Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος:”Αποστολή της Εκκλησίας είναι να βρεί το όραμα που μας λείπει”

Η εισήγηση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου κατά την πρώτη Συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι ἅγιοι Ἀρ­χι­ε­ρεῖς

καί ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Χάριτι Θεοῦ συνέρχεται σήμερα ἡ Τακτική Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας μας.
Καί τοῦτο γίνεται σέ μιά ἐποχή ποικίλων ἀγκυλώσεων, ἀμφισβητήσεων καί ἀκανθωδῶν προβλημάτων. Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος πού ἡ παρελθοῦσα Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἐπέλεξε ὡς κεντρικό θέμα ἐνασχολήσεώς μας τίς ἡμέρες αὐτές: «Ἡ ποιμαντική διακονία τῆς Ἐκκλησίας εἰς μίαν κοινωνίαν πτωχείας, ἀνεργίας καί συγ­χρό­νου πνευματικῆς συγ­χύ­σεως».

Μεγάλη ἡ εὐθύνη μας, μεγάλο τό βάρος τῆς δι­α­κο­νίας, σέ μιά ἐποχή πού ὅλα ἀλλάζουν, ὅπου ἡ κοινωνία μας σταδιακά ἀποϊεροποιεῖται. Ταυτόχρονα ἡ οἰ­κο­νο­μική κρίση ἔχει ἐξαχρειώσει μεγάλο μέρος τοῦ πλη­θυ­σμοῦ καί ἔχει δημιουργήσει ἄγχος, θλίψη, ἀγανάκτηση καί ἀνασφάλεια στόν λαό μας.

Βεβαίως, ὅλοι ξέρουμε ὅτι στήν πραγματικότητα ἡ κρίση εἶναι πνευματική. Τήν περιμέναμε, ἀφοῦ οἱ πνευ­μα­τι­κοί μας πατέρες τήν διαπίστωσαν ἀπό τήν ἐποχή ὅπου ἡ εὐμάρεια εἶχε παρασύρει τόν λαό στόν κα­τα­να­λω­τι­σμό καί παρακολουθούσαμε τήν κοινωνική καί πο­λι­τι­στική ἀλλοτρίωση νά προχωρεῖ, ἀργά καί σταθερά, σέ ὅλα τά ἐπίπεδα. Ζήσαμε τόν εὐτελισμό τοῦ ἀν­θρω­πί­νου προσώπου, τήν αὔξηση τοῦ εὐδαιμονισμοῦ καί τοῦ ἀθεϊσμοῦ, τήν σταδιακή ἐξαφάνιση τῶν πα­ρα­δο­σι­α­κῶν ἀξιῶν, τήν ἀδυσώπητη μοναξιά τῶν με­γα­λου­πό­λεων, τήν διάλυση τῆς οἰκογένειας.

Τό πρόβλημα τῆς ταυτότητος τοῦ Νεοέλληνα, πού συνθλίβεται στόν μύλο τῆς παγκοσμιοποίησης καί τοῦ ἄκρατου ὑλισμοῦ, γίνεται τραγικό καί ἔχουμε τήν ἐκ­κλη­σι­α­στική ἐπαλήθευση ὅτι, ὅταν ἀρχίσουμε νά προσ­κυ­νοῦμε τό εἴδωλο, οἱ δοκιμασίες θά ἐνσκήψουν τα­χύ­τατα καί οἱ ψυχές θά σκοτεινιάσουν.

Τό ὅλο θέμα θά ἀναπτυχθεῖ σέ τρεῖς ἑνότητες:

Ὁ Σε­βα­σμιώ­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Πατρῶν κ. Χρυ­σό­στο­μος τιτλοφορεῖ τό θέμα του: «Ἡ ποιμαντική τῆς Ἐκ­κλη­σίας τήν ἐποχή τῶν μνημονίων».

Ὁ Σε­βα­σμιώ­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Ἐλασσῶνος κ. Βασίλειος θά εἰσηγηθεῖ μέ θέμα: «Δυσκολίαι τῆς Ἐκ­κλη­σίας κατά τήν ἄσκησιν τῆς ποιμαντικῆς Της».

Καί ὁ Σε­βα­σμιώ­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. Νικόλαος ἔχει ὡς θέμα: «Ἐκκλησία, νέες ἀν­τι­λή­ψεις καί νέες τεχνολογίες».

Ἀκόμη, οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Δη­μη­τρι­ά­δος καί Ἁλμυροῦ κ. Ἰγνάτιος καί Ὕδρας, Σπετσῶν καί Αἰγίνης κ. Ἐφραίμ θά ἀναπτύξουν ἀντιστοίχως τίς ἑξῆς εἰσηγήσεις: α) «Ἐπικαιροποίησις τοῦ Κανονισμοῦ περί Ἐφη­με­ρίων καί Διακόνων» καί β) «Κανονισμός περί δι­οι­κή­σεως, διαχειρίσεως καί τῆς ἐν γένει ἀξιοποιήσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Πε­ρι­ου­σίας». Θέματα σημαντικά γιά τήν εὔρυθμη λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας μας καί τήν ἐναρμόνισή της ὡς πρός τήν διοίκηση μέ τίς σύγχρονες νομοθετικές ρυθμίσεις τῶν συναφῶν ἀν­τι­κει­μέ­νων. Τούς ἀδελφούς αὐτούς θερμά εὐχαριστοῦμε.

Τήν τελευταία ἡμέρα τῶν συνεδριάσεων, θά προ­βοῦμε στήν πλήρωση τῶν χηρευουσῶν Ἱερῶν Μη­τρο­πό­λεων Νικοπόλεως καί Πρεβέζης καί Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου.

Ἰδιαίτερα σήμερα, εἶναι ἀνάγκη νά κοιτάξουμε στούς πνευματικούς μας καθρέπτες καί νά πα­ρα­κα­λέ­σουμε τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νά μᾶς δώσει αὐ­το­μεμ­ψία. Ἄν θέλουμε νά εἴμαστε εἰλικρινεῖς, θά πρέπει πρῶτα νά ὁμολογήσουμε τήν δική μας κρίση καί νά πά­ρουμε τίς εὐθύνες μας. Ἡ κρίση μᾶς κρίνει, φέρ­νει στήν ἐπιφάνεια τά λάθη, τίς παραλείψεις μας, τίς ἀδυναμίες μας. Καί γιά νά μιλήσουμε γιά ποιμαντική, θά πρέπει πρῶτα νά ἔχουμε τήν αὐτογνωσία ποιοί πρα­γμα­τικά εἴ­μα­στε καί πῶς μᾶς βλέπει ὁ κόσμος, ὄχι μόνο ὁ στενός μας κύκλος, ἀλλά αὐτοί στούς ὁποίους ἀπευ­θυ­νό­μα­στε, δηλαδή ὄχι μόνο ὅσοι δηλώνουν Ὀρ­θό­δο­ξοι, ἀλλά καί ὅλοι οἱ Ἕλληνες.

Θά πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι πολλοί ἀπό ἐμᾶς, δέν ἔχουμε ἀκόμη συνειδητοποιήσει τί συμ­βαί­νει, ζοῦμε σέ μιά εἰκονική πραγματικότητα, ἔχουμε κλει­στεῖ στό παρελθόν, ἀρνούμαστε νά δοῦμε τήν στε­νό­χωρη ἀλήθεια πού μᾶς περιβάλλει. «Ἡ χθές παρῆλθε πρό πολλοῦ, οὔτε κἄν τήν σήμερον ζῶμεν, μᾶς προ­έ­λα­βεν ἡ μεθαύριον», ὅπως ἐπιτυχημένα ἔγραψε ὁ Γέρων Χαλκηδόνος Μελίτων.

Τά φοβερά προβλήματα πού συσσωρεύθηκαν τά τελευταῖα χρόνια στήν πατρίδα μας – ἀνεξέλεγκτη με­τα­νά­στευση, ἐγκληματικότητα, ἀνεργία, κίνδυνοι ἀπό κάθε λο­γῆς γείτονές μας, κατάρρευση τῆς πολιτικῆς σκηνῆς, μόνιμη κρίση στήν παιδεία, ἀκραῖος λαϊκισμός, ἀνερ­γία, φτώχεια καί τόσα ἄλλα – ἔχουν τρομάξει τούς ἀν­θρώ­πους, πού μέσα στόν ὀρυμαγδό τῶν ἀκραίων φωνῶν ἀναζητοῦν νόημα ζωῆς καί ἐλπίδα.

Ὡστόσο, ὅλες οἱ παραπάνω διαπιστώσεις μᾶς δι­α­βε­βαι­ώ­νουν «ὅτι ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπε­ρε­πε­ρίσ­σευ­σεν ἡ χάρις». Πολλοί ἐπιστρέφουν στήν Ἐκ­κλη­σία, ἀφοῦ περιπλανήθηκαν στίς ἀτραπούς τῆς ὀδύ­νης καί σάν τόν ἄσωτο ἀναζητοῦν τόν Πατέρα. Στούς με­τα­νο­οῦν­τες ψηλαφοῦμε τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύ­μα­τος, πού κρυφά ἐνεργεῖ καί πραγματοποιεῖ θαύματα με­τα­στρο­φῶν. Τά ἑπόμενα χρόνια, πολλοί θά ἀναζητοῦν νόημα στή ζωή Της καί ἐμεῖς πρέπει νά εἴμαστε ἕτοιμοι νά τούς ὑποδεχθοῦμε.

Νά ἡ ἀποστολή, ἡ ποιμαντική τῆς Ἐκκλησίας μας. Δέν ἐξαντλεῖται σέ καμμιά ὑλική βοήθεια ἀλλά δυ­να­μώ­νει τίς λυγισμένες ψυχές, δίνει τό νόημα τῆς ἑνό­τη­τος, ἐμπνέει ἐλπίδα καί αἰσιοδοξία, δημιουργεῖ πρό­τυπα, προβάλλει τό Ὅραμα.

Ὅραμα πού μᾶς λείπει καί τό ἀναζητοῦμε ὅλοι στή Χώρα μας.

Εὐχαριστῶ.