Προσφώνηση Πατριάρχου Ιεροσολύμων στην διάσκεψη των Προκαθημένων Ορθοδόξων Εκκλησιών Μ. Ανατολής στη Λευκωσία.

Εις Λευκωσίαν, την 3ην Σεπτεμβρίου 2012, “Αδελφοί, αλλήλων τα βάρη βαστάζετε και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Χριστού», (Γαλ. 6,2).
Μακαριώτατε Πατριάρχα Αλεξανδρείας.
Αρχιεπίσκοπε Κύπρου,
Εκπρόσωπε του Μακαριωτάτου Πατριάρχου  Αντιοχείας, Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, Η προς τα μέλη του σώματος του Χριστού, δηλονότι της Εκκλησίας, κηρυγματική εντολή του Αποστόλου των Εθνών Παύλου προέτρεψε την κατά τόπους εν τη Μέση Ανατολή Μίαν Αγίαν Καθολικήν και Αποστολικήν ημών Εκκλησίαν εις την ανάληψιν της «Ορθόδόξου Πρωτοβουλίας».

Η σημερινή Κυριακή ευχαριστιακή Σύναξις των Προκαθημένων των Αποστολικών ημών Εκκλησιών Αλεξανδρείας, Αντιοχείας (τούτου μη δυνηθέντος παραστήναι φυσικώς), Ιεροσολύμων και Κύπρου αφ’ ενός. Και η συνάντησις των νεολαιών των αντιστοίχων Εκλησιαστικών πνευματικών δικαιοδοσιών επί των ιερών εδαφών της ιστορικής και πολυπαθούς Αγιοτόκου νήσου Κύπρου αφ’ ετέρου, αποτελεί έμπρακτον απόδειξιν της εν τω δοκιμασμένω κόσμω Χριστιανικής ημών μαρτυρίας.

Το εν Χριστώ κήρυγμα μετουσίας και σωτηρίας εν τω κόσμω συνεχίζεται δια του θεανθρωπίνου θεσμού  της Εκκλησίας και του εν αυτή ενεργούντος Αγίου Πνεύματος, του Πνεύματος του Χριστού.

Η θεραπευτική και σωστική ενέργεια της πνευματικής δυνάμεως της Εκκλησίας πρωτίστως και κυρίως αποτελεί την μόνην ελπίδα καταφυγής και προστασίας των ανθρώπων, ως τούτο καταδεικνύεται εναργέστατα από τας πολιτικάς κάι θρησκευτικάς εξεγέρσεις και διαμάχας που διαδραματίζονται εις ολόκληρον την οικουμένην, ιδιαιτέρως δε εις την ευρυτέραν περιοχήν της Μέσης Ανατολής.

Όλοι μας είμεθα αυτόπται και αυτήκοοι μάρτυρες  των γεγονότων των προφητικών λόγων του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, λέγοντος: «Όταν δε ακούσητε πολέμους και ακαταστασίας, μη  πτοηθήτε• δει γαρ ταύτα γενέσθαι πρώτον, αλλ’ ουκ ευθέως το τέλος… εγερθήσεται έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, σεισμοί τε μεγάλοι κατά τόπους και λιμοί και λοιμοί έσονται… προ δε τούτων πάντων επιβαλούσιν εφ’ υμάς τας χείρας αυτών και διώξουσι… αποβήσεται δε υμίν εις μαρτύριον», ( Λουκ. 21, 9-13).

Οι του Κυρίου προφητικοί και εσχατολογικοί ούτοι λόγοι ουδεμίαν σημασίαν έχουσιν εις αυτούς οι οποίοι «εκ του κόσμου εισι», ( Α’ Ιωάν.
4,5). Ημείς, αγαπητοί μου αδελφοί, όντες μέλη του σώματος του Χριστού και φορείς της αποστολικής διαδοχής «ημείς εκ του Θεού εσμέν» –κατά την ομολογίαν του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, «ο γινώσκων τον Θεόν ακούει ημών• ος ουκ έστιν εκ του Θεού ουκ ακούει ημών. Εκ τούτου γινώσκομεν το πνεύμα της αληθείαν και το πνεύμα της πλάνης». (Α  Ἰωαν. 4, 6 ).

Λέγομεν τούτο, επικαλούμενοι τους λόγους του σοφού Παύλου: «ότι εν εσχάταις ημέραις ενστήσονται καιροί χαλεποί» ( Β’ Τιμ. 3,1), αλλά ταυτοχρόνως και καιροί επαργρυπνήσεως και εγρηγόρσεως. Επί πλέον δε είναι καιροί ευπρόσδεκτοι τω Θεώ, κατά τους προφητικούς λόγους του Ησαΐου, τους οποίους επικαλείται ο θείος Παύλος: «λέγει γαρ• καιρώ δεκτώ επήκουσά σου και εν ημέρα σωτηρίας εβοήθησά σοι• ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας», ( Β’ Κορ. 6, 2).

Αυτό τούτο ακριβώς το προφητικόν και αποστολικόν παράγγελμα συνήγαγεν πάντας ημάς, ποιμένες και ποιμενομένους εις τον ευλογημένον τούτον τόπον, δια να αναλάβωμεν την πανοπλίαν του Θεού, «ότι ουκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις (Εφ. 6,12).
Δεηθώμεν, λοιπόν, του Δομήτορος της Εκκλησίας Κυρίου  και Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού, όπως δια των πρεσβειών της Υπεραγίας Δεσποίνης Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας περιφρουρήται από πάσης προσβολής εναντίας η νεολαία αυτής. Αμήν”.