Τα μεθέορτα της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων

Την Κυριακήν, 18ην Σεπτεμβρίου/1ην Οκτωβρίου 2012, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου μεθεόρτως η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Την ως άνω ημέραν η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προεξήρξε της θ. Λειτουργίας εις το παρεκκλήσιον του Τιμίου Σταυρού, το ευρισκόμενον εις το εν Ναζαρέτ κτήμα του Πατριαρχείου «Κασρ-Ελ-Μουτράν», ανακαινισθέν προσφάτως ενεργείαις του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού και του ηγουμένου της Ιεράς Μονής Θαβώρ Αρχιμανδρίτου π. Ιλαρίωνος και δαπάναις προσκυνητών εξ Ελλάδος.

Μετά του Μακαριωτάτου συνελειτούργησαν ο Ιερώτατος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός, ο Γέρων Αρχιγραμματεύς, Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος και ο παρεπιδημών Αρχιερεύς της Εκκλησίας της Κύπρου Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος, Ιερομόναχοι, Πρεσβύτεροι και Διάκονοι.

Εις τους προσελθόντας εις την θ. Λειτουργίαν εκ της Ναζαρέτ και των περιχώρων πιστούς εκήρυξεν ο Μακαριώτατος Πατριάρχης τον θείον λόγον, έχοντα ως έπεται ελληνιστί:

«Σήμερον Σταυρός υψούται και κόσμος εκ πλάνης ηλευθέρωται. Σήμερον του Χριστού η Ανάστασις εγκαινίζεται και τα πέρατα της γης αγάλλονται, εν κυμβάλοις δαυϊτικοίς ύμνον σοι προσφέροντα και λέγοντα• ειργάσω σωτηρίαν εν μέσω της γης ο Θεός, Σταυρόν και Ανάστασιν, δι’ ων ημάς έσωσας, αγαθέ και φιλάνθρωπε». Αναφωνεί ο υμνωδός της Αγίας ημών Εκκλησίας.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ευλαβείς προσκυνηταί,

Το ξύλον της σταυρικής θυσίας του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού, δηλονότι ο Σταυρός, κατέχει κεντρικήν θέσιν  εις το μυστήριον της εν Χριστώ απολυτρώσεως ημών. Και τούτο διότι δια του Σταυρού επήλθεν η απελευθέρωσις του ανθρώπου εκ της πλάνης του διαβόλου. Δια του Σταυρού ενεκαινιάσθη η Ανάστασις του Χριστού, επί πλέον δε δια του Σταυρού και της Αναστάσεως ετελεσιουργήθη το μέγα του Θεού μυστήριον της σωτηρίας του ανθρώπου εν τω κόσμω.

Αυτό τούτο το γεγονός ευαγγελίζεται και κηρύττει η αγία του Χριστού Εκκλησία δια της σημερινής εορτής της παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Η Εκκλησία των Ιεροσολύμων, ούσα ο πιστός και αψευδής μάρτυς του τόπου της Σταυρώσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, αλλά και του τόπου της υπό της Αγίας Ελένης Ευρέσεως του Σταυρού και της υπό του Επισκόπου Ιεροσολύμων Μακαρίου υψώσεως Αυτού αγάλλεται και μετά του θείου Παύλου καυχάται λέγουσα: «Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω Σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι’ ου εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ τω κόσμω». (Γαλ. 6,14).

Αυτήν ακριβώς την ελευθερίαν εγγυάται και το μυστήριον του Σταυρού εις εκείνους, οι οποίοι πιστεύουν και προσκυνούν τον Τίμιον Σταυρόν.  «Ο λόγος γαρ ο του Σταυρού τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστίν, τοις δε σωζομένοις ημίν δύναμις Θεού εστιν», κηρύττει ο σοφός Παύλος. (Α’ Κορ. 1,18).

Ο Ιησούς Χριστός ως Θεός εφύτευσε το «ξύλον της ζωής εν μέσω του παραδείσου», (Γεν. 2,9). Ο ίδιος μετά την εκ της Παρθένου Μαρίας και δια Πνεύματος Αγίου ενσάρκωσίν Του, ως τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, εφύτευσε εν μέσω της γης και το όργανον της σωτηρίας, δηλονότι το ξύλον του Σταυρού, ως ψάλλει ο προφήτης Δαβίδ: «Ο δε Θεός βασιλεύς ημών προ αιώνων, ειργάσατο σωτηρίαν εν μέσω της γης». (Ψαλμ. 73,12).

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, αγαπητοί μου, ειργάσθη την σωτηρίαν ημών ουχί μόνον δια της Ευαγγελικής διδασκαλίας Του, αλλά και δια του αίματός Του, δηλαδή του σταυρικού Αυτού πάθους, «εν ω έχομεν την απολύτρωσιν δια του αίματος αυτού», (Εφεσ. Α’, 7).

Με άλλα λόγια, ο Κύριος και Θεός ημών Χριστός επότισε με το αίμα και το ύδωρ που έτρεξαν από την ακήρατον πλευράν Του, το ξύλον του Σταυρού, το ξύλον της κατάρας και της ατιμίας και το μετέβαλεν εις ξύλον ζωής και, ως λέγει ο υμνωδός της Εκκλησίας,  «εις δένδρον ζωηφόρον», εις δένδρον που καρποφορεί την αιώνιον ζωήν. «Ούτός εστιν», λέγει ο Ευαγγελιστής, «ο ελθών δι’ ύδατος και αίματος, Ιησούς Χριστός• ουκ εν τω ύδατι μόνον, αλλ’ εν τω ύδατι και τω αίματι• και το Πνεύμά εστι το μαρτυρούν, ότι το Πνεύμά εστιν η αλήθεια». (Α’ Ιωάν. 5,6).

Αναλυτικώτερον ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής λέγει: «Μην ακούετε τι σας λέγουν περί του Ιησού τα όργανα της πλάνης και του σκότους. Αυτός είναι Εκείνος, που ήλθε και εφανερώθη ως Μεσσίας δια του βαπτίσματός Του εις το ύδωρ, όπου ο Πατήρ Θεός διεκήρυξεν αυτόν Υιόν Του αγαπητόν, και δια του αίματός Του, που το προσέφερεν επί  του σταυρού θυσίαν, την οποίαν εδέχθη ο Πατήρ Του, όπως εφάνη και από τα σημεία που επηκολούθησαν, δια τα οποία οι παριστάμενοί Του ωμολόγησαν Υιόν του Θεού. Αυτός διεκηρύχθη εις τον Ιορδάνην ποταμόν και εις τον Γολγοθάν Θεάνθρωπος Μεσσίας, ο Ιησούς Χριστός. Δεν εφανερώθη Μεσσίας δια του βαπτίσματός Του μόνον, αλλά δια του βαπτίσματος και του σταυρικού θανάτου Του. Αλλά και το Άγιον Πνεύμα είναι μάρτυς, που δίδει μαρτυρίαν. Είναι δε η μαρτυρία αυτή του Πνεύματος έγκυρος, διότι το Πνεύμα το Άγιον είναι αυτή η αλήθεια.

Δια της εορτίου υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, αφ’ ενός προσκυνούμεν Αυτόν τούτον τον σταυρωθέντα Σωτήρα ημών Χριστόν. Αφ’ ετέρου υμνούμεν και εορτάζομεν την Αγίαν του Χριστού Ανάστασιν. Προσκυνούμεν δε δια του σταυρού Αυτόν τούτον τον Ιησούν Χριστόν, διότι επί του σταυρού εθυσιάσθη «ίνα», ως λέγει ο μέγας Παύλος, «λυτρώσηται ημάς από πάσης ανομίας και καθαρίση εαυτώ λαόν περιούσιον», (Τιτ. 2,14). Ο δε περιούσιος λαός είναι τα τίμια μέλη, τα οποία συνιστούν το σώμα της Εκκλησίας, «ην περιεποιήσατο δια του ιδίου αίματος», (Πραξ. 20,28), δηλονότι του σταυρικού αίματος του Χριστού.

Ο Σταυρός του Χριστού, αγαπητοί μου αδελφοί,  η καλλίτερον ειπείν, ο σταυρικός θάνατος του Χριστού και η δι’ αυτού εγκαινίασις του θανάτου της ζωής, τουτέστιν της καταργήσεως του θανάτου δια της αναστάσεως του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού είναι αυτό, το οποίον διαφοροποιεί την των Χριστιανών θρησκείαν από οιονδήποτε άλλον θρησκευτικόν η φιλοσοφικόν η ιδεολογικόν σύστημα. Ιδού λοιπόν διατί ο ιερός Παύλος λέγει: «Ο λόγος γαρ ο του σταυρού τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστί, τοις δε σωζομένοις ημίν δύναμις Θεού εστι», ( Α’ Κορ. 1,18).

Εξ άλλου εις το κέντρον της αναιμάκτου και λογικής λατρείας της Εκκλησίας μας, δηλονότι της θείας Ευχαριστίας, είναι το γεγονός ότι «δι’
αυτού του σταυρωθέντος και Αναστάντος Χριστού αναφέρομεν θυσίαν αινέσως δια παντός τω Θεώ και Πατρί», ( Εβρ. 13,15).

Εις τούτο εξ άλλου καλούμεθα υπό της Εκκλησίας δια στόματος του υμνωδού λέγοντος: «Δεύτε, λαοί, το παράδοξον θαύμα καθορώντες, του Σταυρού την δύναμιν προσκυνήσωμεν, ότι ξύλον εν Παραδείσω θάνατον εβλάστησε• το δε την ζωήν εξήνθησεν αναμάρτητον έχον προσηλωμένον τον Κύριον• εξ ου πάντα τα έθνη αφθαρσίαν τρυγώντες κραυγάζομεν. Ο δια Σταυρού τον θάνατον καταργήσας και ημάς ελευθερώσας, δόξα Σοι». Αμήν.

Την μεσημβρίαν ο Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός παρέθεσε τιμητικήν τράπεζαν εις τον Μακαριώτατον, την συνοδείαν Αυτού και άλλους.

Η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού εωρτάσθη ωσαύτως μεθεόρτως και εις την Ιεράν Μονήν του Τιμίου Σταυρού εις την Δυτικήν Ιερουσαλήμ παρά το Ευρωπαϊκόν Κοινοβούλιον, κειμένην εις τον τόπον, ένθα εφυτεύθη το τρισύνθετον ξύλον,  εκ του οποίου κατεσκευάσθη ο σταυρός, εν ω προσηλώθη ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός δια την σωτηρίαν ημών.

Ενταύθα ετελέσθη θ. Λειτουργία υπό του καθηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Κλαυδίου, την οποίαν παρηκολούθησαν πιστοί της πόλεως των Ιεροσολύμων και προσκυνηταί. Τούτους εδεξιώθη εις το ηγουμενείον ο καθηγούμενος.