Του Μάνου Χατζηγιάννη
Το θέμα των ημερών για την Εκκλησία της Ελλάδος, ειδικά μετά την τελευταία Σύνοδο της ΔΙΣ, είναι τα όρια ηλικίας και οι παραιτήσεις αδυνατούντων ή ασθενών Επισκόπων.
Ομολογουμένως το ζήτημα είναι καίριο και για αυτό αρκετοί Μητροπολίτες έχουν ήδη τοποθετηθεί ζητώντας και από τη Σύνοδο να μεριμνήσει για όσους Ιεράρχες παραιτούνται δια λόγους υγείας. Το μόνο βέβαιον είναι πως η Ελλαδική Εκκλησία, ιδιαίτερα αυτήν την δύσκολη για το λαό περίοδο, έχει ανάγκη από ενεργούς και δραστήριους Μητροπολιτες. Έχει ανάγκη από ποιμένες που θα κατευθύνουν σωστά το ποίμνιο, αλλά και που θα βοηθήσουν έμπρακτα όσους το χρειάζονται.
Η στήριξη όμως του βασανισμένου ελληνικού λαού δεν είναι μόνο τα-απαραίτητα ασφαλώς-συσσίτια. Ο λαός λέει “ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φάτο” εννοώντας πως πολλές φορές ένας λόγος έχει μεγαλύτερη αξία από ένα κομμάτι ψωμί…
Το “Αγιορείτικο βήμα” λοιπόν, ενώ όλοι ασχολούνται με το θέμα των ηλιακιακών ορίων των Μητροπολιτών, θέλει να θέσει και έναν άλλον προβληματισμό: Που βαδίζει η Εκκλησία με Μητροπολίτες οι οποίοι φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά ή που δεν έχουν το θάρρος της γνώμης τους;
Το περασμένο Σάββατο ο κατα τα άλλα δραστηριότατος και αποτελεσματικότατος στο έργο του ποιμενάρχης της Καστοριάς και με συχνότητη αρθρογραφία για θεολογικά ζητήματα, ούτε λίγο ούτε πολύ είπε “απελθέτω απ΄εμού το ποτήριον τούτο” όταν το “Αγιορείτικο βήμα” ερμήνευσε τη φράση του “Δηλώνουν άθεοι και θέλουν να μας κυβερνήσουν” ως ξεκάθαρη αναφορά στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος και άθεος έχει δηλώσει και βάσει δημοσκοπήσεων απλώνει το χέρι στην εξουσία.
Η διευκρινιστική δήλωση του κ. Σεραφείμ, την οποία δημοσίευσε το Σάββατο ως όφειλε το “Αγιορείτικο βήμα”, μονάχα απογοήτευση προκαλεί επειδή απλούστατα δίνει την εντύπωση πως ο Ιεράρχης δεν υπολόγιζε ότι η φράση του θα λάβει τέτοιες διαστάσεις και επιχείρησε να …τα μαζέψει.
Όμως η Εκκλησία έχει ανάγκη από τον ισχυρό λόγο των Ιεραρχών της. Πύρινους λόγους έχουν εκφέρει κατά καιρούς Μητροπολίτες όπως ο Θεσσαλονίκης, ο Πειραιώς, ο Καλαβρύτων και άλλοι, ασχολούμενοι και με πολιτικά και με κοινωνικά και με εθνικά ζητήματα. Το ίδιο έχουν πράξει και άλλοι Μητροπολίτες όπως ο Σύρου ή ο Δημητριάδος με συχνότατη αρθρογραφία τους στα ΜΜΕ.
Προς τι λοιπόν αυτός ο δισταγμός από άλλους Επισκόπους προκειμένου να μη θιγούν πρόσωπα; Ο λαός έχει πλέον το αισθητήριο και μπορεί να κρίνει τα πολιτικά δρώμενα. Και θέλει και τον Ιεράρχη του να έχει δυναμική παρουσία, όχι σαν πολιτικάντης του μπαλκονιού βέβαια, αλλά σαν ποιμένας ψυχών.
