνονταν μόνοι.
Η κυτοκίνη συνδέεται με χρόνιες φλεγμονές και με διάφορες παθήσεις όπως η στεφανιαία νόσος, ο διαβήτης τύπου 2, η αρθρίτιδα, κ.α. Με τη νέα μελέτη γίνεται αντιληπτό ότι όχι μόνο το στρες ενισχύει την εσωτερική φλεγμονή, αλλά και η μοναξιά μπορεί να δράσει ανάλογα. Και όπως δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας καθηγήτρια Λίζα Γιαρέμκα: “Η νέα έρευνα δείχνει ότι και η μοναξιά μπορεί να δράσει με ανάλογο τρόπο, αφού η ίδια αποτελεί πηγή του χρόνιου στρες. Οι μοναχικοί άνθρωποι τείνουν να υπεραντιδρούν στα αρνητικά συμβάντα της ζωής τους, με αποτέλεσμα η καθημερινότητά τους να είναι πιο επιρρεπής στο άγχος. Η συνέπεια είναι να διαταράσσεται η ομαλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματός τους”.
