Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επιχειρεί να επιβάλει ως ιδεολογία στους ελληνόπαιδες τον διεθνισμό, την παγκοσμιοποίηση και τον συγκρητισμό.
Μοχλός προώθησης το «θρηκειολογικό» μάθημα των θρησκευτικών. Η επιχείρηση έχει μακρά ιστορία. Σ’ αυτήν το αριστερό ιδεολόγημα του «ουδετερόθρησκου» – διάβαζε άθεου – κράτους συμμαχεί με τις αντιλήψεις του κοσμοπολιτικού νεοφιλελευθερισμού.
Ο κ. Στ. Γιαγκάζογλου, σύμβουλος του Υπουργού Παιδείας κ. Νίκου Φίλη,
το 2004, σε εισήγησή του στο σεμινάριο της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, που είχε θέμα «Τα θρησκευτικά ως μάθημα ταυτότητας και πολιτισμού» τόνισε ότι το μάθημα των Θρησκευτικών είναι ανάγκη «να παραμερίσει τον κατηχητικό, ομολογιακό και απολογητικό προσανατολισμό του».
Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος και η περί αυτόν Ιερά Σύνοδος, τον Οκτώβριο του 2008, έδωσαν στον κ. Στ. Γιαγκάζογλου το «βήμα» του επισήμου περιοδικού της Εκκλησίας της Ελλάδος «Εκκλησία», για να τους «πληροφορήσει» πως «το θρησκευτικό μάθημα στη δημόσια εκπαίδευσή μας εγκαλείται ότι είναι μονοφωνικό, κατηχητικό και μονόπλευρο, προσηλωμένο στο <πίστευε και μη ερεύνα>, μονολιθικό και σκοταδιστικό, <ακραία περίπτωση κατηχητισμού και θρησκευτικής ενδογμάτισης (Σημ. ;;;) στο πλαίσιο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης>, ενώ του απαγγέλλονται πολλές ακόμη κατηγορίες». (Περ. «Εκκλησία», Έτος ΠΕ΄, Τεύχος 9, Οκτώβριος 2008, σελ. 707, οι υπογραμμίσεις του υπογράφοντος). Τότε, για τα συγκεκριμένα γραφόμενα από τον κ. Γιαγκάζογλου, δεν υπήρξε αντίδραση εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου και άλλων Ιεραρχών… Λίγοι αντέδρασαν, αλλά η φωνή τους πνίγηκε από το ρεύμα του «εκσυγχρονισμού»… Χρειάστηκαν οκτώ χρόνια για να αντιμετωπίσει η ποιμαίνουσα Εκκλησία με αποφασιστικό τρόπο τις μεθοδεύσεις σε βάρος του μαθήματος των Θρησκευτικών και για να απομακρύνει από τη διεύθυνση του περιοδικού «Θεολογία» τον κ. Στ. Γιαγκάζογλου. Κάτι είναι και αυτό…
Γενικότερα για τον χωρισμό του Κράτους από την Εκκλησία η αναπλ. Υπουργός Παιδείας κ. Αθανασία (Σία) Αναγνωστοπούλου έχει γράψει στην «Αυγή»: «Για την Αριστερά το ζήτημα του χωρισμού κράτους – Εκκλησίας αποτελεί ένα από τα κορυφαία στοιχεία συγκρότησης της ταυτότητάς της». (Αυγή, 17 Μαΐου 2015, σελ. 27). Ίδιες με της Αριστεράς οι νεοφιλελεύθερες θέσεις του κ. Στ. Μάνου….
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης περιγράφει τα συμπλέγματα κατωτερότητας και επαρχιωτισμού, που έχουν κάποιοι Έλληνες έναντι της Δύσης. Για να μην θεωρούνται «οπισθοδρομικοί» και εν ονόματι της νεωτερικότητας προτιμούν να χάσουν την ιδιοπροσωπία τους και να αποκοπούν από την Ιστορία τους και την Παράδοσή τους, σα να ντρέπονται για την καταγωγή τους… Ως πολιτισμικά νεόπλουτοι επιδιώκουν να κάνουν τα ελληνόπουλα κακές απομιμήσεις των «φωτισμένων» Γάλλων σε ένα άθεο κράτος.
Αυτά που λένε οι νεοκομμουνιστές, οι νεοφιλελεύθεροι και οι κοσμοπολίτες στους Έλληνες, που νιώθουν περήφανοι για την Παράδοση τους και υπεύθυνοι για τη συνέχειά Της, ουδείς τα υποστηρίζει στις ΗΠΑ, στην Αγγλία, στη Σουηδία. Κατά τη λογική των ανθρώπων του ΣΥΡΙΖΑ οι λαοί των χωρών αυτών είναι αναχρονιστικοί..
Στην περίπτωση το θέμα δεν είναι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός εφαρμόζει την ιδεολογία του. Είναι κυρίως οι ΑΝΕΛ. Εξελέγησαν από συντηρητικούς ψηφοφόρους, που με την ψήφο τους θέλησαν να διαμαρτυρηθούν κατά της ΝΔ, επειδή δέχθηκε το δεύτερο μνημόνιο. Τους ψήφισαν επειδή τους πίστεψαν.
Όχι μόνο για το σκίσιμο των μνημονίων, αλλά και για τις διαβεβαιώσεις που πήραν περί διαφύλαξης της Παράδοσής μας. Δεν αρκούν λοιπόν σήμερα οι δηλώσεις και τα δάκρυά τους. Αν τους μένουν ίχνη αξιοπρέπειας και σοβαρότητας να το δείξουν εμπράκτως τώρα. Αλλιώς, επειδή συγκυβερνούν, έχουν και την ιστορική ευθύνη των αποφάσεών που λαμβάνονται.
