Στο Ντόρτμουντ της Γερμανίας βρέθηκε ο βρέθηκε ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος που συνόδευσε την Εικόνα του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα.
Ο Σεβασμιώτατος μίλησε για το ταξίδι του αυτό αλλά και θέματα της επικαιρότητας σχολιάζοντας τις εξελίξεις στο χώρο της παιδείας με τις κινήσεις του υπουργού Παιδείας.
Αναλυτικά όσα είπε:
Οποτε έρχομαι στη Γερμανία είμαι πάντοτε χαρούμενος αλλά και συγκινημένος. Χαρούμενος διότι συναντώ ένα υγιές κύτταρο του ελληνισμού ο οποίος ελληνισμός ξεπερνά τα όρια της πατρογονικής εστίας, της πατρίδας και επεκτείνεται σε όλη την υφήλιο. Συναντώ όλους τους ομογενείς και ομόδοξους αδελφούς μας και βλέπω στα πρόσωπά τους, στον αγώνα τους, τη δύναμη αυτή του ελληνισμού που μπορεί κι επιβιώνει σε όλες τις συνθήκες, που μπορεί και ριζώνει στους τόπους όπου η μοίρα τους έφερε. Και όχι μόνο να ριζώνει, αλλά και να καρποφορεί και με αυτούς τους καρπούς να μπορεί να προσφέρει τροφή στους λαούς που φιλοξενούνται. Γιατί πιστεύω πως στη Γερμανία έχουμε περάσει σε μια άλλη φάση, όχι στη φάση του λαμβάνειν, τη φάση να παίρνουν οι ομογενείς μας, αλλά είναι στη φάση του να δίνουν. Προσφέρουν πολύ σημαντικά πράγματα στον κοινωνικό ιστό της Γερμανίας.
– Δώστε μας εικόνα για τη βοήθεια που προσφέρει η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στους πρόσφυγες και ένα μήνυμα για να στηρίξουν οι Ελληνες όλου του κόσμου.
Η Ελλάδα δείχνει και πάλι το μεγαλείο της. Η Ελλάδα η φτωχή, η Ελλάδα η κατατρεγμένη, η Ελλάδα η συκοφαντημένη, πάλι δείχνει το μεγαλείο της διότι όλα τα υποτιθέμενα προοδευτικά και εύπορα κράτη ύψωσαν φραγμούς στους πρόσφυγες και πάλι η Ελλάδα φιλοξενεί εγγεγραμμένους 54.000 πρόσφυγες και πόσους μη εγγεγραμμένους. Όχι μόνο τους φιλοξενεί, τους προσφέρει συνθήκες αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η Εκκλησία της Ελλάδος πρωτοστατεί και σε αυτή την προσπάθεια, ταΐζοντας τους πρόσφυγες, δίνοντας ρουχισμό, ιατρική περίθαλψη, φάρμακα. Εμείς οι Ελληνες την προσφυγιά την έχουμε γευτεί στο πετσί μας και ο Ελληνας αυθόρμητα αντιδρά σε κάθε φαινόμενο προσφυγιάς. Στην Ελλάδα γίνεται και πάλι ένα θαύμα. Ελεούμε από τα ελάχιστα που έχουμε, μοιράζουμε το ψωμί μας σε αυτούς που έχουν έρθει. Μόνο που προβληματίζομαι, πως προοδευτικά κράτη που ευαγγελίζονται δημοκρατία, ελευθερία, σεβασμό στη ζωή και στην αξιοπρέπεια φέρονται με τόσο σκληρό τρόπο στους πρόσφυγες που θέλουν να καταλήξουν στις δικές τους χώρες και παράλληλα αφήνουν αβοήθητη και κατηγορούμενη την Ελλάδα που θα έπρεπε τα πάντα να προσφέρουν από τη στιγμή που αυτοί με δική τους απόφαση εγκλώβισαν τόσο μεγάλο αριθμό προσφύγων στην ελληνική επικράτεια.
– Συναντήσατε και πολλούς συμπατριώτες σας από τη Φλώρινα και σας είδαμε να συγκινήστε. Ποια τα συναισθήματά σας;
Εχω καταγωγή από τη Μελίτη Φλώρινας, το καυχώμαι. Μεγάλωσα σε έναν όμορφο τόπο που αγαπούν τον Χριστό, την Εκκλησία, την πατρίδα και όλα αυτά με κάνουν να χαίρομαι πολύ όταν συναντώ Φλωρινιώτες. Ενας Κληρικός και μάλιστα άγαμος, δεν ανήκει ποτέ κάπου. Ανήκει σε όλους και είναι πολίτης όλων των τόπων. Παρότι είμαι Φλωρινιώτης, τώρα βρίσκομαι στην Καλαμαριά και αισθάνομαι Καλαμαριώτης γιατί η Εκκλησία με έστειλε εκεί και είμαι Ποιμένας και Πατέρας αυτής της Μητροπόλεως. Ολοι είναι για μένα αδελφοί μου. Χάρηκα και συγκινήθηκα που είδα τους Φλωρινιώτες να χορεύουν, είναι άνθρωποι από το χωριό μου, από τα διπλανά χωριά, αλλά και όταν μπήκαν οι αδελφοί μας οι Πόντιοι χάρηκα εξίσου και συγκινήθηκα διότι προερχόμαστε όλοι από την κοινή μήτρα, την Ελλάδα και Την Ορθοδοξία. Δεν έχουμε κάτι να χωρίσουμε.
-Συμπληρώνεται ένα χρόνο στη Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς. Τι είναι αυτό που συνδέει τη Θεσσαλονίκη, που είναι προσφυγομάνα, με την ομογένεια;
Πολλά τη συνδέουν, όμως κυρίως όλους μας ενώνει ότι είμαστε Ελληνες και Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Εχουμε κοινή ρίζα, κοινή ράτσα. Αυτό μας κάνει να συνδεόμαστε περισσότερο. Το ότι η Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κατοικείται ως επί των πλείστων από ανθρώπους πρόσφυγες μας κάνει να είμαστε ακόμη πιο συνδεδεμένοι με τις Μητροπόλεις του εξωτερικού. Διότι είτε κατάγονται από οικογένειες εκ προσφύγων είτε όχι, ουσιαστικά βρίσκονται στο εξωτερικό ως πρόσφυγες. Δεν ήρθαν με τη θέλησή τους. Δεν ήταν δηλαδή καλά στην Ελλάδα και ήρθαν στη Γερμανία για να είναι εξίσου καλά. Αναγκάστηκαν, και ειδικά η πρώτη φουρνιά, να έρθουν για να βρουν μια καλύτερη τύχη. Ουσιαστικά ήταν πρόσφυγες. Εχουμε μια μοίρα που μας οδηγεί σε μια μορφή προσφυγιάς κι αυτό μας συνδέει όλους
– Τελευταία παρακολουθούμε με σκεπτικισμό τις κινήσεις του υπουργείο Παιδείας για το μάθημα των θρησκευτικών στα ελληνικά σχολεία. Ποια είναι η θέση σας;
Είναι ευτυχές που το διάστημα αυτό έχουμε Αρχιεπίσκοπο τον κ.Ιερώνυμο. έναν Ιεράρχη που τον διακρίνει η σύνεση, η νηφαλιότητα αλλά και ο έντιμος, αληθινός λόγος εκεί που πρέπει. Ο Αρχιεπίσκοπος πολλές φορές με τις δηλώσεις του έχει ταράξει τα λιμνάζοντα νερά και έχει δηλώσει πως αυτό που θέλουν να φέρουν ορισμένοι, έναν θρησκευτικά αποχρωματισμένο άνεμο, αυτό είναι ό,τι πιο καταστροφικό για τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας. Απορώ πως έχουμε τόσα πολλά προβλήματα να επιλύσουμε κι έρχεται το υπουργείο Παιδείας να προσθέσει κι άλλα. Δεν πρέπει να ξεχνά το υπουργείο Παιδείας και η ελληνική κυβέρνηση πως αν αυτή τη στιγμή δεν έχουμε έκρηξη του κοινωνικού ιστού στη Ελλάδα οφείλεται στην Εκκλησία διότι με το φιλανθρωπικό της έργο συγκρατεί τις μάζες για να μην εκραγεί. Όταν οι άνθρωποι πεινούν, όσο και αν του δώσεις λόγο δεν μπορεί να τον τιθασεύσεις. Η Εκκλησία το ξέρει πολύ καλά αυτό και μαζί με το λόγο δίνει και τροφή.
Αυτή λιοπόν, η συντήρηση των ανθρώπων, κάθε μέρα δίνονται 60-70.000 μερίδες φαγητού μόνο στην Αρχιεπισκοπή. Ο αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος μαζί με τις υπόλοιπες Μητροπόλεις. Αυτή η προσφορά εκτονώνει την κατάσταση του λαού. Αυτό πρέπει να το σκεφτεί η κυβέρνηση και να μην βάζει επιπλέον θέματα και προβλήματα που επιφέρουν κρίση στη σχέση και όλα αυτά θα είναι εις βάρους του ελληνικού λαού. Από εδώ, τη Γερμανία, θέλω να στείλω ένα μήνυμα στον υπουργό Παιδείας, το λόγο του Χριστού στον Απόστολο Παύλο: «Σκληρός συ προς κέντρο λακτίζειν», είναι σκληρό με γυμνά πόδια να κλοτσάς σε γυμνά καρφιά. Θα φας τα πόδια σου, θα πληγωθείς και θα πονέσεις. Η Εκκλησία δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Επιβίωσε 2.000 χρόνια όχι με εύκολες συνθήκες. Μη γίνουν όμως επιλογές των κρατούντων αφορμή για να πάψει να ζει η Ελλάδα. Η Ορθοδοξία θα ζει μέχρι της συντέλειας των αιώνων, αλλά να προσέξουμε την Ελλάδα, την πατρίδα, διότι οι προσωπικές μας επιλογές, οι ιδεοληψίες και οι ιδεολογίες μπορεί να γίνουν αφορμή να διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός και τότε αλίμονό μας.
