Νέα φαινόμενα επιλεκτικής ευαισθησίας
Του Γιώργου Θεοχάρη
Πριν από λίγες ημέρες ο Δήμαρχος της Αθήνας προέβη σε μία προκλητική για πολλούς Έλληνες ενέργεια, να φωταγωγήσει το Δημαρχείο της Αθήνας με τα χρώματα της τουρκικής σημαίας, σε ένδειξη συμπαράστασης για τους Τούρκους αστυνομικούς που σκοτώθηκαν από βομβιστική επίθεση στην Κωνσταντινούπολη.
Ασφαλώς και η επίθεση σε ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν το καθήκον τους, φυλώντας ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο, είναι κάτι που μόνο να καταδικάσει μπορεί κανείς.
Ωστόσο η ενέργεια του Δημάρχου Αθηνών δεν μπορεί παρά να μας προκαλέσει σοβαρό προβληματισμό για την ελαφρότητα και την ανευθυνότητά της.
Κατ’ αρχήν, η τουρκική σημαία δεν είναι απλά το σύμβολο ενός κράτους.
Έχει και έντονα θρησκευτικό χαρακτήρα, αφού φέρει την ημισέληνο, που είναι το σύμβολο του Μωάμεθ και του ισλαμισμού (θυμηθείτε την ερυθρά ημισέληνο κατ’ αντιδιαστολή του ερυθρού σταυρού), ο οποίος παγκοσμίως είναι υπεύθυνος, από την στιγμή της ίδρυσής του και μέχρι σήμερα, για τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων, που αρνήθηκαν να τον δεχθούν.
Φωτιά, τσεκούρι, μαχαίρι, κοινωνική ανισότητα, διακρίσεις εις βάρος των μη μουσουλμάνων και άλλα πολλά και φρικτά είναι η κύρια ιστορία της ημισέληνου, με την οποία φώτισε ο Δήμαρχος της Αθήνας το Δημαρχείο μιας χριστιανικής πόλης.
Εμείς όμως ας παραβλέψουμε όλη την ηθική διάσταση του θέματος, λέγοντας το τούρκικο: «χαλάλ ολσούν».
Θα σταθούμε μόνο στην ανθρώπινη διάστασή του.
Λίγες ώρες μετά την επίθεση στην Κωνσταντινούπολη, μία τρομοκρατική επίθεση από το ISIS σε εκκλησία των Κοπτών στο Κάιρο στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 20 άκακους ανθρώπους.
Αυτή τη φορά τα θύματα δεν ήταν αστυνομικοί, αλλά γυναίκες και παιδιά, που παρακολουθούσαν την ακολουθία.
«Το πάτωμα είναι γεμάτο αίμα, ρούχα και παπούτσια για τα μωρά και τις γυναίκες. Όλες οι καρέκλες έχουν καταστραφεί, η κύρια είσοδος της εκκλησίας τινάχτηκε στον αέρα και μετακινήθηκε, παρά το μεγάλο μέγεθός της. Ακόμα και οι μαρμάρινες κολώνες στην κυρίως αίθουσα έσπασαν», δήλωσε μια γυναίκα που βρισκόταν μέσα στην εκκλησία του Αγίου Μάρκου, όταν έγινε η επίθεση.
Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος για άλλη μία φορά απέδειξε την ποιότητά του, καθώς έσπευσε να διαβιβάσει τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων, μέσω του Γενικού Γραμματέα της προεδρίας της Δημοκρατίας, πρέσβη Γιώργου Γεννηματά.
Το ερώτημά μας είναι: αυτές οι χριστιανές γυναικούλες και τα παιδάκια των Κοπτών, που παρακολουθούσαν την ακολουθία στην εκκλησία τους πριν διαμελιστούν, είναι λιγότερο πολύτιμα στην σκέψη του κ. Καμίνη από τους μουσουλμάνους Τούρκους αστυνομικούς της Κωνσταντινούπολης;
Η Τουρκία αυτή την στιγμή, εξαιτίας της αλαζονικής και φιλοτζιχαντιστικής πολιτικής του ισλαμιστή Ερντογάν, έχει εισέλθει σε έναν φαύλο κύκλο αίματος, τον οποίο ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να φορτώνει μόνο στους τρομοκράτες.
Αυτές όμως οι γυναικούλες και τα παιδάκια των Κοπτών σε τί έφταιξαν, ώστε να συγκινούν λιγότερο τον κ. Καμίνη από τους Τούρκους αστυνόμους;
Και αυτή η σημαία της Αιγύπτου, που δεν παραπέμπει άμεσα σε κανένα θρησκευτικό σύμβολο, ούτε ημισέληνο έχει, παρά μόνο έναν αετό (σύμβολο του Σαλαδίν), είναι λιγότερο ελκυστική στον κ. Καμίνη;
Θα θέλαμε την απάντησή του.
