Αγίου Παισίου Αγιορείτου
Όχι αποχή από την εξομολόγηση με την δικαιολογία ότι «αφού θα ξαναπέσω τι να πάω;».
. Όπως κανείς δεν λέει:
«Αφού θα ξαναπεινάσω, γιατί να φάω;»
ή «αφού θα ξαναλερωθώ γιατί να πλυθώ;», έτσι κανείς δεν πρέπει να αναβάλλει την εξομολόγηση με την σκέψη: «Αφού θα ξαναπέσω γιατί να πάω να εξομολογηθώ;».
Κάποτε ρώτησαν τον π. Παίσιο: «Γέροντα, μερικοί από φιλότιμο δεν πάνε να εξομολογηθούν. «Αφού μπορεί να ξανακάνω το ίδιο σφάλμα, λένε, για ποιο λόγο να πάω να το εξομολογηθώ; για να κοροιδεύω τον παπά;».
Εκείνος τότε απάντησε:- Αυτό δεν είναι σωστό! Είναι σαν να λέει ένας στρατιώτης, όταν τραυματίζεται: «Αφού ο πόλεμος δεν τελείωσε και μπορεί πάλι να τραυματισθώ, γιατί να δέσω το τραύμα μου;». Αλλά, αν δεν το δέσει, θα πάθει αιμορραγία και θα πεθάνει. Μπορεί από φιλότιμο να μην πηγαίνουν να εξομολογηθούν, τελικά όμως αχρηστεύονται.
Ο διάβολος, βλέπεις, εκμεταλλεύεται και τα χαρίσματα (π.χ. το φιλότιμο). Αν δεν καθαρίζουμε με την εξομολόγηση την ψυχή μας, όταν πέφτουμε και λερωνόμαστε, σκεπτόμενοι ότι πάλι θα πέσουμε και θα λερωθούμε, προσθέτουμε λάσπες πάνω στις παλιές λάσπες και είναι δύσκολο μετά να καθαρίσουν.
