Απίθανη εκμετάλλευση της τρομοκρατικής επίθεσης για την προώθηση του gay style!
Του Γ. Θεοχάρη
Σε μία απίστευτη πράξη σκοταδισμού προέβη ο Δήμος της Γαλλικής πρωτεύουσας, μετά την πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στο Οτράντο των ΗΠΑ.
Συγκεκριμένα ανακοίνωσε ότι ο Πύργος του Άιφελ θα φωταγωγηθεί στα χρώματα του ουράνιου τόξου της κοινότητας ομοφυλοφίλων, στη μνήμη των θυμάτων της επίθεσης του Ορλάντο!
Όπως ανακοίνωσε στο Twitter η δήμαρχος Αν Ινταλγκό, «το Παρίσι είναι με το Ορλάντο. Απόψε, ο Πύργος του Άιφελ θα φωτιστεί με τα χρώματα LGBT προς τιμήν των θυμάτων».
Στην απίστευτη αυτήν εξίσωση της κοινότητας των ομοφυλοφίλων με μία ολόκληρη χώρα προέβη ο Δήμος και η επικεφαλής του, θέτοντας ουσιαστικά την «σημαία» των ομοφυλοφίλων στο ίδιο επίπεδο με την σημαία ενός ολόκληρου κράτους, και αφήνοντας εμβρόντητο κάθε ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο.
Η απίθανη δικαιολογία που προέβαλε η Δήμαρχος του Παρισιού για την απίστευτη αυτήν επιλογή και εξίσωση, είναι ότι δήθεν η σημαία με τα χρώματα του ουράνιου τόξου προτιμήθηκε τελικώς από τα χρώματα της αμερικανικής σημαίας, διότι είναι δύσκολο να προβληθούν τα αστέρια της αστερόεσσας επάνω στον Πύργο του Άιφελ! Λες και δεν ήταν αρκετά τα χρώματα της αμερικανικής σημαίας, μπλε, κόκκινο και άσπρο! Έπρεπε να φαίνονται και τα 50 αστέρια!
Η ίδια επίσης Δήμαρχος δήλωσε ότι στο Δημαρχείο της γαλλικής πρωτεύουσας θα κυματίζει η πολύχρωμη σημαία της κοινότητας των γκέι, μαζί με την αμερικανική, απευθύνοντας «τη συμπάθεια, την αλληλεγγύη και την αγάπη της» στον αμερικανικό λαό και στην κοινότητα των ομοφυλοφίλων, στόχο της σφαγής του Ορλάντο. Από πότε η σημαία μιας μειονότητας ανθρώπων, καθορισμένης από τις σεξουαλικές προτιμήσεις τους, εξισώνεται με την σημαία ενός ολόκληρου κράτους;
«Θέλουμε να δείξουμε ότι είμαστε αποφασισμένοι να μην σιωπήσουμε, να ζήσουμε και να αγωνιστούμε κατά των σκοταδιστών και της τρομοκρατίας», δήλωσε στους δημοσιογράφους η κ. Ινταλγκό.
Τα ερωτήματα που τίθενται όμως είναι τα εξής:
Γιατί ο Δήμος επιδεικνύει αυτή την ιδιαίτερη ευαισθησία στην κοινότητα των ομοφυλοφίλων, αποδίδοντάς τους τιμές κράτους(!) και όχι προς τα άλλα θύματα της τρομοκρατίας;
Πριν από 2,5 μήνες τρομοκράτες τζιχαντιστές σκότωσαν με βόμβα 20 κιλών 71 χριστιανούς στην Λαχώρη του Πακιστάν, μόνο και μόνο επειδή ήταν χριστιανοί. Ο Δήμος του Παρισιού δεν έδειξε καμία ευαισθησία, παρότι τα περισσότερα θύματα ήταν γυναίκες και παιδιά. Ο Πύργος του Άιφελ δεν φωτίστηκε σε σχήμα σταυρού ούτε στα χρώματα της σημαίας του Πακιστάν.
Πριν από 1 μήνα τρομοκράτες του ISIS σκότωσαν 20 οπαδούς της Ρεάλ Μαδρίτης σε Λέσχη της Ρεάλ στο Ιράκ. Ο Πύργος του Άιφελ δεν φωτίστηκε στα χρώματα της Ρεάλ.
Πριν από λίγες μέρες τρομοκράτες του ISIS σκότωσαν 150 ανθρώπους, ανάμεσα στους οποίους πολλές γυναίκες και παιδιά, στο Ταρτούς και στο Τζάμπλε της Συρίας. Ο Πὐργος του Άιφελ δεν φωτίστηκε στα εθνικά χρώματα της Συρίας.
Εδώ και χρόνια στο Ιράκ, στην Συρία και στο Λίβανο σκοτώνονται συνέχεια δεκάδες αθώοι άνθρωποι σε τρομοκρατικές επιθέσεις του ISIS. Το Δημαρχείο του Παρισιού δεν έδειξε καμία ευαισθησία.
Θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε πολύ περισσότερα παραδείγματα, αλλά νομίζουμε είναι αρκετά.
Ταυτόχρονα με την σοκαριστική επιλογή του ο Δήμος προσβάλλει την συνείδηση εκατομμυρίων μουσουλμάνων και χριστιανών που ζουν στην Γαλλία, για τους οποίους η ομοφυλοφιλία δεν είναι μία αποδεκτή κατάσταση, αλλά θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερες αμαρτίες. Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο δεν αγωνίζεται κατά των σκοταδιστών και της τρομοκρατίας, λοπως διατείνεται, αλλά θέτει τις προϋποθέσεις για περισσότερη τρομοκρατία. Διότι ναι μεν οι χριστιανοί δεν αποδέχονται την ομοφυλοφιλία, αλλά αποδέχονται τους ανθρώπους, όσο αμαρτωλοί κι αν είναι.
Οι μουσουλμάνοι όμως; Είναι δυνατόν να ανεχθούν το σύμβολο των ομοφυλόφιλων να κυματίζει στο ίδιο κοντάρι με τις σημαίες των εθνικών κρατών;
Και κάτι τελευταίο: ο Δήμος του Παρισιού και πολλοί ακόμη δήμοι στο εξωτερικό, ή ακόμη και στην Ελλάδα, συστηματικά αποφεύγουν την δημόσια χρήση χριστιανικών συμβόλων, παρότι οι χριστιανοί αποτελούν ένα σημαντικό ποσοστό του λαού ή και την πλειοψηφία, με το σκεπτικό να μην προκαλέσουν τους αλλόθρησκους, και κυρίως τους μουσουλμάνους.
Πώς τώρα οι ίδιοι δήμοι επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν σύμβολα μιας πολύ μικρότερης μειονότητας, που προκαλούν πολύ περισσότερο τους μουσουλμάνους από ό,τι τα χριστιανικά;
Όλα λοιπόν δείχνουν ότι, παρά τις διαβεβαιώσεις για το αντίθετο, ο Δήμος Παρισιού και όσοι σκέπτονται έτσι, υιοθετούν μία αντιδημοκρατική τακτική ενός «αντίστροφου» κοινωνικού ρατσισμού και αποκλεισμού, όπου για κάποιον ανεξήγητο λόγο κάποιες μικρές αριθμητικά κοινωνικές ομάδες θα απολαμβάνουν περισσότερα δικαιώματα σε βάρος των κατά πολύ πολυπληθέστερων και η βούλησή της συντριπτικής μειοψηφίας θα είναι περισσότερο σεβαστή από την βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας.
Με άλλα λόγια οδηγούμαστε σε μία κατ’ επίφαση δημοκρατία.
